اسکی روی آب ورزشی است که در آن هر فرد پشت یک قایق موتوری یا کابل متصل شده اسکی بر روی بدنه ای از آب بر روی سطح کشیده می شود ، این ورزش نیازمند قدرت بدنی بالاتنه و پائین تنه ویژه است ، همچنین تعادل و توازن و استقامت عضلانی عالی .

تاریخچه

اسکی روی آب در سال 1922 زمانی که رالف ساموئلسون یک جفت تخته را به عنوان اسکی و یک طناب لباس را به عنوان طناب مخصوص ید ک کشی در شهر لاک ، مینه سوتا مورد استفاده قرار داد . تا ماه جولای ، ساموئلسون موقعیت های متفاوتی را بر روی اسکی ها مورد امتحان قرار داد . ساموئلسون دریافت که تکیه کردن و متمایل کردن بدن رو به سمت عقب و پشت با بالا بودن دهانه یا جلوی چوب اسکی ها رو به بالا و خارج از آب ، یک متد و روش مطلوب می باشد .

تکنیک

نوعاً" اسکی روی آب با یک آب عمیق آغاز می گردد ، در حالی که اسکی باز به سمت پائین خم شده . اسکی باز می تواند همچنین برای شروع از یک سطح خشک در روی ساحل یا یک تخته آغاز نماید ، این نوع از شروع تنها برای ورزشکاران حرفه ای توصیه می گردد .

انواع
  اسکی نمایشی - هرم اسلالوم

• اسکی روی آب پرشی
• اسکی روی آب با پای برهنه
• اسکی روی آب با پای برهنه و قایق موتوری
• اسکی روی آب نمایشی
• اسکی اسلالوم
• مسابقات اسکی اسلالوم

مشخصات وسایل

طول طناب اتصال ۲۰ متر طول وسیله اسکی ۱۱۲ سانتی متر عرض وسیله اسکی ۲۱ سانتی متر وزن وسیله اسکی ۲ تا ۳ کیلوگرم

 اسکی روی آب
اسکی روی آب نوعی ورزش آبی است.ورزشکار در حالی که اسکی مخصوص به پا دارد به وسیله وسایل آبی موتوری با سرعتی در حدود سی کیلومتر در ساعت روی آب کشیده می‌شود. میدان اجرای مسابقه دارای دویست متر طول و بیست متر عرض است که به وسیله گوی‌های شناور به قطر بست و پنج سانتی متر مشخص گردیده‌است.
ورزش اسکی روی آب (Water Ski) در سال ۱۹۲۲ در Lake City, Minnesota ایالات متحده آمریکا توسط رالف ساموالسون که در آن زمان ۱۹ سال داشت، اختراع شد.
رالف ساموالسون اولین بار این ورزش را در منطقه Lake Pepin رودخانه میسییپی امتحان کرد.ایده اولیه این ورزش از همان اسکی معمولی (روی برف) گرفته شده بود. ساموالسون معتقد بود که اگر می شود روی برف اسکی کرد، پس میشود برروی آب هم همینکار را انجام داد!
چوبی هم که اولین بار برای انجام این ورزش استفاده شد، همان چوب اسکی معمولی بود. البته نوع اولیه چوب اسکی که برای روی آب ساخته شد از چوب بود اما امروزه جنسی که برای این نوع چوبها استفاده می شود، از مواد فایبرگلاس هستند.
چوبهای اسکی روی آب معمولاً پهنتر از چوبهای اسکی روی برف هستند و دارای بست وگیره کوچکتر برای پا نسبت به چوب نوع برفی می باشند. کسی که اسکی میکند خود را با دسته ای که توسط یک طناب به قایق وصل است، هدایت می کند.
معمولاً جلیقه ای نیز وجود دارد که جلیقه نجات است و به این طناب بسته شده تا از غرق شدن اسکی سوار جلوگیری کند .در پرش از روس تخته پرش ، اشخاص حرفه ای معمولاً از این کت استفاده نمی کنند. اما اسکی سواران آماتور می بایست این کت را بپوشند. برخی از اشخاص اسکی سوار نیز بدون چوب اسکی، این ورزش را انجام می دهند. در واقع با پاهای برهنه که به این نوع اسکی، البته اسکی با پای برهنه (Barefoot Skiing) گفته می شود.
 رقابتهای اسکی روی آب
این ورزش جذاب در انواع رقابتهای مختلف پیگیری می شود. یکی از انواع این رقابتها، رقابت تک نفره است. در این شکل هر شخص به صورت فردی در مسابقه شرکت می کند.نوع گروهی این ورزش نیز وجود دارد. در این نوع چند نفر به یک قایق متصل می شوند و در شکل یک تیم این ورزش را انجام می دهند.
معمولاً در رقابت اسکی روی آب مسیری با مسافتی مشخص تعیین میگردد. در این مسیر موانع، و پیچ راه هایی گذاشته می شود که اسکی باز می بایست با مهارتهای خود و استفاده از حداقل زمان این مسیر را طی کند. همچنین حرکات آکروباتیک و نمایشی نیز در این رقابتها از امتیاز برخوردار است.
موانعی نظیر تخته پرش این امکان را به اسکی باز میدهد تا با پرش و چرخش در هوا حرکات آکروباتیک و مهارتی خود را به نمایش بگذارد .
رقابت اسکی روی آب تیمی سرعت نیز در این رقابتها مهم است، هر چه قایق سریعتر حرکت کند و اسکی سوار خود را خوب کنترل کند ، امتیاز بالا می رود.
سریعترین اسکی بازی که تا به حال توانسته حرکت کند، دارای سرعتی معادل ۱۶۰کیلوتر در ساعت بوده، اما در رقابتها اسکی بازان حق نداردند تا بیش از ?۵۸کیلومتر در ساعت (برای مردان) ۵۲ کیلومتر (برای زنان) و کمتر از ۴۲کیلومتر حرکت کنند.
امروزه این ورزش به عنوان یکی از ورزشهای تفریحی پر طرفدار در سراسر جهان بشمار می رود. در ایران اسکی روی آب در شمال کشور و همچنین جنوب آن انجام پذیر است. در سد کرج نیزاین ورزش به علاقمندان آن ارایه می شود.