پس از انقلاب کمونیستی چین در ۱۹۴۹
این ورزش تحول یافت و دولت چین کلاس های آموزشی،کمربند و فنون جدید را به این ورزش رزمی اضافه کرد.ووشو امروزه یک ورزش بینالمللی است که زیر نظر فدراسیون بینالمللی ووشو
اداره میشود. مسابقات قهرمانی جهان این رشته از سال ۱۹۹۱ هر دو سال یک بار برگزار میشود و همچنین از ۱۹۹۰ در برنامهٔ بازیهای آسیایی
قرار گرفتهاست.
سبکها
اجرای تای چی مدرن توسط یک بانو
سه سبک اصلی ووشو چانگ چوان، نان چوان، و تای چی چوان هستند. درمسابقات بینالمللی فرمهای استاندارد وحرفهای ازاین سبکها اجرامیشود.
- چانگ چوان شامل سبکهای شمالی کونگفو میشود. واژه چانگ چوان به معنی مشت بلند میباشد. در این سبک از حرکات بادستان و پاهای کشیده و حرکات زیبای آکروباتیک استفاده میشود.
- نان چوان به معنی تحتاللفظی مشت کوتاه شامل سبکهای جنوبی کونگفو میشود؛ و بیشترحرکات آن انفجاری و باسرعت است ونمایانگردرگیریهای نزدیک میباشد.
تای چی چوان سبکی است که برپایه انرژی چی بناشده است وبه تقویت بدن هم ازنظرجسمی وهم از نظرروحی میپردازد. در این سبک حرکات آرام همراه باتنفس اصولی انرژی بدن راتنظیم میکند. این سبک به داشتن خصیصه مدیتیشن در حرکت معروف است. مسابقات ووشو در دو بخش نمایشی (تالو) و مبارزات سانشو یا ساندا) برگزار میشود.
تالو از فرمهای رزمی تشکیل میشود که معمولاً مقامات منتخب دولت چین آنها را بر اساس فرمهای سنتی هنرهای رزمی چینی ابداع کردهاند و انواع استقرارها، لگدها، مشتها، حرکات تعادلی، پرشها، فنون جارویی و فنون پرتابی در آنها گنجانده شدهاست. ساندا یا سانشو نیز یک یک روش مبارزهٔ فول کنتاکت است که بر اساس تکنیکهای سبکهای مختلف هنرهای رزمی چینی و کُشتیهای سنتی چینی مانند شوای چیائو طراحی شده و شباهت زیادی به مبارزات کیکبوکسینگ و موای تای دارد، اما فنون گلاویزیِ بیشتری در آن دیده میشود. این مسابقات بر روی سکو برگزار میشود. مسابقات تالو و سانشو معمولاً در کنار هم برگزار میشوند.
ناکامی ووشو در عضویت المپیک
فدراسیون بینالمللی ووشو تلاش ناموفقی برای حضور این ورزش در المپیک ۲۰۰۸ پکن داشت. البته کمیته بینالمللی المپیک به چین اجازه داد تا مسابقات ووشو پکن ۲۰۰۸ را همزمان با المپیک پکن برگزار کند اما این مسابقان در زمرهٔ مسابقات رسمی یا حتی نمایشی المپیک قرار نمیگرفتند ، چراکه ورزش ووشو را سبک ورزش رزمی غیر علمی و ناسازگار با واقعیت می دانستند.
کمیته بینالمللی المپیک همچنین در سال ۲۰۱۱ ووشو را به عنوان یکی از هشت رشته ورزشی انتخاب کرد که در صورت حذف کشتی کاندیدای حضور در المپیک ۲۰۲۰ خواهند بود. ورزشهای کاراته، اسکیت، سافتبال، بیسبال، صخرهنوردی، اسکواش، موجسواری دیگر کاندیداهای حضور در این المپیک هستند.[۱] مسابقات المپیک با حداکثر ۲۸ رشته ورزشی برگزار میشود و در صورت قطعی شدن حذف ورزش کشتی امکان حضور یک رشته دیگر به جای آن فراهم خواهد شد. اما در سال ۲۰۱۳ کمیتهبینالمللی المپیک تصمیم به ابقای کشتی گرفت و در نتیجه ووشو و هیچیک از رشتههای دیگر به این المپیک اضافه نشدند.
ووشو ورزش برتر سال 91 شد
ساندا ترکیبی از کشتی، تکواندو و بوکس
ساندا (سانشو)یکی از شاخه های هنر رزمی ووشو و ترکیبی از سه ورزش کشتی، تکواندو و بوکس است. در درگیری، خدای رشته ها کشتی هستش و فکر نکنم تو حرکت های پا قشنگ تر از تکواندو داشته باشیم و توی مشت زنی هم که بوکس آمریکایی سلطان هنرهاست. حالا نگاه کنید که سبکی بیاد این سه تا رو باهم ترکیب کنه!!! چقدر سبک قشنگی درمی آد. البته اینم بگم که کشتی ساندا با کشتی فرنگی یا آزاد کلی فرق میکنه. ساندا برخلاف بعضی ورزش ها که نمایشی هستن، کاربردیه یعنی تو مبارزات خیابانی خیلی به کار می آد و چون سانداکارها نقاط ضعف حریف رو می شناسن (یعنی برای گرفتن کمربند نارنجی اینا رو باید بدونی) برای مبارزه با افراد قویتر هم بدرد می خوره. چیز مهمی که لازم می دونم بگم اینه که تو این رشته نباید بترسی و باید تحمل داشته باشی. قدرت بدنی بالایی که اگه داشته باشی دیگه کارت درسته. تو ویکیپدیا هم درباره ی این ورزش چیزایی نوشته که آخر براتون می گذارم
ساندا یا سانشو (به معنی: مبارزه آزاد) یک ورزش رزمی تن به تن چینی است که از سبکهای ترکیبی کونگفو و کشتی با عناصری از بوکس غربی ایجاد شده است. این سیستم رزمی در اوایل سده بیستم به منظور حداکثر کاربردپذیری و با تاکید بر فنون پرتابی، قفلی، و گلاویزی قابل استفاده در مبارزات خیابانی و زندگی واقعی ابداع شد و به نیروهای ارتش و پلیس چین به عنوان روش آموزشی استاندارد مبارزات تن به تن آموزش داده میشود. ساندا در کنار تالو یکی از دو بخش هنر رزمی مدرن چینی ووشو به شمار میاید. در دو گروه ساندا آقایان و بانوان در مسابقات بینالمللی برگزار میگردد.
در مسابقات ساندا شرکتکنندگان از سه دسته اصلی ضربات مشت، ضربات لگد و فنون پرتابی استفاده میکنند. پوشیدن دستکش باعث میشود تا استفاده از دسته چهارم فنون ووشو یعنی تکنیکهای گلاویزی بسیار محدود شود چون بسیاری از این فنون به انگشتان باز نیاز دارد. دستکش همچنین فنون دست قابل استفاده در مسابقه را هم عملاً محدود به ضربات مشت میکند.
مسابقات مدرن سانشو از دهه ۱۹۵۰ در بازیهای ملی تایوان برگزار میشد. در جمهوری خلق چین از سال ۱۹۷۰ این رشته ورزشی مورد توجه دولت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۵ اولین تورنمنت بینالمللی ووشو که از مسابقات سانشو و تالو تشکیل میشد در چین برگزار شد. در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن مسابقات سانشو به عنوان بخشی از رشته ووشو وارد بازیهای آسیایی شد. این رشته در سالهای اخیر در کشورهای دیگر به ویژه برزیل، مصر، فرانسه، برتانیا، ایران، ژاپن، کره، روسیه، آمریکا و ویتنام هم طرفداران زیادی پیدا کرده است.
ووشو ورزش برتر سال 91 شد
ساندا ترکیبی از کشتی، تکواندو و بوکس
ساندا (سانشو)یکی از شاخه های هنر رزمی ووشو و ترکیبی از سه ورزش کشتی، تکواندو و بوکس است. در درگیری، خدای رشته ها کشتی هستش و فکر نکنم تو حرکت های پا قشنگ تر از تکواندو داشته باشیم و توی مشت زنی هم که بوکس آمریکایی سلطان هنرهاست. حالا نگاه کنید که سبکی بیاد این سه تا رو باهم ترکیب کنه!!! چقدر سبک قشنگی درمی آد. البته اینم بگم که کشتی ساندا با کشتی فرنگی یا آزاد کلی فرق میکنه. ساندا برخلاف بعضی ورزش ها که نمایشی هستن، کاربردیه یعنی تو مبارزات خیابانی خیلی به کار می آد و چون سانداکارها نقاط ضعف حریف رو می شناسن (یعنی برای گرفتن کمربند نارنجی اینا رو باید بدونی) برای مبارزه با افراد قویتر هم بدرد می خوره. چیز مهمی که لازم می دونم بگم اینه که تو این رشته نباید بترسی و باید تحمل داشته باشی. قدرت بدنی بالایی که اگه داشته باشی دیگه کارت درسته. تو ویکیپدیا هم درباره ی این ورزش چیزایی نوشته که آخر براتون می گذارم
ساندا یا سانشو (به معنی: مبارزه آزاد) یک ورزش رزمی تن به تن چینی است که از سبکهای ترکیبی کونگفو و کشتی با عناصری از بوکس غربی ایجاد شده است. این سیستم رزمی در اوایل سده بیستم به منظور حداکثر کاربردپذیری و با تاکید بر فنون پرتابی، قفلی، و گلاویزی قابل استفاده در مبارزات خیابانی و زندگی واقعی ابداع شد و به نیروهای ارتش و پلیس چین به عنوان روش آموزشی استاندارد مبارزات تن به تن آموزش داده میشود. ساندا در کنار تالو یکی از دو بخش هنر رزمی مدرن چینی ووشو به شمار میاید. در دو گروه ساندا آقایان و بانوان در مسابقات بینالمللی برگزار میگردد.
در مسابقات ساندا شرکتکنندگان از سه دسته اصلی ضربات مشت، ضربات لگد و فنون پرتابی استفاده میکنند. پوشیدن دستکش باعث میشود تا استفاده از دسته چهارم فنون ووشو یعنی تکنیکهای گلاویزی بسیار محدود شود چون بسیاری از این فنون به انگشتان باز نیاز دارد. دستکش همچنین فنون دست قابل استفاده در مسابقه را هم عملاً محدود به ضربات مشت میکند.
مسابقات مدرن سانشو از دهه ۱۹۵۰ در بازیهای ملی تایوان برگزار میشد. در جمهوری خلق چین از سال ۱۹۷۰ این رشته ورزشی مورد توجه دولت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۵ اولین تورنمنت بینالمللی ووشو که از مسابقات سانشو و تالو تشکیل میشد در چین برگزار شد. در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن مسابقات سانشو به عنوان بخشی از رشته ووشو وارد بازیهای آسیایی شد. این رشته در سالهای اخیر در کشورهای دیگر به ویژه برزیل، مصر، فرانسه، برتانیا، ایران، ژاپن، کره، روسیه، آمریکا و ویتنام هم طرفداران زیادی پیدا کرده است.
چگونگی مبارزه در سانشو
سانشو یک استیل از ووشو که یک هنر رزمی چینی محسوب می شود به حساب می آید. این هنر رزمی ترکیبی از تئوری ها و تکنیک های ووشو است که سبک جدیدی را با توانایی ها و قوانین جدید در سطحی قویتر و پیشرفته تر ارائه می دهد. در این رشته رزمی، یک مجموعه کامل از همه فنون نبرد بدون اسلحه، در چنگال گرفتن حریف، کشتی، مبارزه به روی زمین و دفاع در برابر حریفی که اسلحه بدست دارید دیده می شود. سان شو در حقیقت نوعی مبارزه به حساب می آید که در آن ضربات لگد و مشت به یک اندازه مورد استفاده قرار می گیرد اما همه این ضربات در نهایت به در دام انداختن حریف منجر می گردد. در این رشته، یک مبارز می تواند برای افزایش هیجان در مبارزه، حریف خود را با دست از روی Leitai یا سکوی مسابقه پرتاب کرده و یا هل دهد. در دهه 1960 و همزمان با پیشرفت ورزش ووشو، سان شو نیز به دستور و همت دولت چین تبدیل به یک ورزش رسمی و مستقل جهانی گردید. به منظور تعریف یک شیوه مشخص مبارزه در کونگ فو اساتید این فنون از سر تا سر چین جمع شده و میراث به جای مانده از مبارزان قرون قبل کشور خود را بسط و گسترش دادند. بعدها برای کمتر کردن میزان آسیب در این مبارزات، تدابیر خاصی در نظر گرفته شد و هر ساله مسابقات قهرمانی جهان را برگزار می کند.
بازدید:
