ادامه مطلب

ادامه مطلب

حامدرحیمی پنجکی

متولد سال یک هزارو سیصدوشصت وهفت 

در استان البرز با هنرررزمی ووشو شروع فعالیتهای 

رزمی خود را استارت و سال 86 با ورود به رشته ی 

کونگفو توانست مدالهای رنگارنگی را در مسابقات 

رشتهای مختلفی چون  بوکس هاپکیدو  کیک بوکسینگ 

کاراته کونگ فو بوکس و....  کسب نماید

محک زدن رشتهای گوناگون توسط حامدرحیمی پنجکی 

سبب ورودایشان  به رشته ی 

کیک بوکسینگ کونگو گشت،،که بیشترین و برترین مقام و جوایزو 

کسب عنوانهای قهرمانی را در رشته ی مذکور کسب نمود.

ادامه مطلب

سپک یک کلمه مالایی به معنای لگد زدن است و تاکرا در تایی به معنی توپ است.

این رشته در تایلند معمولاً فقط تاکرا نامیده می‌شود و در لائوس به تای تاکرا معروف است. در فیلیپین هم این ورزش به سیپا (Sipa) معروف است. والیبال با پا هم نام دیگری است که به این ورزش داده‌اند.

مسابقات بین‌المللی سپک تاکرا زیر نظر فدراسیون جهانی سپک تاکرا برگزار می‌شود و سپک تاکرا قهرمانی جهان (با عنوان جام پادشاهی) هرسال در بانکوک برگزار می‌شود. سپک تاکرا در برنامه مسابقات بازی‌های آسیایی و بازی‌های آسیایی داخل سالن هم قرار دارد.

پیشینه

سپک تاکرا از ورزش چینی کوجو (به معنی لگد پا) ریشه گرفته که از مسیر ارتباطات تجاری وارد جنوب شرق آسیا شد و از ۵۰۰ سال قبل در این منطقه محبوبیت یافت. این بازی در مالایاسپک راگا (به معنی لگد توپ خیزران) و در تایلند تاکرا نامیده می‌شد.

شکل امروزین این رشته از دویست سال پیش پیدا شد. وزارت ورزش سیام در سال ۱۸۲۹ برای نخستین بار مجموعه قوانین سپک تاکرا را منتشر کرد.

گروهی به شکل دایره می‌ایستادند و با چوب به توپ ضربه می‌زدند و ساعت‌ها به این بازی می‌پرداختند و تا زمانی که توپ به زمین می‌خورد جزو امتیازات آن گروه محاسبه می‌شد و بسیار شبیه بازی ژاپنی کماری بود.

در سال ۱۹۶۵ تور به این ورزش اضافه شد و به چیزی شبیه والیبال امروزی تبدیل شد.

مقررات

اندازه زمین و ارتفاع تور بازی شبیه بدمینتون است و هر تیم ۳ بازیکن دارد. قوانین فعلی امتیازگیری در بازی تا حد زیادی شبیه والیبال است. اما سه تفاوت مهم دارد که به شرح زیر است:

• دست (از سر شانه تا پائین) تنها قسمت بدن است که استفاده از آن ممنوع است.
• هر بازیکن می‌تواند قبل از گذشتن توپ از تور بیش از یک‌بار به آن ضربه بزند.
• هیچ چرخش و دورانی برای موقعیت‌های دفاعی یک تیم نیست.

سرویس

بازیکن زننده سرویس پای خود را روی دایره سرویس که در زمین تعبیه شده قرار می‌دهد ( پای تکیه گاه نباید از دایره خارج شود )و بازیکنانی که در نیم دایره کناری در چپ و راست زمین (نیم دایره‌ای به شعاع ۹۰ سانتی‌متر که با خط وسط زمین و خطوط کناری مرتبط است) ایستاده‌اند، توپ را برای سرویسور پرتاب می‌کنند. پس از انداختن توپ برای بازیکنی که سرویس می‌زند ۲ بازیکن دیگر دوباره به موقعیت دفاعی باز می‌گردند.

هنگامی که بازی با ضربه سرویس آغاز می‌شود، مهاجم تیم می‌تواند از یک بار تا ۳ بار به توپ ضربه بزند. سرعت توپ در سپک تاکرا گاهی به ۱۴۰ کیلومتر در ساعت هم می‌رسد.

کسب امتیاز
  توپ پلاستیکی سپک تاکرا

هر تیمی که بتواند ۲ ست از ۳ ست بازی را از آن خود کند برنده مسابقه خواهد بود. هر ست ۲۱ امتیاز دارد که در ست سوم تنها کسب ۱۵ امتیاز برای پیروز شدن تیم مقابل کافی‌ست.

توپ

دو نوع توپ در این ورزش مورد استفاده قرار می‌گیرد که یک نوع آن از پلاستیک و فایبر گلاس است و نوع دیگر که در گذشته به‌کار می‌رفت ازخیزران و بامبو بوده است. توپ پلاستیکی از سوی انجمن آسیایی سپک تاکرا توپ رسمی مسابقات شناخته شده‌است.

وزن توپ بین ۱۵۰ تا ۱۶۰ گرم برای بانوان و ۱۷۰ تا ۱۸۰ گرم برای آقایان و محیط آن ۴۰ سانتی‌متر است. این توپ کوچکتر از توپ هندبال و کمی بزرگ‌تر از توپ سافت‌بال است.

انواع سپک تاکرا

در حال حاضر در کل دنیا ۳ نوع سپک تاکرا انجام می‌شود:

• هوپ تاکرا: شبیه بسکتبال؛ با حلقه‌ای که از سقف آویزان است و ۵ بازیکن که زیر حلقه هستند باید طی مدت ۳۰ دقیقه با ضربات پا توپ را وارد حلقه کنند.
• دبل تاکرا: با دو نفر بازیکن که روبروی هم قرار می‌گیرند.
• سپک تاکرای ساحلی: روی شن و ماسه ساحلی مانند والیبال ساحلی که با ۴ بازیکن انجام می‌شود.

سازمان بین‌المللی سپک تاکرا

سران فدراسیون آسیایی سپک تاکرا (ASTAf) و فدراسیون جهانی سپک تاکرا (ISTAF) هر دو در بانکوک، تایلند مستقر هستند و حدود ۱۸ کشور نیز به عضویت آن درآمده‌اند.

 

 سپک تاکرا (Sepak Takraw) ورزش نوپایی در کشور ماست . ورزشی که در حال حاضر دوران ابتدای شکل گیری خود را سپری می کند و میرود تا کم کم جای خود را در میان سایر ورزشهای توپ و تور باز کند . شاید بسیاری از شما چیزی از آن ندانید . به همین جهت بر آن شدیم تا از این ورزش کاملا " آسیایی وشرقی بنویسیم . سپک تاکرا (Sepak Takraw) ورزش نوپایی در کشور ماست . ورزشی که در حال حاضر دوران ابتدای شکل گیری خود را سپری می کند و میرود تا کم کم جای خود را در میان سایر ورزشهای توپ و تور باز کند . شاید بسیاری از شما چیزی از آن ندانید . به همین جهت بر آن شدیم تا از این ورزش کاملا " آسیایی وشرقی بنویسیم . 
چندی پیش سپک تاکرا در ایران به جرگه ورزشهای حرفه ای سازمان تربیت بدنی در آمد و فعلا " به نام " تنجمن سپک تاکرا " زیر شاخه ورزشهای همگانی فعالیت میکند . در مقالات بعدی با سپک تاکرابازان ایرانی و رییس انجمن در ایران به گفتگو خواهیم نشست . 

● پیش زمینه و تاریخچه 

ورزش سپک تاکرا ۵۰۰ سال قبل توسط خانواده ای سلطنتی در مالزی پایه گذاری شد که البته آن زمان یک بازی درباری و سلطنتی بود . نام این ورزش از دو زبان گرفته شده . سپک Sepak در زبان مالزیایی به معنای ضربه زدن و تاکرا Takraw در زبان تایلندی یعنی توپ . هنگامی که این ورزش متولد شد تا حد زیادی شبیه ورزش ژاپنی "Kemari", بود .
عده ای به شکل دایره می ایستادند و با چوب به توب ضربه می زدند و ساعتها به این بازی می پرداختند . به همین دلیل بسیار شبیه بازی کماری بود که بازیکنان یک دایره بزرگ تشکیل می دادند . ساعتها بدون آنکه توپ با زمین تماسی پیدا کند به آن ضربه میزدند و تا زمانی که توپ به زمین می خورد جزو امتیازات آن گروه محاسبه می شد .
در سال ۱۹۶۵ این ورزش به چیزی شبیه والیبال امروزی با قوانینی شبیه آن انجام می شد . ضمن اینکه تور هم به آن اضافه گشته و کمی بین المللی تر شده بود . 

● قوانین بازی 

اندازه، ارتفاع زمین و ارتفاع تور بازی و به طور کلی سایز زمین مسابقه شبیه زمین بدمینتون است و هر تیم ۳ بازیکن دارد . قوانین فعلی آن تا حد زیاذی شبیه والیبال است اما ۵ فرق کلی دارد که به شرح زیر است : 
- استفاده از دست غیر قانونی است . 
- هر بازیکن ممکن است قبل از برخورد توپ به تور حداقل یک بار به آن ضربه زده باشد . 
- هیچ چرخش و دورانی برای موقعیتهای دفاعی یک تیم نیست . 
- اگر توپ قبل از افتادن به زمین حریف با تور برخورد بکند یک امتیاز محسوب می شود . 
- اغلب مردم چیز زیادی در باره این ورزش جالب نمی دانند . 

▪ سرویس زدن 

بازیکنانی که این ورزش را انجام می دهند و بالاخص سرویس میزنند پای محوری شان را روی دایره سرویس که در زمین تعبیه شده قرار می دهند ( در این حالت پا باید کاملا " ثابت باشد ) بازیکنانی که در نیم دایره کناری در چپ و راست زمین ( نیم دایره ای به شعاع ۹۰ سانتی متر که با خط وسط زمین و خطوط کناری مرتبط بوده ) ایستاده اندبه انتخاب توپ را برای سرویس زننده پرتاب میکنند و او به توپ ضربه می زند . پس از انداختن توپ برای بازیکنی که سرویس میزند، ۲ بازیکن دیگر دوباره به موقعیت دفاعی خود باز میگردنند .
هنگامی که بازی با ضربه سرویس آغاز می شود، مهاجم تیم می تواند ازیک بار تا ۳ بار به توپ ضربه بزند . شما میتوانید هنگام بازی از سر، پشت سر، پاها وهر جایی از بدنتان به غیر از بازوها از سر شانه تا انتهایی ترین قسمت انگشتانتان استفاده کنید . 

▪ امتیازات بازی 

هر تیمی که بتواند ۲ ست از ۳ ست بازی را از آن خود کند برنده مسابقه خواهد بود . هر ست ۱۵ امتیاز دارد که در ست سوم تنها کسب ۶ امتیاز برای پیروز شدن تیم مقابل کفایت می کند . 

▪ توپ 

دو نوع توپ در این ورزش مورد استفاده قرار می گیرد که یک نوع آن غالبا " از مواد پلاستیکی و مشتقاتش ( فایبر گلاس ) تشکیل میشود و نوع دیگر سالها پیش از نوعی خیزران و بامبو بوده که اکنون منسوخ شده . توپی که از پلاستیک ساخته شده توسط انجمن آسیایی سپک تاکرا به عنوان توپ رسمی ( در دو نوع مردان و بانوان ) مسابقات شناخته شده است .
وزن توپ بین ۱۷۰ تا ۱۹۰ گرم است و سایز محیطی آن ۴۰ سانتی متر می باشد . توپی کوچکتر از توپ هندبال و کمی بزرگتر از توپ سافت بال !

▪ نکات مهم بازی 

هر بازیکن می تواند تا آنجا که قدرتش را دارد بالا بپرد و ضربه ای که به توپ میزند در آن صورت شبیه حرکات آکروباتیک است . گفته میشود سرعت توپ در سپک تاکرا گاها " به ۱۴۰ کیلومتر در ساعت هم میرسد . 

● انواع سپک تاکرا : 

در حال حاضردر کل دنیا ۳ نوع سپک تاکرا انجام میشود : 

▪ هوپ تاکرا :  

شبیه بسکتبال؛ با حلقه ای که از سقف آویزان است و ۵ بازیکن که زیر حلقه هستند باید طی مدت ۳۰ دقیقه با ضربات پا توپ را وارد حلقه کنند 
▪ دبل تاکرا : با دونفر بازیکن که روبروی هم قرار میگیرند 
▪ سپک تاکرای ساحلی : روی شن و ماسه ساحلی مانند والیبال ساحلی که با ۴ بازیکن انجام میشود 

▪ سازمان بین المللی سپک تاکرا 

سران لیگ آسیایی سپک تاکرا (ASTAK) و لیگ بین المللی سپک تاکرا (ISTAK) هر دو در بانکوک تایلند مستقر هستند و در حدود ۱۸ کشور نیز به عضویت آن در آمده اند . 
Raga نام باستانی ورزشی است که در مالایا و کشورهای همسایه یعنی سنگاپور و برونئی انجام می شده است 

● تاریخچه بین المللی سپک تاکرا (Sepak takra ) 
Sepag Raga نام باستانی ورزشی است که در مالایا و کشورهای همسایه یعنی سنگاپور و برونئی انجام می شده است . Sepak در مالایا به معنی لگدزدن و Raga به معنی توپ از جنس خیزران است که در آن بازیکنان ایستاده در دایره های زمین باید توپ را به سرعت در هوا بدون استفاده از دست ها حفظ نمایند . انواع گوناگونی از این بازی در کشورهای آسیای جنوب شرقی انجام می شود . در تایلند takraw و در فیلیپین sepasepa و در میانمار chingloong و در اندونزی rago و در لائوس kator نامیده می شود . آخرین مدارک و شواهد نشان می دهد که این بازی در قرن پانزدهم در مالاکا یا ملاکا که یکی از شهرهای تاریخی مالزی می باشد، بازی می شده است . این بازی در اواخر دهه ی ۱۹۳۰ تغییراتی کرد و در سال ۱۹۳۵ در نگری سمبیلان و در زمان پادشاهی جورج پنجم و در جشن سالروز تاجگذاری sepakraga و در زمین بدمینتون انجام شد . قوانین بدمینتون و سپک راگا با یکدیگر ترکیب و به شکلی جدید و به صورت بازی مهیجی درآمد . با توجه به اینکه مقدمه ی این ورزش در سالروز جشن گذاشته شد، بنابراین به Sepak Rega Jubilee نیز شناخته می شود . 
به طور کامل مشخص نیست که این بازی چگونه از نگری به مناطق دیگرتوسعه یافت ولی در طول جنگ جهانی دوم این بازی خیلی سریع در پینانگ توسعه یافت و در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم به خصوص در دهه ی ۵۰ می توان مشاهده نمود که این بازی در اکثر کشورها و شهرها و جوامع روستایی انجام می شد به خصوص در مناطقی که مردم مالای به اندازه ی کافی بلند قد بودند . اعتقاد بر این است که این بازی مدرن به وسیله ی سه نفر در پینانگ تکامل و توسعه یافت . در فوریه ۱۹۴۵ قوانین نت و قوانین مشابه با والیبال بوسیله ی Hamid Maidin پایه گذاری گردید . او با محمد عبدل رحمان ( بهترین بازیکن Raga Bulatan ) و سید یعقوب ملاقات کرد و سعی نمود برای این رشته وضعیت جدیدی ایجاد نماید . آنها از این موضوع بسیار خوشحال بودند زیرا باعث می شد پاسها سریع تر و استیل لگدزدن به توپ متفاوت و ورزشکاران بلند قد بتوانند این بازی را انجام دهند . 
اولین رقابت منظم توسط کلوپ سوویم در ۱۶ می ۱۹۴۵ انجام پذیرفت . این رقابت که معروف به Sepak Raga Jaring شد، سبب گردید این ورزش در شبه جزیره مالای و آسیای جنوب شرقی رواج یابد . 
در دهه ۵۰ این بازی اکثراً در مدارس و در زمین بدمینتون انجام می شد . بازیکنان فوتبال معمولاً این بازی را انجام می دادند و این به دلیل شباهت آن با فوتبال بود . انجمن های سپک راگا در شهرهای مختلف مالزی شکل گرفت و بالاخره در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۰ در طی سمیناری در پنیانگ، فدراسیون این ورزش شکل گرفت . نمایندگانی از Kedah و Selangor و Negeri و Penang تعیین گردید و اولین رئیس، آقای مود خیر جوهری بود . سال بعد کشورهای آسیای جنوب شرقی در جلسه ای در کوالالامپور پایتخت مالزی جهت مشخص نمودن قواعد استاندارد این بازی دور یکدیگر جمع شدند . جهت ترویج بیشتر این ورزش در مالزی رقابت های داخلی در سال ۱۹۶۲ برنامه ریزی و اجرا گردید . پنانگ برنده ی اولین کاپ طلایی خیر جوهری گردید . از ایــــنرو Sepak Rage Jaring یک ورزش مردمی در کشور گردید و سپک تاکرای مدرن، امروزه ورزش ملی مالزی تلقی می گردد . 
اولین فرصت برای شناساندن بین المللی این ورزش با میزبانی مالزی در سال ۱۹۶۵ رخ داد و این بازی های شبه جزایر آسیای جنوب شرقی بود ( بازیهای SEAP که در سال ۱۹۵۹ افتتاح شده بود ). برای اولین بار برای این ورزش مدال تعیین گردید . بحث بسیار طولانی بین مالزی وسنگاپور از یک سو و لائوس و تایلند از سوی دیگر انجام پذیرفت . و سرانجام کمیته بازیهای SEAP ، موافقت خود را با نام جدید این ورزش یعنی SEPAK TAKRAW اعلام نمود . 
SEPAK به معنی لگدزدن در مالای و TAKRAW به معنی توپ بافته شده در تایلند است . همچنین در سال ۱۹۶۵ فدراسیون آسیایی سپک تاکرا (ASTAF ) به مدیریت بازیهای آسیایی و در سال ۱۹۹۲ فدراسیون بین المللی با مدیریت جهانی این ورزش شکل گرفت . 
سپک تاکرا همچنان در حال انجام است و در بازیهایی آسیایی BEIJING سال ۱۹۹۰ ، هیروشیما سال ۱۹۹۴ و بانکوک ۱۹۹۸ دارای مدال بوده است . مسابقات زنان در این رشته برای اولین بار در سال ۱۹۹۷ در هشتمین دوره مسابقات جهانی کاپ پادشاهی در تایلند برگزار گردید . 
اولین دوره مسابقات در کشورهای خاورمیانه امسال ( ۲۰۰۳ ) در مسابقات دهه فجر در ایران با حضور ۷ تیم برگزار خواهد شد . آقای وحید عبدالحسنی مسئول انجمن سپک تاکرا در این مسابقات می باشد . 

۱ ـ زمین مسابقه سپک تاکرا (Court) 

زمین این بازی ۱۳ . ۴ متر در ۶ . ۱۰ متر است و تا ارتفاع ۸ متر از سطح زمین مسابقه نباید هیچ مانعی وجود داشته باشد . 
عرض خطوط مرزی محوطه زمین نباید بیش از ۰ . ۰۴ متر باشد و از لبه زمین بازی به سمت داخل کشیده و رسم می شود . همه این خطوط باید حداقل ۳ متر دورتر از همه موانع اطراف باشد . خط مرکزی زمین با ۰ . ۰۲ متر باید به طور مساوی سمت چپ و راست زمین را تقسیم کند . دایره یک چهارم ( Quarter Circle) در گوشه هریک از خطوط مرکزی با شعاع ۰ . ۹ متر از لبه خارجی از خط کناری به خط مرکزی رسم می شود . 
دایره سرویس ( Service Circle) با شعاع ۰ . ۳ متر در راست و چپ زمین رسم می شود . مرکز این دایره ۲ . ۴۵ متر از خط عقب زمین و ۳ . ۰۵ متر از خطوط کناری فاصله دارد و عرض خط آن ۰ . ۰۴ متر و از لبه خارجی آن تا مرکزش ۰ . ۳ متر شعاع دارد .

۲ ـ میله 

میله باید دارای ۱ . ۵۵ متر ( برای زنان ۱ . ۴۵ متر ) ارتفاع از سطح زمین و باید به اندازه کافی محکم برای نگهداری تور باشد . از مواد بسیار سخت ساخته شده و ۰ . ۰۴ متر شعاع آن می باشد . میله باید به طور قائم در ۰ . ۳ متری از خطوط کناری و روی خط مرکزی محکم ثابت گردد . 

۳ ـ تور 

تور باید از ریسمان ریز یا نایلون با شبکه ۰ . ۰۶ متری تا ۰ . ۰۸ متری بوده و عرض آن ۰ . ۷ متر و نباید کوتاهتر از ۶ . ۱۰ متر در طول باشد . تور باید بوسیله یک زه معمولی یا نایلونی در بالا و پایین آن به صورت دوطرفه لبه ۳ - ۳ - گذاری گردد تا در مقابل کشش مقاومت کند و بوسیله میله ها تراز گردد . بالای تور باید ۱ . ۵۲ متر ( برای زنان ۱ . ۴۲ متر ) ارتفاع از خط مرکزی و ۱ . ۵۵ متر ( برای زنان ۱ . ۴۵ متر ) ارتفاع در روی میله باشد . 

۴ ـ توپ سپک تاکرا 

توپ این بازی باید کروی و از ۱۲ بخش بافته شود و دارای ۲۰ تقاطع باشد . جنس آن الیاف سینتتیک یا مصنوعی یا خیزران معمولی است . اگر از خیزران است، باید دارای ۹ تا ۱۱ رشته باشد . محیط آن نباید کمتر از ۰ . ۴۲ متر و بیشتر از ۰ . ۴۴ متر ( برای زنان ۰ . ۴۳ تا ۰ . ۴۵ متر ) باشد . وزن توپ قبل از بازی نباید کمتر از ۱۷۰ گرم و بیشتر از ۱۸۰ گرم ( برای زنان ۱۵۰ تا ۱۶۰ گرم ) باشد . 

۵ ـ بازیکنان سپک تاکرا 

بازی بین دو تیم ( Regu ) شامل سه بازیکن در هر سو انجام می شود . یکی از سه بازیکن در عقب زمین قرار می گیرد که به او Back گفته می شود . دو بازیکن دیگر در جلوی زمین قرار می گیرند؛ یکی در چپ و دیگری در راست که به ترتیب چپ داخلی ( Left inside) و راست داخلی (Right inside ) نامیده می شوند . 

۶ ـ لباس بازیکنان سپک تاکرا 

بازیکنان مرد باید لباسهای تیشرت از جنس کشباف بپوشند ( لباس زنان تی شرت یقه گرد همراه با آستین است ) و کفشهای بازیکنان باید کفه لاستیکی داشته باشد . پوشش هر چیزی که حریف را در حین بازی به مخاطره بیاندازد ممنوع می باشد . در هوای سرد بازیکنان اجازه دارند که از لباس ورزشی استفاده کنند . 
لباس بازیکنان باید طوری باشد که ملاحظه و مراعات همه اجزای بدن را بنماید . بازیکنان می توانند آستین لباسها را بالا بزنند . 
استفاده از هر چیزی که سبب سرعت دهی به توپ و یا کمک به حرکت سریع بازیکنان گردد ممنوع می باشد . 
کاپیتان هر تیم باید یک باند بر روی بازوی چپ بپوشد . 

۷ ـ تعویض بازیکنان سپک تاکرا 

تعویض یک بازیکن در هر زمانی برطبق درخواست مدیر تیم به داور میز هنگامی که توپ در جریان نباشد امکانپذیر است . 
هر تیم اجازه دارد دو بازیکن رزرو داشته باشد ولی فقط یک تعویض در طول یک ست انجام دهد . 
بازیکن تعویضی در یک ست دیگر اجازه تعویض در همان ست را ندارد . 
هر بازیکنی می تواند برای هر تیمی بازی کند اگر در شروع بازی یا به صورت تعویض وارد زمین گردد و دیگر حق ندارد در طول بازی برای تیم دیگر یا حریف بازی کند . هر تیم دارای کمتر از ۳ بازیکن اجازه ندارد که به بازی ادامه دهد و برای تیم باخت محسوب می شود و بازی را از دست خواهد داد . 

۸ ـ مدیران بازی سپک تاکرا 

بازی به وسیله مدیران زیر اداره می گردد : 
۱ ـ یک داور میز 
۲ ـ دو سر داور 
۳ ـ شش خط نگهدار ( دو عدد در خطوط اصلی و چهار نفر در خطوط کناری ) 
9 ـ قرعه و گرم کردن 
قبل از شروع بازی سرداور با یک سکه یا یک دیسک قرعه کشی خواهد نمود و طرف برنده قرعه حق انتخاب سرویس اول یا زمین را دارا خواهد بود . اولین سرویس با دو دقیقه گرم نمودن برای هر تیم همراه خواهد بود . فقط پنج نفر در زمان زدن سرویس اجازه دارند در زمین به طور آزاد حرکت کنند . 

ادامه مطلب

تفاوت‌های آن با تنیس

فرق تنیس با پینگ پنگ (ping pong) در چند چیز مختلف است.

اصلی‌ترین آن در ضربه است در تنیس توپ قبل از به زمین‌خوردن می‌توان برگشت زد اما در پینگ پنگ توپ باید حتماً بعد از یک بار زمین‌خوردن برگشت زده شود.

زمین پینگ پنگ کوچک‌تر و راکت و توپ نیز همین‌طور کوچک‌تر می‌باشد.

راکت تنیس می‌تواند در سایزهای مختلف باشد اما سایز راکت پینگ پنگ تغییرپذیر نیست.

پیشینه

خاستگاه این بازی بریتانیا است که در سالهای ۱۸۹۰–۱۸۸۰ شاهزادگان (زمان ملکه ویکتوریا) طبقهٔ بالا پس از خوردن ناهار برای سرگرمی به آن می‌پرداختند. گویا در آن زمان آن‌ها ترجیح می‌دادند تا به جای آنکه در زیر آفتاب تنیس بازی کنند به انجام ورزشی بپردازند که در زیر سقف باشد، پس تنیس روی میز را ساختند. در برخی کشورهای انگلیسی زبان، دانشگاه‌ها و مدارس و مراکز ورزشی از بکار بردن واژهٔ پینگ پنگ برای این رشتهٔ ورزشی منع شده‌اند و بجای آن باید از تنیس روی میز استفاده کنند. دلیل آن هم لفظ واژهٔ پینگ پنگ است که در گذشته برای تمسخر و یا تحقیر ساکنان شرق آسیا استفاده می‌شده است و دارای بار نژادپرستی است. همچنین گفته می‌شود که تنیس روی میز نام ورزش است ولی پینگ پنگنام یک برند آمریکایی است که در سال ۱۹۰۱ ثبت شده و در وبسایت خود نیز به تفاوت تعریف تنیس روی میز و پینگ پنگ پرداخته است.

چگونگی بازی
  ابعاد میز پینگ پنگ.

پس از ضربهٔ سرویس که می‌بایست در نیمهٔ زمین فرد آغازگر بر زمین بخورد٫ در ضربه‌های بعدی توپ باید فقط در نیمهٔ زمین طرف مقابل به زمین بخورد. دو نیمهٔ زمین با یک تور از هم جدا شده‌اند. اگر توپ در زمین حریف فرود نیاید یک امتیاز به حریف اضافه می‌شود و اگر توپ در زمین حریف فرود آید و پس از آن حریف نتواند توپ را به زمین طرف مقابل بزند یک امتیاز به فردی که ضربه را زده افزوده می‌شود.

اگر در ضربه اول، توپ پس از اینکه به زمین‌خورد، به تور بخورد و سپس در زمین حریف اصابت کند « نت» حساب می‌شود وفردی که آغازگر است باید دوباره ضربه را بزند و هیچ امتیازی برای کسی حساب نمی‌شود

شناسه‌ها و تعاریف
چکیده

• رالی عبارت است از مدت زمانی که توپ در جریان بازی در گردش است.
• توپ از آخرین لحظه‌ای که به صورت ثابت در کف دست آزاد بازیکن قرار دارد، پیش از پرتاب برای زدن سرویس، رالی یک لت یا یک امتیاز محسوب می‌شود.
• یک لت عبارت است از یک رالی که نتیجهٔ آن در شمارش بازی منظور نمی‌شود.
• یک امتیاز عبارت است از یک رالی که نتیجه آن در شمارش بازی منظور می‌شود.
• دست بازی دستی است که راکت را می‌گیرد.
• دست آزاد دستی است که راکت را نمی‌گیرد.
• یک بازیکن زمانی به توپ ضربه وارد کرده‌است که با راکتی که در دست دارد و یا با قسمت زیر مچ دست بازی به توپ ضربه بزند.
• یک بازیکن زمانی در مقایل توپ انسداد ایجاد می‌کند که لباس وی یا آنچه همراه خود دارد در هنگام بازی با توپی که هنوز از خط انتهایی خود عبور نکرده و یا از زمان آخرین ضربه از سوی حریف با زمین بازی برخورد نداشته تماس حاصل کند.
• زننده سرویس بازیکنی است که اولین ضربه را در یک «رالی» به توپ وارد می‌کند.
• گیرنده سرویس بازیکنی است که دومین ضربه را در یک «رالی» به توپ وارد می‌کند.
• داور شخصی است که برای کنترل مسابقه منصوب می‌شود.
• کمک داور شخصی است که در زمان تصمیم‌گیری‌های ویژه به داور کمک می‌کند.

هر آنچه بازیکن پوشیده یا همراه خود داشته باشد به غیر از توپ شامل همه لوازم و اشیایی است که در هنگام آغاز رالی مورد استفاده وی بوده‌است.

زمانی که توپ از هر منطقه‌ای به جز از قسمت بین تور و پایه آن و یا از قسمت بین تور و سطح بازی عبور کند، در واقع آن توپ از روی مجموعه تور یا دور تا دور آن «عبور کرده» تلقی خواهد شد.

• خط پایانی خطی است که به صورت فرضی در هر دو جهت امتداد داشته باشد.

شرح شناسه‌ها
سرویس

در آغاز یک سرویس، توپ باید بدون حرکت روی کف دست آزاد زننده سرویس در پشت خط پایانی و در بالای سطح بازی قرار داشه باشد.

سپس زننده سرویس توپ را تقریباً با حالت عمودی و به سمت بالا بدون چرخش پرتاب خواهد کرد به صوری که توپ، پس از رها شدن از کف دست آزاد بازیکن حداقل ۱۶ سانتیمتر به سمت بالا بیاید و سپس قبل از ضربه خوردن، بدون تماس با چیزی پایین خواهد آمد. در زمان نگه داشتن توپ برای سرویس حریف باید قادر به دیدن حراقل ۸۰ درصد توپ باشد. در زمانی که توپ به سمت پایین در حال حرکت است، زننده سرویس به آن ضربه وارد می‌کند به نحوی که توپ ابتدا با زمین خود و سپس بعد از عبور از روی مجموعه تور و یا از کنار آن، مستقیماً با زمین حریف تماس حاصل کند. در بازی‌های دو نفره، توپ باید به ترتیب به نیمه سمت راست زمین زننده سرویس و گیرنده سرویس برخورد کند.

از شروع سرویس تا وقتیکه به توپ ضربه وارد می‌شود توپ باید بالاتر از سطح بازی و پشت خط پایانی زننده سرویس قرار داشته باشد و نباید توپ توسط قسمتی از بدن یا لباس زننده سرویس یا یار او از گیرنده سرویس پنهان گردد. ضمناً پس از انجام سرویس، دست آزاد زننده سرویس نباید بین بدن او و تور قرار گیرد.

بازیکن مسئول است سرویس را بنحوی اجرا نماید که داور یا کمک او قادر به مشاهده رعایت مقررات اجراء سرویس صحیح از جانب او باشند.

درصورتیکه داور نسبت به صحیح بودن سرویس شک داشته باشد (برای اولین بار) تنها با دادن اخطار به زننده سرویس اکتفا می‌کند (لت) اما امتیاز به دریافت کننده سرویس داده نمی‌شود.

در صورت تکرار بندبالا (تردید داور در ارتباط با صحیح بودن سرویس) خطا گرفته شده و برای دریافت کننده سرویس یک امتیاز در نظر گرفته خواهد شد.

در صورتیکه به هنگام اجرای سرویس توپ به خط سفید کناری به عرض ۲سانتیمتر در امتداد طول (لبه ۲/۴۷ متری) و خط سفید انتهایی به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد عرض (لبه ۱/۵۲۵ متری) برخورد کند به صورتیکه مسیر توپ تغییر کند داور تنها با دادن اخطار به زننده سرویس اکتفا می‌کند (لت) اما امتیاز به دریافت کننده سرویس داده نمی‌شود.

در صورتیکه سرویس آشکارا غلط باشد، هیچ اخطاری داده نخواهد شد و به گیرنده سرویس یک امتیاز تعلق خواهد گرفت.

استثنائاً، در صورتیکه داور، پیش از مسابقه از ناتوانی‌های جسمی یک بازیکن آگاهی داشته باشد می‌تواند برخی از موارد عدم اجرای صحیح سرویس را نادیده بگیرد.

برگشت صحیح

به توپی که سرویس شده یا برگشت داده شده به نحوی ضربه وارد خواهد شد که یا مستقیماً از بالا و یا از کنار مجموعه تور عبور کند و یا پس از اصابت به مجموعه تور به زمین حریف اصابت کند.

ترتیب بازی

در بازی‌های انفرادی، زننده سرویس ابتدا باید یک سرویس صحیح را اجرا کند، سپس گیرنده سرویس، یک برگشت صحیح را اجرا کند و به همین ترتیب زننده سرویس و گیرنده سرویس هر یک به طور متناوب یک برگشت صحیح را انجام دهند. در بازی‌های دو نفره، ابتدا زننده سرویس، باید یک سرویس صحیح را اجرا کند، سپس گیرنده سرویس، یک برگشت صحیح انجام داده، بعد از آن همبازی زننده سرویس، یک برگشت درست انجام می‌دهد و پس از آن هر بازیکن به نوبه خود به طور متوالی برگشت صحیح را انجام خواهد داد.

لت

یک رالی در موارد زیر یک «لت» محسوب می‌شود: در صورتیکه توپ در سرویس در حین عبور از محوطه تور، به آن برخورد کند، مشروط بر آنکه سرویس به درستی اجرا شده باشد و یا گیرنده توپ یا همبازی او در توپ انسداد ایجاد کند.

درصورتیکه سرویس زمانی اجرا شود که گیرنده سرویس با همبازی او آمادگی لازم را نداشته و هیچگونه اقدامی در جهت وارد کردن ضربه به توپ انجام ندهند.

در صورتیکه بنا به دلایلی که خارج از کنترل بازیکن است، سرویس غیر صحیح یا برگشت غیر صحیح و یا عملی مغایر با قوانین بازی صورت گرفته باشد.

در صورتیکه بازی توسط داور یا کمک داور متوقف شود.

بازی را در موارد زیر می‌توان متوقف ساخت: به منظور تصحیح اشتباهی که در سرویس، دریافت و یا زمین رخ داده‌است؛ بمنطور اعلام سیستم تسریع؛ بمنظور اخطار یا جریمه بازیکن؛ اگر عواملی باعث اختلال در شرایط بازی شود به نحوی که در نتیجه رالی تأثیر بگذارد.

امتیاز

به غیر از مواردی که رالی، یک لت محسوب می‌شود، در موارد زیر بازیکن یک امتیاز کسب می‌کند:

• اگر حریف او نتواند یک سرویس صحیح اجرا کند.
• اگر حریف او نتواند یک برگشت صحیح اجرا کند.
• اگر پس از آنکه یک سرویس صحیح با یک برگشت صحیح را انجام داد، توپ پیش از آنکه توسط حریف زده شود به جایی غیر از مجموعه تور اصابت کند.
• اگر توپ پس از آنکه توسط حریف زده شد، بدون اصابت با زمین او از خط انتهایی عبور کند.
• اگر حریف مانعی بر سر راه توپ ایجاد کند.
• اگر حریف دو مرتبه متوالی به توپ ضربه وارد کند.
• اگر حریف با طرفی از راکت که سطح آن فاقد لاستیک است به توپ ضربه وارد کند.
• اگر بازیکن مقابل و هر آنچه که پوشیده یا حمل می‌کند، سطح بازی را حرکت دهد.
• اگر بازیکن مقابل و هر آنچه که پوشیده و یا حمل می‌کند، به محموعه تور اصابت کند.
• اگر دست آزاد بازیکن به سطح بازی برخورد کند.
• اگر بازیکنان مقابل در مسابقات دو نفره خارج از نوبتی که توسط اولین زننده توپ و اولین گیرنده توپ تعیین شده‌است به توپ ضربه وارد کنند.
• و مواردی که در قسمت مربوطه به سیستم تسریع) به آنها اشاره خواهد شد.
  

گیم

بازی از پنج گیم ۱۱ امتیازی تشکیل می‌شود. هر بازیکن یا زوجی که زودتر به امتیاز ۱۱ دست یابد، برنده گیم خواهد بود، مگر آنکه دو بازیکن و یا هر دو زوج به امتیاز مساوی ۱۰ دست یابند. در این صورت برنده، بازیکن یا زوجی خواهد بود که دو امتیاز پی در پی بیشتر از حریف خود کسب کند.

میز

سطح روی میز که سطح بازی نامیده می‌شود، باید به صورت مستطیل بوده طول آن ۲/۷۴ متر و عرض آن ۱/۵۲۵ متر باشد. این میز که در سطح افقی قرار می‌گیرد باید ۷۶ سانتیمتر از زمین ارتفاع داشته باشد. سطح مؤثر بازی کناره‌های عمودی میز را در برنخواهد گرفت. سطح بازی می‌تواند از هر جنسی ساخته شود با این شرط که وقتی یک توپ استاندارد در هر قسمت میز از ارتفاع ۳۰ سانتیمتری رها شود به اندازه ۲۳ سانتیمتر به سمت بالا جهش داشته باشد. سطح بازی باید دارای رنگی یکنواخت به صورت تیره و مات و بدون و بازتاب نور باشد و خط سفید کناری به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد طول (لبهٔ ۲/۷۴ متری) و خط سفید انتهایی به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد عرض (لبه ۱/۵۲۵ متری) کشیده می‌شود. سطح بازی به وسیله یک تور عمودی به دو قسمت مساوی تقسیم می‌شود. این تور موازی با خطوط انتهایی و به طور یکنواخت از یک طرف میز به طرف دیگر آن کشیده می‌شود. در بازیهای دو نفره، هر زمین به وسیلهٔ یک خط میانی سفید رنگ به عرض ۳ میلی‌متر به دو قسمت مساوی به نام «نیم زمین» تقسیم می‌شود. این خط میانی به موازات خطوط کناری کشیده خواهد شد و باید جزئی از نیم زمین سمت راست محسوب شود.

مجموعه تور

مجموعه تور شامل تور، ضمائم آن، پایه‌های مربوطه و گیره‌هایی است که مجموعه تور را به میز متصل می‌کند. تور باید به وسیلهٔ طنابی که طرفین آن به دوپایه عمودی به ارتفاع ۲۵/۱۵ سانتیمتر بسه شده متصل شود و حد خارجی این دوپایه نیز باید ۲۵/۱۵ سانتیمتر خارج از خط کناری میز باشد. بخش بالای تور در سرتاسر طول آن باید به ۲۵/۱۵ سانتیمتر از سطح بازی ارتفاع داشته باشد. بخش پایین تور، در سرتاسر طول آن باید تا حد امکان به سطح بازی نزدیک بوده و قسمتهای انتهایی دو طرف تور نیز تا حد امکان نزدیک و چسبیده به میله‌های نگهدارنده تور باشد.

توپ
  مجموعه‌ای از توپ‌های پینگ پونگ

توپ باید کروی شکل و قطر ان ۴۰ میلی‌متر باشد. وزن توپ باید ۷/۲ گرم باشد. جنس توپ باید از سلولوئید با مواد پلاستیکی مشابه و رنگ آن سفید مات یا نارنجی مات و بدون انعکاس نور باشد. توپ دارای ضریب ارتجاعی ۰٫۹۴ بوده و در مقابل ضربه‌های محکمی که قریب به ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت سرعت به آن می‌دهد به خوبی مقاوم می‌باشد.

راکت

راکت می‌تواند به هر شکل، اندازه و وزن مورد استفاده قرار گیرد اما تیغه (چوب) آن باید صاف و محکم باشد. حداقل ۸۵ ٪ از ضخامت تیغه راکت (چوب راکت) باید از چوب طبیعی باشد. یک لایه چسبانک در میان تیغه راکت می‌تواند به کمک مواد الیافی مانند الیاف کربن، الیاف شیشه، یا کاغذ فشرده، محکم و تقویت شود اما این لایه نباید ضخیم‌تر از ۵/۷ درصد کل ضخامت و یا ۵۳/۰ میلی‌متر باشد (در این محاسبه هر کدام عدد کمتری باشد در نظر گرفته می‌شود). هر طرف تیغه یا چوب راکت که برای ضربه زدن به توپ مورد استفاده قرار می‌گیرد باید از جنس لاستیک معمولی عاجدار که عاج آنها به طرف بیرون است پوشیده شود که در این صورت ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۲ میلی‌متر تجاوز کند، و یا از جنس لاستیک دو لایه با عاج‌های به طرف داخل یا خارح بوده که ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۴ میلی‌متر بیشتر باشد. لاستیک عاجدار معمولی عبارت است از یک لاستیک بدون منفذ از نوع طبیعی یا مصنوعی که عاج‌های آن به طور یکنواخت قرار گرفته‌اند. تراکم این عاج‌ها نباید کمتر از ۱۰ عاج و بیشتر از ۳۰ عاج در هر سانتیمتر مربع باشد.

لاستیک دو لایه عبارت است از یک لایه اسفنج منفذدار که با یک لایهٔ بیرونی لاستیک عاجدار معمولی با ضخامت حداکثر ۲ میلی‌متر پوشیده شده‌است. تیغه راکت، لایه بین آن، لایه‌های پوشش و یا لایه‌های چسب بین آن که در قسمتی از راکت قرار داشته باشند که ضربه‌ها با آن زده می‌شود، باید یکنواخت بوده و دارای ضخامت یکسانی باشند. سطح رویه یک طرف راکت و یا سطح تیغه راکت که رویه نداشته باشد، باید به رنگ قرمز روشن و مات و طرف دیگر آن سیاه باشد.عدم یکنواختی در سطح رویه راکت حتی به صورت جزئی و یا عدم یکنواختی در رنگ آن که به دلیل ضربه خوردن یا ساییدگی رخ داده باشد مجاز است مشروط بر آنکه منجر به تغییر در کل خصوصیان سطح رویه راکت نشود. در آغاز هر مسابقه و هر زمان که در طول مسابقه، بازیکن راکتش را عوض کند باید راکتی که می‌خواهد از آن استفاده کند به حریف اش و داور نشان دهد و اجازه امتحان کردنش را نیز به آنان بدهد.

بازیکنان سرشناس
اسمجنسیتملیتتعداد پیروزی  OlympicsWorld ChampionshipsWorld Cup یان اووه والدنر مرد  SWE 1 (1992) 2 (1989, 1997) 1 (1990)   دنگ یاپینگ زن  جمهوری خلق چین 2 (1992, 1996) 3 (1991, 1995, 1997) 1 (1996)   لیو گولیانگ مرد  جمهوری خلق چین 1 (1996) 1 (1999) 1 (1996)   کونگ لینگوی مرد  جمهوری خلق چین 1 (2000) 1 (1995) 1 (1995)   Wang Nan زن  جمهوری خلق چین 1 (2000) 3 (1999, 2001, 2003) 4 (1997, 1998, 2003, 2007)   ژانگ یینینگ زن  جمهوری خلق چین 2 (2004, 2008) 2 (2005, 2009) 4 (2001, 2002, 2004, 2005)   ژانگ جیکه مرد  جمهوری خلق چین 1 (2012) 2 (2011, 2013) 2 (2011, 2014)   لی شیائوشیا زن  جمهوری خلق چین 1 (2012) 1 (2013) 1 (2008)    

تاریخچه تنیس روی میز : مبدا پیدایش تنیس روی میز هم مثل بسیاری از ورزشهای دیگر بدرستی معلوم نیست . آقای « ایور مونتاگو » ، یکی از نمایندگان فدراسیون بین المللی تنیس روی میز و احیاء کننده ی این ورزش چنین میگوید : بازی تنیس روی میز ابتدا در سالنهای سر پوشیده شروع شد ، اما پس از مدتی ، از محدودیت خارج شد و در فضای باز و روی چمنها رواج گرفت . این تحول در سال 1880 اتفاق افتاد . شاید بتوان گفت : در سال 1877 بود که بازی انفرادی مردان انجام شد . عده ای از کارشناسان معتقدند که این بازی ابتدا در قرن نوزدهم و در انگلستان متداول شد و مردم انگلیس در خانه ها به این بازی می پرداختند . اما بعد از مدتی توسط مردم و افسران انگلیسی به سایر نقاط جهان نیز انتقال یافت . این ورزش قبل از پینگ پنگ نامهای دیگری از قبیل گوسیما ،پیم پام ، ویف واف و تنیس داخل سالن داشته است . امما با تاسیس فدراسیون بین المللی برای این رشته ورزشی ، تنیس روی میز نام گرفت . در سال 1926 در نتیجه ی بحثها و تلاشهای آقای « جورج لمان » فدراسیون بین المللی تنیس روی میز تاسیس شد و اولین کنگره آن با شرکت نمایندگان کشورهای اطریش ، چکسلواکی ، دانمارک ، آلمان ، انگلستان ، مجارستان ، هند ، سوئد و ولز در لندن تشکیل گشته و قوانین مربوط به مسابقات به تصویب رسید . ایور مونتاگو نیز که از مسئولین ساعی و احیا کننده این ورزش بود به عنوان اولین رئیس فدراسیون بین المللی تنیس روی میز انتخاب شد و متعاقب آن در ششم دسامبر 1926 اولین دوره مسابقات جهانی با شرکت 7 کشور ( انگلستان – آلمان – اطریش – چکسلواکی –مجارستان – ولز – هند ) در تالار یادبود لندنبرگزار شد . این مسابقات تا سال 1957 هر سال یکبار ( البته در حین جنگ جهانی دوم { 1940 تا 1947 } برگزار نشد ) برگزار میشد و از آن پس تا کنون ، هر دو سال یکبار برگزار میگردد . در ایران نیز تنیس روی میز از سال 1371 در جنوب کشور و در شهرهای آبادان ، مسجد سلیمان و آغاجری که محل اجتماع خارجیان و افسران انگلیسی بود رواج یافت . در سال 1324 مسابقاتی بین باشگاههای خصوصی و دسته های آزاد و با حضور خارجیان مقیم ایران برگزار شد . از آنجا که این ورزش در سال 1325 به طور جدی تری مورد توجه قرار گرفت ، فدراسیون تنیس و تنیس روی میز توام به ریاست « آقا خان بختیار » تشکیل شد و کار خود را با برگزاری مسابقات مختلف بین باشگاهها و دسته های آزاد آغاز و دنبال نمود . پس از وی تصدی فدراسیون به « محمود جاجبی » واگذار گردید . در سال 1326 این فدراسیون به عضویت فدراسیون بین المللی تنیس روی میز در آمد و در همان سال جایزه نخست دوبل آقایان جهان به نام «کاپ ایران» در نظر گرفته شد . در سال 1332 برای اولین بار مسابقات فهرمانی کشور در تهران برگزار شد و در سال 1346 تنیس از تنیس روی میز جدا گردیده و هر کدام به فدراسیونی مستقل تبدیل شدند و «غفور آلبا» به ریاست فدراسیون تینس روی میز ایران منصوب شد . تمامی رئیسان فدراسیون تنیس روی میز ایران از تاریخ تاسیس خود تا کنون به قرار زیر میباشد : 1- آقا خان بختیار از سال ( 1326 الی 1327) 2- محمود حاجبی ( 1327 الی 1346) 3- غفور آلبا ( 1346 الی 1348) 4- محسن آروین ( 1348 الی 1350) 5- امیر امین ( 1351 الی 1355) 6- شاهرخ امیر ارجمند ( 1356 الی 1357) 7- امیر میر صادقی (1358 الی 1359) 8- رضا لواسانی ( 1359 الی 1360) 9- علی اکبری آرمند ( 1360 الی 1363) 10- احمد صفوی زاده ( 1363 الی 1366) 11- علی اکبر آرمند ( 1366 الی 1370) 12- محمد مجد آراء (1370 الی 1374) 13- شاهرخ شهنازی ( 1375 _ تاکنون) 

ادامه مطلب

پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر و مناسب‌ترین حرکات است که می‌تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد». «کارایی» یکی از مهم‌ترین مشخصه‌های پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات، سریع‌ترین باشند، بلکه باید مستقیم‌ترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.

به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.

تاریخچه پارکور

پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشته‌است. انسان‌ها به طور طبیعی گستره‌ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می‌آورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می‌کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می‌کنیم، آن ویژگی را از دست می‌دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده‌اند (از جمله عیاران کاغذباز).

اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی در جنگ ویتنام بود پایه‌گذاری شد. او و همراهانش به‌دنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیت‌ها، سرانجام توسط فرزندش دیوید بل(David Belle) به‌صورت مدوّن درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف سامان‌دهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستین فوکان (Sebastien Foucan) که مشهورترین آن‌هاست، با آموزش‌های ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزش‌های مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمک‌کردن به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند.

حرکات پایه
واژهتوضیح فارسی انگلیسی غلتیدن Roll غلتیدن به پهلو بصورتی که دست‌ها به زمین برخورد نکنند. فرود آمدن Landing خم کردن زانو هنگامی که انگشتان پا با زمین برخورد می‌کنند (هرگز با تمام پا فرود نیاییدوسعی کنید موقعی که فرود میایید یک چرخش به جلوداشته باشید مثل یک ملق این کار باعث می شود درد کمتری را حس کنید) تعادل Balance راه رفتن متعادل روی لبهٔ بالایی یک مانع تعادل گربه‌ای Cat balance حرکت چهارپاگونه روی لبهٔ بالایی یک مانع روی میله Underbar,jump through پریدن یا تاب خوردن از بین و زیر موانع برای ردکردن فاصله ول‌شدن، جدا شدن Dismount,swinging jump پریدن همراه با چرخش و نوسان از روی موانع جهش وارونه، جهش ۳۶۰ Reverse vault پریدن از روی مانع با کمک دو دست همراه باچرخش ۳۶۰   پشتک وارو ، چرخش به پشت Flip Back جذب نیرو از دست و مچ پا و چرخش وارونه در جهت حرکت عقربه های ساعت   چرخش به جلو Front جذب نیرو از دست و پرتاب آن به سمت بالا جهت چرخیدن   چرخش به اطراف Side پرتاب کردن دست به سمت بالا جهت چرخیدن

قابل توجه‌است که برای بسیاری از این حرکت‌ها در فارسی نیز از کلمه انگلیسی آن استفاده می‌شود هم چنین تمامی این حرکت‌ها به صورت تنها یک تکنیک خاص نیستند بلکه زیر مجموعه یک تکنیک می‌باشند که در شرایط متفاوت اجرا می‌شوند.

محل تمرین

بر خلاف بسیاری ورزش‌های دیگر پارکور تاکنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمی‌شود، البته تلاش‌هایی در این رابطه صورت گرفته‌است. تراسورها در محیط‌های شهری مانند سالن‌های ورزشی، پارک‌ها، زمین‌های بازی و سازه‌ها و ساختمان‌های رها شده تمرین می‌کنند که باعث به وجود آمدن نگرانی‌هایی مانند تجاوز به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکان‌های نامناسب شده‌است.

وسایل و تجهیزات

پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولاً لباس‌های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می‌پوشند. تنها چیزی که توصیه شده‌است یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است.

بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده می‌کنند. برخی نیز از دستکش‌های نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده می‌کنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها می‌شود. داوید بل، بنیان‌گذار پارکور در فرانسه می‌گوید: جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبه‌کردن بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند این‌که در شرایط اضطراری گیر کرده باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعه‌ای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر و مناسب‌ترین حرکات است که می‌تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد. «کارایی» یکی از مهم ترین مشخصه‌های پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات سریع‌ترین باشند، بلکه باید مستقیم‌ترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.

به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.

تاریخچه پارکور

پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشته‌است. انسان‌ها به طور طبیعی گستره‌ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می‌آورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می‌کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می‌کنیم، آن ویژگی را از دست می‌دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده‌اند (از جمله عیاران کاغذباز).

اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام بود پایه‌گذاری شد. او و همراهانش به‌دنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیت‌ها، سرانجام توسط فرزندش داوید بل (David Belle) بصورت مدوّن درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف سامان‌دهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستیان فوکان (Sebastien Foucan) که مشهورترین آن‌هاست، با آموزش‌های ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزش‌های مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمک‌کردن به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند.

پارکور در ایران

اولین نشانه از حضور پارکور به صورت حرفه‌ای در ایران، حضور امیرحسین ایمانی و کوشا فتحی‌نژاد در مستند سال ۲۰۰۳ لندن بپر (به انگلیسی: Jump London) بود. هدف این فیلم نشان دادن گسترش پارکور در دنیا بود، برای همین منظور از گروه‌های مطرح و فعال پارکور در دنیا تقاضای همکاری نمودند و گروه irPk که بعدا به رها تغییر نام داد نیز در این پروژه همکاری کرد. در آن زمان(۱۷ سپتامبر ۲۰۰۴) گروه اینترنتی Parkour_Iran که توسط گروه irPk تشکیل شد که با وجود غیرفعال بودن هنوز دارای بیشترین عضو در بین گروه‌های پارکور است.

با گسترده شدن پارکور در ایران و احساس نیاز به آموزش حرفه‌ای تر، امیرحسین ایمانی در تابستان سال ۲۰۰۴ برای آموزش دیدن زیر نظر یکی از موفق ترین گروه‌های پارکور دنیا به لندن رفت. و سایت www.urbanfreeflow.ir از تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ با اجازه آن گروه شروع به کار کرد.

در پاییز همان سال بود که این گروه به رها تغییر نام داد و اولین دوره کلاس‌های پارکور با هدف انتقال تجربه‌هایشان در مجتمع ورزشی شهید چمران (بولینگ عبدو) برگزار کردند و وب‌گاه www.parkour.ir نیز شروع به کار کرد.توجه رسانه‌ها با اجرای نقش دو نفر از اعضای گروه رها (احسان دادفر و آرمان خاشعی) در کلیپی به نام کبوتر (تابستان ۱۳۸۴)، تولید فیلمی کوتاه برای جشنواره پلیس ، مصاحبه با نشریات مختلف (مانند ۴۰چراغ  و Teenager) و خبرگزاری Ascosiated Press و شرکت در نمایشگاه بین المللی ورزش ۲۰۰۸ ... به این ورزش بیشتر شده و علاقه‌مندان بسیاری شروع به تمرین کرده‌اند. هم چنین گروه رها برای آشنا شدن مخاطبان با این ورزش به دعوت رییس کمیته ایروبیک حرفه‌ای و مهارتی در مراسم افتتاحیه اولین دوره مسابقه ایروبیک حرفه‌ای کشور (۲۵ آبان ۱۳۸۵) در ورزشگاه شهید چمران به ایفای نقش پرداختند.

به مرور زمان گروه‌های دیگری در سطح ایران شروع به فعالیت کردند که می‌توان به گروه‌های شفق، بن هدز، فراز و ونتد (تبریز) و شاهرگ اشاره کرد که گروه شفق اولین همایش پارکور در تهران با حضور اکثر علاقه‌مندان به این رشته را در تابستان ۸۷ برگزار کرد. اولین دورهٔ مربیگری توجیهی پارکور در بهار ۱۳۸۸ توسط فدراسیون آمادگی جسمانی و ایروبیک ایران به مدرسی خانم زینب دمیرچی برگزار گردید.

فلسفه پارکور

پارکور یک رشتهٔ ورزشی است، اما فلسفه‌ای با ارزش‌های خاص خود و برای آگاهی از توانایی‌های خویشتن، مبارزه علیه خود و پرورش جسم و روح دارد. پارکور گذشته از یک ورزش و هنر، یک شیوهٔ زندگی کردن و یک فلسفهٔ روزانه‌است.

یکی از فلسفه‌های این ورزش، اتکا به توانایی‌های جسمی و ذهنی افراد برای کمک کردن به کسانی است که در شرایط خاصی قرار دارند. به همین دلیل است که در این ورزش خبری از مسابقه و رده‌بندی ورزشکاران و غیره نیست، زیرا هر کسی تنها برای خودش و نه برای اثبات برتری خود، تمرین می‌کند.

بسیاری پس از آشنایی با پارکور، اصول آن را در زندگی خود نیز به کار می‌برند. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.هنر پشت سر گذاشتن کارای موانع، با به چالش کشیدن فیزیکی و جسمی خود باعث می‌شود که با موقعیت‌های زندگی روزانه آسان‌تر کنار بیاییم. وقتی که یک مانع یا به عبارتی وضعیتی دشوار در زندگی ما پدیدار شود، یک تراسور همانگونه که در پارکور یاد گرفته، سریع و کارا بر آن غلبه می‌کند و بدون تغییر مسیر به راه خود ادامه می‌دهد.

جدا از حرفه‌ای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح پارکور، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است، چرا که ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفه‌ای شدن در پارکور در ما بوجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمی‌کنند معمولا دربارهٔ آین موضوعات چیزی نشنیده یا ندیده‌اند؛ در صورتی که به گفتهٔ بنیان‌گذار این هنر، «فلسفه» جزء درونی پارکور است.

پارکور چه چیزی نیست؟ 

پارکور حرکات آکروباتیک، بدل کاری، رقص، حرکات احمقانهٔ بدون توجه به عواقب آن و پرش‌های بلند بدون دلیل نیست. هم چنین پارکور «حرکت‌های دلخواه» نیست بلکه مجموعه‌ای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است.

در پارکور خبری از مسابقه و کل‌کل هم نیست. یک کمپین از یکم ماه مه سال ۲۰۰۷ توسط وبگاه رسمی پارکور برای حفاظت از پارکور و فلسفهٔ آن در مقابل مسابقه و رقابت آغاز شده‌است. اعضای این کمپین اعتقاد دارند که «مسابقه» افراد را تحریک می‌کند که با دیگران برای رضایت تماشاگران یا اثبات برتری‌های خود و یا احیانا سودهای مالی مبارزه کنند؛ در حالی که در پارکور، افراد در کنار یکدیگر و فقط برای خودشان تمرین می‌کنند. پس پارکور نمی‌تواند تبدیل به یک رشتهٔ مسابقه‌ای شود، مگر آن که اساس وجودی آن یعنی «پرورش خود» نادیده گرفته شود.

تفاوت دو آزاد و پارکور

دو آزاد (به انگلیسی: Free running) در ابتدا معادل انگلیسی واژه ی پارکور بود، اما اکنون خود به عنوان شاخه‌ای مستقل از ورزش شناخته می‌شود. دو آزاد در مقایسه با پارکور دارای حرکاتی با جزئیات بیشتر است. حرکات دو آزاد مانند چرخش‌ها و گردش‌ها برای خلاقانه‌تر شدن، زیبایی و جذاب شدن ورزش است.

هدف پارکور رسیدن سریع و کارا و در مسیری مستقیم است، در حالی که دو آزاد هنر حرکت کردن در محیط اطراف، به هر صورت دلخواه و در مسیر دلخواه است.

دوندگان آزاد حرکاتی را تمرین کرده و به کار می‌گیرند که لزوماً برای غلبه کردن بر موانع انجام نمی‌شود. مهم‌ترین عنصر در دو آزاد، هارمونی بین دونده و مانع است و حرکات باید بدیع، زیبا و خلاقانه باشد.

محل تمرین

بر خلاف بسیاری ورزش‌های دیگر پارکور تا کنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمی‌شود ، البته تلاش‌هایی در این رابطه صورت گرفته‌است. تراسورها در محیط‌های شهری مانند سالن‌های ورزش ، پارک‌ها ،زمین‌های بازی و سازه‌ها و ساختمان‌های رها شده تمرین می‌کنند که باعث به وجود آمدن نگرانی‌هایی مانند تجاوز به حریم شخصی ،آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکان‌های نامناسب شده‌است .

وسایل و تجهیزات

پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولا لباس‌های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می‌پوشند . تنها چیزی که توصیه شده‌است یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است. بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده می‌کنند . برخی نیز از دستکش‌های نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده می‌کنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها می‌شود.

ادامه مطلب

 هاکی یکی از چهار بازی اصلی در آمریکای شمالی است که لیگ فوق حرفـه‌ای آن کـه به لیگ برتر مشهـور است و بـا نـام لیگ ملی هاکی (NHL) و بـرای زنـان بـا نـام لیگ ملی هاکی زنان (NWHL) دارای محبوبیت و طرفداران زیادی است. بوفالو، دیترویت، پیتسبرگ، مینسوتا، شیکاگو، بوستون، نیویورک، فیلادلفیا، تمپا، دنور، سن خوزه و کلمبوس از شهرهایی در ایالات متحده هستند که شهروندانشان به هاکی علاقه فراوان دارند.

هاکی در فصل سرما، ورزش ملی کانادا و محبوب ترین بازی ورزشی در کشور فنلاند است. هاکی همچنین در بخش‌هایی از ایالات متحده آمریکا از جمله در شمال شرقی، مرکز و آلاسکا دارای طرفداران بسیاری است.

با اینکه ۶۴ کشور جهان عضو فدراسیون بین‌المللی هاکی روی یخ (IIHF) هستند، اما در مسابقات جهانی هاکی از جمله در بازیهایالمپیک زمستانی و جام جهانی هاکی روی یخ کشورهای کانادا، جمهوری چک، فنلاند، روسیه، اسلواکی، سوئد و ایالات متحده آمریکا حرفی برای گفتن دارند و غالباً" درصدر جدول مسابقات جای دارند. بطوری که از ۶۳ مدالی که در مسابقات هاکی مردان در بازیهای المپیک زمستانی از سال ۱۹۲۰ تاکنون اعطاء شده‌است، تنها ۶ مدال به کشورهایی جز چند کشور نامبرده رسیده‌است.

بازی هاکی روی یخ ورزشی بسیار فیزیکی است که در آن سه عامل سرعت، تکنیک و قدرت فیزیکی یا قدرت جسمانی ؛ نقشی اساسی را ایفا می نماید.

زمان بازی و وقت‌های اضافه

این بازی شامل سه ست 20 دقیقه ای ( Set ) می‌باشدو زمان بازی فقط هنگامی محاسبه می‌شود که توپ در حال حرکت باشد. در بازی‌های غیر حرفه‌ای و بازی‌های کودکان زمان هر دوره بازی ، گاهی کوتاهتر خواهد بود. اگر در پایان ست سوم نتایج مساوی بود وقت اضافه نیز در نظر گرفته می‌شود و اولین تیمی که گل به ثمر برساند ، برنده ی آن مسابقه می‌شود.

 

 

هاکی روی یخ چه گونه ورزشی است؟

 

 

هاکی روی یخ ترکیبی از ورزش های اسکیت روی یخ / پاتیناژ – با کفش های تیغه دار فلزی – و هاکی روی چمن – با چوبدستی تیغه ای – می باشد.

 

 

این ورزش از پرهیجان ترین  ورزش های جهان است. از ویژگی های آن سرعت بسیار زیاد آن است که سرعت حرکت بازیکنان گاه به ۵۰ کیلومتر در ساعت و سرعت گوی آن – پوک -  تا ۲۰۰ کیلومتر می رسد که تماشاگران به سختی می توانند مسیر آن را دنبال کنند. بنابراین زمانی که گلی زده می شود، چراغی قرمز روشن می شود تا زدن گل معلوم شود.

مهم ترین رقابت های حرفه ای لیگ ملی هاکی در امریکای شمالی است.

ابزار ورزش هاکی روی یخ چیست؟

امروزه هاکی روی یخ را با چوبدستی و یک قطعه ای حلقه ای شکل و لاستیکی   به نام پوکبازی می کنند.

چگونه هاکی روی یخ بازی می شود؟

میدان بازی هاکی روی یخ

این ورزش در دو دسته / تیم انجام می شود. هر تیم هاکی روی یخ دارای ۶ بازیکن است که یک نفرشان دروازه بان می باشد. بازیکنان ذخیره هم که شمار آنها تا ۱۲ بازیکن می رسد، بیرون از زمین می نشینند و هر وقت لازم شد آنها می توانند وارد بازی شوند. بطوری که هر بازیکن در همان منطقه بازی با بازیکن ذخیره عوض می شود.

هر دسته برای دو کار می کوشند:

۱ – پوک را  در گل طرف مقابل وارد کنند.

۲ – از گل زدن دسته مقابل جلوگیری کنند.

بازیکنان دو تیم در حالیکه در میدانی یخ بسته، به سرعت از این سو به آن سو حرکت می کنند تا پوک را با چوبدستی هاکی خود به سوی دروازه تیم مقابل برانند، و با یاری یکدیگر و پاس دادن های تند بتوانند آن را وارد دروازه تیم مقابل کنند.

مدت بازی هاکی روی یخ ۶۰ دقیقه ست که در سه مرحله ۲۰ دقیقه ای انجام می شود.

قانون ها و قرارهای هاکی روی یخ چیست؟

از قانون ها و قرارهای هاکی روی یخ می توان موارد زیر را بیان کرد:

به دلیل سرعت زیاد بازی هاکی روی یخ، گرفتن بازیکن تیم مقابل، تنه زدن، پشت پا زدن، و یا انداختن او برخلاف مقررات است و برای این چنین خطاهایی، بازیکن جریمه می ود و باید به دستور داور مدتی را بیرون از میدان بازی و در جایی مخصوص به نام قفس قرار گیرد.

بازیکنان مجاز به کار بردن پا برای زدن پوک نیستند، اما اگر پوک از میدان بازی بیرون رفت، بازیکن می تواند به آن دست بزند.

 

پیشینه هاکی روی یخ چیست؟

 

کانادایی ها که به دلیل شرایط آب و هوایی سرد کشور خود علاقه زیادی با اسکیت روی یخ داشته اند، بزی با گوی را هم به اسکیت روی یخ افزودند و بازی هاکی روی یخ را پدید آوردند.

هاکی روی یخ نخستین بار بیش از ۱۰۰ سال پیش در کشور کانادا شروع شد.

یک ادعا حاکی از آن است که چند سرباز انگلیسی در سال ۱۸۶۷ شکل ابتدایی این ورزش را بر سطح منجمد دریاچه انتاریو بازی کردند.

برای نخستین بار در سال ۱۸۷۵ میلادی این ورزش در مونترال بازی شد و در سال های دهه ۱۸۸۰ میلادی، ورزش هاکی روی یخ به اندازه ای در کانادا دلخواه مردم شد که در بیشتر شهرهای آن اجرا می شد و علاقمندان بسیاری را به تماشا می کشانید.

نخستین باشگاه هاکی روی یخ همزمان در کینگستون و مونترال تشکیل شد.

انجمن هاکی بازان غیرحرفه ای کانادا با ۱۰۰۰ عضو بنیاد نهاده شد. بنابراین جای به وجود آمدن هاکی روی یخ غیرحرفه ای کانادا می باشد.

اما ایالات متحده امریکا را می توان نخستین جای پیدایش هاکی حرفه ای دانست.

در سال های دهه 1۱۸۹۰ میلادی، هاکی روی یخ به امریکا راه پیدا کرد و در سال های نخست قرن بیستم، انگلیسی ها هم با این ورزش تازه آشنا شدند.

طی سال های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵ ، باشگاه حرفه ای هاکی در شهر هوگتاون واقع در ایالت میشیگان بنیاد شد.

فدراسیون بین المللی هاکی روی یخ در سال ۱۹۰۸ در انگلستان بنیاد نهاده شد و امروزه در کشورهای سردسیر اروپا، شمال امریکا  و کانادا این ورزش بسیار دوست داشتنی است.

مهمترین باشگاه جهانی حرفه ای هاکی روی یخ به نام باشگاه جهانی هاکی روی یخ در سال ۱۹۱۰ بنا گردید.

 

یکی از پر طرفدارترین بازی های جهان هاکی است که بیشتر در کشورهای سردسیر که فصل سرما و یخبندان در آن زیاد است، محبوبیت دارد. این ورزش در کشورهایی مانند اسکاندیناوی و کانادا به عنوان ورزش اول شناخته میشود.

 

مسابقات حرفه ای هاکی در جهان به نامهای NHL ( برای مردان) و NWHL ( برای زنان) مشهور هستند.

 

 64 کشور در جهان عضو فدراسیون بین المللی هاکی روی یخ (IIHF)  هستند. با این وجود در بازی های المپیک و جام جهانی هاکی کشور هایی چون کانادا، جمهوری چک، فنلاند، روسیه، اسلواکی، سوئد و ایلات متحده ی آمریکا حرفی برای گفتن دارند. به طوری که از سال 1298 شمسی تاکنون، از 63 مدالی که در مسابقات المپیک زمستانی هاکی مردان  توضیع شده است، کشورهای دیگر تنهاتوانسته اند 6 مدال  را بدست آورند.

تاریخچه ی هاکی

 

 

 

بازی هاکی در هلند ابداع شد. شخصی به نام جمیز دوم ( پادشاه انگلستان ) در دوران تبعیدش به هلند به هاکی علاقه پیدا کرد و پس از اتمام دوران تبعیدش، وقتی به سرزمین خود بازگشت هاکی روی یخ را به مردم انگلستان معرفی کرد.

 

مردم انگلستان به هاکی روی یخ علاقه پیدا کردند. در نیمه ی قرن نوزدهم کشور انگلستان هاکی نوینی را بوجود آورده و قوانین خاصی را وضع کرد.

 

اولین مسابقه ی بین المللی در یازدهم بهمن سال 1278 بین کشور های ولز و ایرلند برگزار شد که ایرلند توانست با نتیجه ی 3 بر 0 پیروز شود.

 

در سال 1302 کشور فرانسه تصمیم گرفت که فدراسیون بین المللی مردان را تاسیس کند. سه سال بعد در سال 1305 فدراسیون هاکی زنان در انگلستان تشکیل شد. این 2 فدراسیون 50 سال بطور جداگانه فعالیت کرده و پس از 50 سال ادغام شدند.

 

بازی هاکی

 

هاکی یک بازی گروهی است  که در آن دو تیم در مقابل یکدیگر قرار میگیرند. هر کدام برای زدن پوک ( به توپ هاکی است که از جوش دادن چند قطعه کائوچو درست میشود. ضخامت آن 1 اینچ و قطر آن 3 اینچ بوده و قبل از بازی آنرا سرد میکنند تا یخ بزند ) به داخل دروازه ی حریف تلاش میکنند.

 

تعداد بازیکنان ذخیره 12 نفر است که هر وقت که در صورت نیاز تعویض خواهند شد.

ورزشکار ها

 

در این ورزش، ورشکارها باید از مهارت های بسیار پیچیده ای برخوردار باشند.خوب اسکی کردن، خوب شوت زدن، خوب پاس دادن، سرعت زیاد، تکنیک و قدرت بدنی بالا از ویژگی های یک بازیکن خوب در ورزش هاکی است.

 

در این ورزش سرعت بالا بسیار مهم است، بطوریکه در برخی مواقع سرعت بازیکنان تا 50 کیلومتر بر ساعت میرسد.گاهی دیده میشود که سرعت پوک به 200 کیلومتر بر ساعت میرسد.به همین دلیل چراغ قرمزی در پشت دروازه ی دروازبان ها قرار دارد که اگر پوک از دروازه عبور کند، شروع به چرخیدن و آژیر کشیدن میکند.

 

وسایل مورد نیاز برای هاکی (NHL)

همانطور که میدانید هاکی یک ورزش بسیار خطرناک است. به همین دلیل این ورزش نیاز به وسایل و تجهیزاتی برای محافظت از بدن دارد.  این موضوع باعث شده است که تجهیزات هاکی از اهمیت فراوانی برخوردار باشند.

کلاه(helmet)

 

شامل بند چرمی هستند.  بعضی از آنها قفسه ای برای محافظت از سر دارند و  لبه ای که قفسه بر روی آن قرار میگیرد. کلاه های هاکی برای محافظت از سر استفاده شده و در سایز ها و اندازه های مختلفی وجود دارند.

محافظ  گردن(neck_guard)

محافظ گردن که از پلاستیک و صفحات محکم ساخته شده و درون آن بسیار نرم است. این وسیله برای جلوگیری از ضربات تیغه ی اسکیت و دیگر ضربات استفاده میشود.

 

محافظ شانه(shoulder pads ) 

 

محافظ شانه ترکیبی است از جلیقه ای با قطعاتی در پشت کمر و جلوی بازیکن که دارای تسمه های چرمی محکم کردن جلیقه است. این محافظ دارای سرپوشی است که بطور انتخابی از محافظ نرم یامحافظ سخت پوشیده شده می باشد. هر کدام مانع وارد شدن ضربه ی سنگین به سر شانه ها می شوند.

محافظ آرنج(Elbow_guard)

 

محافظ آرنج  ساعد ها و بازو ها را میپوشاند. این محافظ از ضربات وارده توسط پوک، ضربات حاصل از تنه زدن بازیکنان به هم، کوبیده شدن بازیکنان به دیواره ی زمین و ... محافظت میکند.

پیراهن زیر جلیقه

شانه و آرنج ها را میپوشاند. از پارچه ی کشبافت نازکی درست شده و پشت پیراهن ها شماره و اسم هر بازیکن با رنگ مشخصی چاپ شده است.

دستکش هاکی

 

از لایه ی خیلی نازک چرمی درست شده که کف دست و انگشتان را پوشانده و برای قسمت بیرونی دست ضخامت زیاد و قابل توجهی در نظر گرفته شده است. این قسمت محکم کمک می کند که انگشتان دست برنگشته و باعث جلو گیری از وارد شدن ضربه به پشت دست می شود.

شلوار هاکی

 

شلوار هاکی که اندازه ی آن ها تا زانوی بازیکنان است قسمت لگن را می پوشاند.

 

شلوار های هاکی دارای صفحاتی هستند که مفصل را میپوشانند.

محافظ ساق پا(shin)

از پلاستیک سخت ساخته شده و زیر جوراب بسته میشود.

جوراب هاکی

جوراب هاکی با جوراب های معمولی متفاوت بوده و از پشم کشبافت درست شده است.

 

روی جورابها نه تنها نشان تیم، بلکه پست هر بازیکن ( حمله_مدافع_دروازبان ) نیز هک شده است.

 

جورابها از زیر شلوار هاکی یعنی روی زانو را میپوشانند.

اسکیت هاکی

 

اسکیت هاکی از یک محافظ سخت تشکیل شده که مناسب با اندازه ی پای بازیکنان ساخته میشود.

 

اغلب با مش فلزی تقویت شده است.

 

قسمت ضروری اسکیت، بوت داخلی آن است. تنها قسمت بیرونی که اهمیت دارد قسمت تیغه ی اسکیت است. به طور معمول اسکیت از ساق پا به پایین را میپوشاند.

چوب هاکی

چوب هاکی از مواد کامپوزیت است که برای سبک های مختلف و در ابعاد و اندازه های گوناگون ساخته شده است.

برای جلوگیری از شکستن چوب های هاکی، کمی قابلیت انعطاف پذیری دارند.

پیشرفته ترین چوبه های هاکی از گرافیت ساخته میشود که به بازیکن اجازه میدهد قدرت و دقت بالاتری داشته باشند. این چوبها بسیار خوب هستند اما هزینه ی خرید آنها بسیار بالاست. به همین دلیل زیاد از آنها استفاده نمیشود.

زمان بازی و وقتهای اضافه

این بازی شامل سه ست 20 دقیقه ای میباشد و زمان بازی فقط هنگامی محاسبه میشود که توپ در حال حرکت باشد. در بازی های غیر حرفه ای و بازی های کودکان زمان هر دوره بازی، کوتاه تر خواهد بود.

 

اگر در پایان ست سوم نتیجه مساوی بود، وقت اضافه نیز در نظر گرفته میشود و اولین تیمی که گل بزند، برنده ی آن مسابقه است.

ادامه مطلب

پیرامون واژه

واژه Yoga در اصل از واژهٔ «یوج»(Yuj) در زبان سانسکریت که به معنی یکپارچه سازی و یگانگی آمده‌است. واژهٔ «یوج» با واژگان «یک» و «یگانه» در فارسی خویشاوند است. برخی نیز باور دارند که Yoga از واژهٔ پارسی «یوغ» گرفته شده‌است.آنان(آریایی ها) برای شخم زدن گاوها را به یوغ (اوستایی: یَوگ، (به هم بستن)، سنسکریت: یوگا) می‌بستند.

رژیم غذایی در یوگا

رژیم غذایی در سلامت انسان بسیار اهمیت دارد. در یوگا سه نوع رژیم غذایی وجود دارد که عبارتند از: راجاسی، تاماسی و ساتویک

رژیم غذایی راجاسی شامل غذاهای غیر گیاهی و پر انرژی می باشد. رژیم غذایی تاماسی ترکیبی از راجاسی و ساتویک می باشد. به معنی غذاهای غیر گیاهی و گیاهی و البته پر ادویه. این رژیم غذایی افراد را کم حوصله و پرخاشگر می کند. اما رژیم غذایی ساتویک گیاهی ا ست و برای چاشنی آن از کمی ادویه هم استفاده می شود. این رژیم غذایی مورد توصیه یوگی ها می باشد. این رژیم غذایی گوارشی آسان را به ارمغان می آورد. احساس سبکی و تعادل به وجود می آید و تعادل هورمونی بدن در حد مطلوب نگه داشته می شود.

شناسه و تعریف

یوگا از طرفی به معنای «کنترل کردن» آمده‌است و در آن صورت یوگا را می‌توان علم کنترل امواج فکر و علم مهار قوای ذهن به منظور تسلطی همه جانبه بر توان بالقوة خود دانست. در این صورت به این دانش «روش» که همانا کنترل قوای تن و فکر است تأکید می‌شود. با توجه به چنین درکی، یوگا، در کتاب شاندیلیوپانیشاد (Shandilyopanishad)، این گونه تعریف شده‌است: «یوگا عبارت است از کنترل امواج ذهنی.» از طرف دیگر می‌توان یوگا را به معنای نظاره کردن و دیدن، در نظر گرفت که در نتیجه یوگا علم نظاره خود و خودشناسی است. بدین ترتیب غایت این دانش آشکار می‌شود. یعنی واقع شدن در طبیعت اصیل خویش و شکافتن تمامی حجابهای نفسانی. بر همین اساس در باگاواد گیتا (Bhagavad gita) اوج یوگا، رویت ذات درونی از طریق ذهن پاک و خالص شده توصیف شده‌است، و سرانجام یوگا را به معنی «وصل و یکی شدن» نیز ترجمه کرده‌اند که در آن صورت غرض از انجام تمرینات یوگا آشکار و هویدا می‌شود. به این معنا، یوگا عبارت است از عملکرد هماهنگ قوای فردی و اتحاد قوای ذهنی (Chitta shakti) با قوای حیاتی تن و حواس (Prana shakti) که منجر به تلخیص انرژی، توسعة آگاهی و در نهایت اتحاد با آگاهی متعال خواهد شد. بنابر این تصور، در رودرایا مالاتانترا (Rudrayamatantra) گفته شده : «یک یوگی، فقط در اتحاد با آگاهی متعال، به تجربه یوگا نایل می‌گردد.» بدین ترتیب هر کدام از معانی واژه یوگا، قسمتی از این معرفت عمیق باطنی را آشکار می‌سازد و اختلاف ذاتی در میان آنها دیده نمی‌شود.

چیستی

یوگا دارای ابعاد فلسفی و در عین حال کاربردی می‌باشد. به گفته کارشناسان این ورزش، فلسفه یوگا با روح درونی انسان، گیتی و چگونگی ارتباط و پیوستگی این دو سروکار دارد. تمرینات یوگا می‌تواند روح انسان را تقویت کند و آن را به آفریننده جهان هستی نزدیکتر کند، تا بدین صورت انسان از لحاظ روحی، درک بیشتری به خود و خدای خود داشته باشد.

یوگا شناختی مستقیم و بی واسطه از ژرفای هستی خویش و هماهنگی با قوانین طبیعت است. این معرفت شهودی در پی سلوکی پی گیر و عشقی صادقانه حاصل می‌شود. در پی این سلوک، فرد تسلطی همه جانبه بر قوای تن، احساسات و افکار خود پیدا می‌کند. و در نهایت می‌تواند خود را از حیطه تغییرات احساسی و نگرانیهای فکری فراتر برده، در عمق قلب خود قرار یابد، جایی که تلاطمات فکری و محیط خارجی قادر نیست تاثیری بر آن داشته باشد. در مورد واژه «یوگاً اختلافاتی دیده می‌شود، و آن را به معانی :»اتحاد و وصال«، »رؤیت و نظاره«و»کنترل و به زیر یوغ آوردن" به کار برده‌اند. نه تنها در مورد ریشه واژه یوگا اختلافاتی دیده می‌شود، بلکه در تعاریف و توضیحات مشروحی که درباره یوگا در متون گوناگون آمده نیز تفاوتهایی وجود دارد. این در حالی است که متون کهن و مختلف یوگا، تعاریف متنوع یکدیگر را تأیید کرده‌اند. ولی در واقع هیچ تعریف مشترکی پیرامون این تجربه عمیق ارائه نشده‌است. ظاهراً در اکثر موارد، زاویة دید اساتیدی که یوگا را تعریف کرده‌اند با یکدیگر متفاوت بوده‌است.

یوگا تعریفی از یک گروه محدودی از تمرینات یا حالت معینی نیست، بلکه بیشتر اشاره به مجموعه‌ای از فنون، از ساده تا بسیار پیشرفته، و احوال باطنی مختلف و در واقع یک سیر و سلوک کامل دارد.

روشن بینان و دانایان بسیاری، بویژه در هند، در پس سالها تزکیه نفس و مراقبه‌های ژرف، حالاتی متفاوت از آگاهی را کشف و تجربه کردند. مجموعه این حالات و فنون و تعالیمی که برای درک و وصول به این احوال توسط آن مردان خردمند طراحی و دریافت شد "یوگاً خوانده می‌شود.

هر کدام از این خردمندان، جنبه‌هایی خاص از این معرفت گسترده را مورد توجه قرار داده، براساس آن تعریفی ارائه کرده‌اند. البته این تعاریف از هم بیگانه نیستند. آنها تماماً در حول خودشناسی و بالا بردن توان فردی و توسعة آگاهی متمرکز می‌باشند. ولی برخی روش این علم و بعضی غرض از اجرای این فنون و گروهی نیز غایت این تعالیم را توصیف و تشریح کرده‌اند. بنابر این برای درک بهتر از این معرفت گسترده و نه چندان روشن، مطلوبتر آن است که این تعابیر مختلف را در کنار هم گذاشته و از همة آنها بهره ببریم.

پیشینه

به لحاظ تاریخی می‌توان سیر تحولات یوگا را در پنج مرحله بررسی کرد:

عصر ودایی (Vedic Yoga)

دوران پیش از کلاسیک (Preclassical Yoga)

دوران کلاسیک (Classical Yoga)

دوران بعد از کلاسیک (Post Classical Yoga)

دوران مدرن (Modern Yoga)

دوران ودایی (۴۰۰۰ تا ۲۰۰۰ پ.م.)

هر چند در این دوران مستقیماً از واژه یوگا نشانی نمی‌یابیم، ولی پنداره‌های قابل استنادی در متون ودایی یافت می‌شود. منظور از متون ودایی چهار جنگ کهن به نام‌های زیر است:

ریگ‌ودا Rig veda

ساما ودا Sama V.

یاجور ودا Vajur V.

آتاروا ودا Atharva V.

در واقع کهن‌ترین متون مکتوب و ادبیات بشری همین کتاب‌ها هستند. طی تحقیقات باستان شناختی در دو دهه اخیر سرآغاز تمدن در هند از هفت هزار سال پیش از میلاد از ناحیه‌ای نزدیک به دهکده مهرگر (Mehrgarh) آغاز شده‌است و در هزاره سوم پیش از میلاد منجر به ساخته شدن شهرهای بزرگ و مهمی مثل موهنجو دارو(Mohenjo daro) هاراپا (Harappa) ودلاویرا(Dholavira) شد. این تمدن از شرق گنگ به طرف افغانستان و از ایران به سوی بمبئی توسعه یافت. این تمدن کهن را عموماً به نام تمدن ساراسواتی (Sarasvati) می‌شناسند. طبق نگرشهای ودایی شعور ناب و وجود متعال که خالق هستی از روی عشق و مهر بوده‌است «وداها» را به نوع بشر آموخت تا چگونگی زیستن در همسویی با قوانین «دارماً حفظ شود. به این معنا»وداها«در قلب خود مفهوم»یوگاً را در بر دارند هر چند که تنها از طریق واژگانی چون "تاپاً (Tapah) در این دوران به یوگای اصطلاحی نزدیک می‌شویم.

برای درک بهتر و کامل «وداها» «ریشی‌هاً، ودانگا (Vedanga) را بمنظور فهم و استفاده از وداها ارائه کردند.»آنگاً(Anga) به معنای شاخه و بخش است پس ودانگا یعنی اجزاء و شاخه‌های ودا که شامل موارد زیر می‌شود.

• Kalpa
• Shiksha
• Vyakarana
• Nirukta
• Jyotisha
• Chandas

از طرفی زمینة دیگری از آموزشهای ودایی به نام اوپاودا (Upaveda) نیز به منظور استفاده کاربردی از وداها شکل گرفت که شامل موارد زیر بود.

• Ayurveda (طب ودایی)
• Dhanur Veda (ورزش رزمی ودایی)
• Sthapatya Veda (معماری ودایی)
• Gandharva Veda (موسیقی ودایی)

دوران پیش از کلاسیک (۲۰۰۰ تا ۳۰۰ پ.م.)

متون اوپانیشاد (Upanishad) و نهایتاً باگاواد گیتا (Bhagavad Gita) از دستاوردهای والای این دوران است. در این دوران به صراحت واژه یوگا و ابعاد عملی یوگا قابل بررسی است. مهمترین پیام این دوران شناسایی آتما (Atma) و برهما (Brahma) و طریق همسویی بین آن دو از طریق سلوک و معرفت است. از دیگر دستاوردهای مهم این دوران طبقه بندی سه گانه آگاهی بشری و امکان استقرار و یگانگی در آگاهی(Chatur Avasthanam) یکپارچه‌است.

دوران کلاسیک (۳۰۰ پ.م. تا ۱۰۰۰ میلادی)

در این دوران خلاصه و زبده تمام آموزه‌های یوگایی تا آن زمان در متنی به نام یوگا سوترا Yoga) Sutra) توسط حکیم و یوگی نامدار هند، پاتانجلی، گردآوری و تدوین شد. به همین دلیل این دوران را به نام دورة پاتانجلی یا دورة یوگای هشت مرحله‌ای نیز می‌شناسند. یکی از مهمترین دستاوردهای این دوران طبقه بندی راه عملی یوگا به هشت مرحله‌است:

۱. یاما (Yama)

۲. نیاما (Nyama)

۳. آسانا (Asana )

۴. پرانایاما (Pranayama)

۵. پراتیاهارا (Pratyahara)

۶. دارانا (Dharana)

۷. دیانا (Dhyana)

۸. سامادی (Samadhi)

دوران بعد از کلاسیک (۱۰۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی)در این دوران یوگی‌ها سعی در ارتباط بیشتر با مردم دارند و در نتیجه آموزه‌های خود را نیز قابل فهم‌تر ارائه کرده‌اند. از مهم‌ترین متون در این دوران می‌توان به هاتا یوگا پرادی پیکا(Hatha Yoga Pradipika)، گراند سامهیتا(Ghrand Samhita)، شیوا سامهیتا(Shiva Samhita) اشاره کرد. در این عصر تعالیم عملی تر و قابل فهم تر ی مثل «هاتا یوگا» گسترش یافت و به موازات آن گروه‌ها و سنتهای گوناگون آموزش این روشها مانند سنت نات (Nath) نیز مورد توجه قرار گرفتند. دوران جدید (از ۱۷۵۰ میلادی تا کنون)

در اینجا اشاره به دورة حکومت بریتانیای کبیر بر شبه قاره هند ضروری به نظر می‌رسد. چرا که انگلیسی‌ها بویژه کمپانی هند شرقی مایل به توسعهٔ آموزشهای سنتی معلمین و گوروهای هندی نبود. ولی سرانجام در سال ۱۸۹۳ با سخنرانی سوامی ویوکاناندا (Sw. Vive Kananda) و متعاقب آن ورود سوامی یوگاناندا (Sw. Yogananda) در سال ۱۹۲۰ به آمریکا، یوگا وارد مرحلهٔ امروزین خود شد، یعنی گسترش بیش از حد به کمک وسایل ارتباط جمعی، یافتن مبانی علمی برای تمرینات یوگا، استفاده قاعده‌مند از فنون یوگا براساس نگرشهای علمی و سرانجام عوام زدگی و فراموش کردن پیام و اهداف اصلی دانش یوگا.

فواید و ویژگی‌ها

یوگا فواید و ویژگی‌های گسترده‌ای دارد. توجه کنید که اگر این ورزش به طور مرتب و از سنین پایین (کودکی) شروع و پی‌گیری شود، فواید آن چند برابر خواهد شد. از فواید یوگا می‌توان به نکات زیر اشاره کرد:

• تقویت در دقت و تمرکز
• تقویت تفکر و روشن بینی و امیدواری
• تقویت قدرت تخیل و خلاقیت
• تقویت اعتماد به نفس و مثبت گرایی
• تقویت قابلیت هماهنگی ذهنی با فیزیکی بدن (کنترل بهتر بدنی)
• تقویت اعتقاد (اعتقاد به خالق هستی با برانگیختن قدرت اندیشه و آرامش)

رژیم غذایی در یوگا

رژیم غذایی در سلامت انسان بسیار اهمیت دارد

در یوگا سه نوع رژیم غذایی وجود دارد که عبارتند از :

راجاسی، تاماسی و ساتویک

رژیم غذایی راجاسی شامل غذاهای غیر گیاهی و پر انرژی می باشد

رژیم غذایی تاماسی ترکیبی از راجاسی و ساتویک می باشد

به معنی غذاهای غیر گیاهی و گیاهی و البته پر ادویه

این رژیم غذایی افراد را کم حوصله و پرخاشگر می کند

اما رژیم غذایی ساتویک گیاهی ا ست و برای چاشنی آن از کمی ادویه هم استفاده می شود

این رژیم غذایی مورد توصیه یوگی ها می باشد

این رژیم غذایی گوارشی آسان را به ارمغان می آورد

احساس سبکی و تعادل به وجود می آید و تعادل هورمونی بدن در حد مطلوب نگه داشته می شود 

چه کسانی می‌توانند یوگا تمرین کنند؟

همۀ افراد، هر سنی که باشد، با هر درجه از انعطاف پذیری، می‌توانند یوگا تمرین کنند. فقط کافی است که کلاس هایی متناسب با سطح شان انتخاب کنند: مبتدی، متوسط، پیشرفته و... . بیشتر مشکلات احتمالی پزشکی در ارتباط با مفاصل هستند، اگر پوزیشن ها شدید باشند و یا به مدت طولانی حفظ شوند، و یا عمل تنفس به درستی انجام نشود، ممکن است مشکلاتی برای فرد ایجاد کنند. 

حرکات و حالت‌ها

تمرینات اصلی (وضعیت‌های) یوگا که به آنها آسانا نیز گفته می‌شود، تمرینات کششی بی خطری هستند که به غیر از انعطاف پذیری و تمرکز فکری، خسته گی را از بدن شما دور می‌کنند.

[نهفتن]

• ن
 
• ب
 
• و

حرکت‌های یوگا   آساناها پدم‌آسانا (نیلوفری)  · شیرش‌آسانا (روی سر)  · سروانگ‌آسانا (شانه‌ای)  · متسی‌آسانا (حالت ماهی)  · اوشترآسانا (شتری)  · اوتان‌آسانا (کرنشی)  · پسچیموتان‌آسانا (کشیده)  ·بهوجنگ‌آسانا (حالت مار کبرا)  · دهانورآسانا (کمانی)  · هال‌آسانا (شخمی)  · وجره‌آسانا (الماسی)  · شاوآسانا (مُرده)  · چکرآسانا (چرخی)   دیگر حالت‌ها پرانایامه (مهار تنفس)  · سوریا ناماسکارا (درود خورشید)  · مودرا (دست‌نشانه)  · کریا (جنبش‌ها)   جستار وابسته یوگا  · راجه یوگا (یوگای شاهی)  · یوگای برهنه  · سوتراهای یوگا (متون یوگا)  · پاتانجالی

در اینجا شما با چند وضعیت یوگا آشنا می‌شوید:

وضیعت کماندار

این تمرین که به آن تمرین تیرانداز هم گفته می‌شود، باعث به حرکت در آمدن تقریبا تمامی مفاصل دست و پا می‌گردد، که این عمل سبب انعطاف پذیری بیشتر این مفاصل می‌شود. تمرین کماندار به بهبود تعادل فیزیکی و هماهنگی حرکات بدنی کمک فراوان می‌کند.

برای انجام این وضعیت، برروی زمین بنشینید و پاهایتان را به صورت کشیده به جلو دراز کنید. سپس دستهایتان را آرام آرام دراز کرده و شصت پاها را بگیرید. در حین اینکار، تنفس آرام را نیز فراموش نکنید. هنگامیکه شست پای چپ خود را گرفته‌اید و آنرا محکم روی زمین نگه داشته‌اید، زانوی راست خود را خم کنید و انگشتان پای راست را به آرامی به سمت گوش راست خود نزدیک کنید. فرض کنید که یک کماندار هستید و پای چپتان یک کمان است، که آنرا ثابت نگه داشتید و با دست راست می‌خواهید شلیک کنید. در همین حالت بمانید (تا زمانی که خسته شدید) و سعی کنید تمرکز و تنفس آرام را حفظ کنید.

سپس آرام آرام به وضیعت اول باز گردید و چند لحظه‌ای استراحت کنید. بعد اینکار را دومرتبه، اما با پای دیگر تکرار کنید.

وضعیت کمان

این وضعیت به شما کمک می‌کند تا عضلات پشت بدن خود را تقویت کنید. همچنین این تمرین باعث می‌شود تا ستون مهره‌های شما انعطاف پذیر شوند. از مزایای دیگر تمرین کمان می‌توان به باز شدن قفسه سینه و کمک به تنفس بهتر اشاره کرد.

برای تمرین این وضعیت، ابتدا برروی زمین (روی شکم) دراز بکشید. پاها را کمی از هم باز کنید و دستهایتان را دو طرف بدن قرار دهید. تنفس آرام را حفظ کنید. زانوها را خم کنید تا کف پاهایتان به پشت نزدیک شوند. بعد دست هایتان را آرام به عقب ببرید و پاهایتان را از مچ بگیرید.

سپس با دستها، پاهایتان را به عقب بکشید و آرام تنفس کنید. در این حین سعی کنید تمرکز کنید و اصلا عجله نکنید. تا جایی که احساس خستگی نکرده‌اید در این وضعیت بمانید. بعد چند لحظه استراحت کنید و دوباره به تمرین این وضعیت ادامه دهید.

ادامه مطلب

با سابال ورزشی نیست که فقط شما را به حرکت وادارد بگونه ای که حتی عضلات با سن شما را هم به حرکت درمی آورد . این ورزش معمولاً به همراه موسیقی محلی آمریکای لاتین انسجام می شود . باسابال احتمالاً یکی از ایمن ترین ورزشهایی است که بر روی یک زمین نرم انجام می شود .
باسابال : والیبال بر روی صفحات بادی و ترامپولین است و مهمترین ویژگی این ورزش آن است که یک بازی محسوب می شود به طوری که بر روی زمین آن می توانید مثل یک صفحه متحرک بازی کنید .
باسابال یک بازی با توپ است که بین دو تیم انجام می شود این بازی ترکیبی از والیبال ، فوتبال ، زیمناستیک و کاپوریا است .
زمین بازی ترکیبی از صفحات بادی و ترامپولین است که توسط یک تور به دو قسمت تقسیم می شود . آماده کردن زمین برای شروع بازی فقط حدود کمتر از 45 دقیقه طول می کشد .
آشنایی با یک ورزش جدید همیشه لذت بخش است زیرا همیشه فرصتهای جدید برای بازی ، تجربیات جدید و لذت جدیدی را بدست می آورید .
از آنجائی که این ورزش جدید است زیاد نباید آنرا جدی بگیرید . برای این ورزش هنوز جام جهانی و تیم ملی بوجود نیامده است .
تنها علتی که برای شرکت در این ورزش وجود دارد این است که واقعاً از انسجام این ورزش واقعاً لذت می برید . واقعیت امر این است که کاملاً شبیه به والیبال است . به استثنای ترامپولینهای که بازی را شبیه به بسکتبال و حرکات ترامپولین می کنند ، این ورزش کاملاً شبیه به والیبال است .
اسلم بال
اسلم بال یک ورزش تیمی 4 نفره است که تقریباً شبیه به بسکتبال می باشد . این ورزش در یک زمین ترکیبی با حرکاتی مرکب از پرش از روی ترامبولین ، هاکی روی یخ و حرکاتی از بسکتبال به ویژه به تاب به توپ انجام می شود .
در اطراف یک زمین بسکتبال که روی سطح آن با تشک پوشانده شده است و در هر دو انتهای آن تخته بسکتبال وجود دارد . یک ضربه سرویس دارای سه امتیاز است . ضربات دیگر فقط دارای دو امتیاز می باشند . ما به استثنای دو دقیقه آخربازی که در آن مدت ضربات خارج از ترامبولین و روی خط زمین هم دارای سه امتیاز می باشن . نگه داشتن کامل و مسدود کردن مسیر ضربه تیم حریف یک (استاپ) نامیده می شود .
بازیهای حرفه ای اسم بال از طرق شبکه تلویزیونی spike Tv در دو فصل سالهای 2002 تا 2003 پخش شد.
تاریخچه :
ورزش اسلم بال توسط فردی به نام مسیون گوردن ابداع شد زیرا او قصد داشت یک ورزش ترکیبی بوجود بیاورد که شباهت بسیاری به بازیهای ویدئویی به شکل واقعی داشته باشد . در مسیر توسعه این ورزش او با فردی به نام ما یک تتولین که یک تولیدکننده فیلم و برنامه های تلویزیونی بوده آشنا شد . او پس از مدتی پیشنهاد همکاری با گوردن را پذیرفت . اندیشه خلاق آنها صرف توسعه این بارز می گردید . در این مسیر تمام زوایا از قبیل ساختار و اوت و تیم مورد توجه قرار گرفت . شش ماه بعد پس از اولین ملاقات آخر با هم در یک انبار واقع در شرق لوس آنجلس زمین این بازی تاسیس گردید .
پس از آن گوردن سعی کرد تا بازیکنان خیابانی بسکتبال را راضی کند که ایده جدید او را امتحان کنند ، او قصد داشت تا بازیکنان ماهرو قوی را بیانک می توانند همزمان با پرش از روی ترامپولین با تیم حریف رقابت کنند و در میان هوا توپ را پرتاب کنند .
پنج عضو جدید با نامهای جیمزویلیس ، سین جکسون ، دیوید ردموند ، مایکل گلومن و جف شریدان با گوردن تمرین می کردند تا اولین تیم اسلم بال شکل بگیرد . بزودی بازیکنان بیشتری به این تیم ملحق شدند که شامل کسانی همچون استان فلچر ، راب ویلسون و دایان منیز
می شدند .

اولین بازی که در شهر لوس آنجلس ایالت کالیفرنیا انجامشد مورد توجه بازیکنان خیابانی بسکتبال قرار گرفت . ظرف مدت یکسال 400 نفر بعنوان بازیکنان مستعد در این ورزش ثبت نام کردند . مسابقات اولیه انجام گروه گزینش بازیکنان بر اساس توانایی ورزشی ، کنترل بودن و آگاهی از شرایط زمین بازی صورت پذیرفت . در سال 2002 اسلم بال به صحنه تلویزیون کشیده شده بر روی شبکه ملی (شبکه spike Tv) پخش می شود .
در سال 2007 رقابت قدرتی اسلم بال در شهر هوپ سیتی در مرحله رقابتهای چهارم نهایی آتلانتا برگزار گردید .
در 16 جولای سال 2007 رقابتهای اسلم بال در شبکه (ایتالیک) پخش شد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت . 
لاکروس

لاکروس یک ورزش تیمی با سطح برخورد بالاست که با استفاده از یک توپ لاستیکی کوچک و سفت و همچنین راکتهایی که دارای سرهای توری هستند به اصطلاح به آنها لاکروس یا کراس گفته می شود،این بازی انجام می شود.هدف از انجام این بازی، استفاده تهاجمی از کراس برای کشیدن، گرفتن و بردن و پاس دادن توپ به منظور کسب امتیاز می باشد که برای بدست آوردن امتیاز می بایست توپ را به داخل دروازه تیم حریف پرتاب کنند. از نظر دفاعی، هدف بازی مسدود کردن راه بازیکنان حریف برای کسب امتیاز و گرفتن مالکیت توپ از آنان با استفاده از برخوردهای بدنی و چوب بازی است. دو نوع اصلی برای این بازی وجود دارد: لاکروس در زمینهای باز و لاکروس در محوطه داخل سالن. تفاوت این دو نوع بازی در تعداد بازیکنان است بعنی لاکروس در زمینهای باز، با تعداد 10 نفر بازیکن در محوطه ای به اندازه زمین فوتبال انجام می شود، در حالیکه لاکروس با شش بازیکن در زمینی هاکی روی یخ باز می شود.
تاریخچه :
بازی لاکروس متعلق به قبایل بومی آمریکایی در ناحیه شمال شرقی آمریکای شمالی می باشد. بعضی از نامهای سنتی آن عبارتند از :
دهانتیشیگوا (مردانی که به یک توپ گرد ضربه می زنند)، دانا واوسدی (جنگ کوچک)، تواراتن (اصطلاح ماهاکی برای برادر کوچک جنگ)، باگاآدو (برخورد باسن ها)
ماموران فرانسوی نام این بازی را لاکروس نهادند. اما کلمه کراس در ربان فرانوسوی آن دوره، یک اصطلاح کلی بوده که برای همه انواع بازی استفاده می شد. نام لاکروس تداعی کننده این معناست و شاید شکل کوتاه شده ای از عبارت «لجو دلا کراس» باشد. (بازی چوب قلابدار)
در جامعه بومی امریکا، لاکروس برای اهداف مختلفی بازی می شود. این بازی برای حل منازعات، تمرین سربازان جوان و بعنوان یک تشریفات مذهبی مورد استفاده قرار گرفت. بازی با یک ضربه بلند در حدود یک مایل شروع می شود و گاهی روزها به طول می انجاید. توپهای اولیه از پوست گوزن، سفال، سنگ و گاهی اوقات از چوب ساخته می شوند. لاکروس نقش بسیار مهمی را در زندگی اجتماعی و مذهبی قبایل قاره آمریکا در طول سالهای متمادی ایفا کرده است.
در سال 1987 یک لیگ حرفه ای برای لاکروس سالنی به نام لیگ لاکروس سالنی حرفه ای عقاب شروع به کار کرد. سرانجام این لیگ نام خود را لیگ ملی لاکروس تغییر داد و باشگاههای لاکروس را در 12 شهر ایلات متحده و کانادا تحت پوشش خود قرار داد. در تابستان سال 2001 یک لیگ لاکروس در زمینهای باز بطور حرفه ای با نام لیگ برتر لاکروس (MLL) شروع به کار کرد. در ابتدا این لیگ دارای شش تیم بود و بعد از اندازه ده باشگاه لاکروس که در قلب مناطق شهری ایلات متحده قرار داشتند، دامنه کاری را وسعت داد. در جولای سال 2007، MLL رکورد بیشترین تعداد تماشاچی را از آن خود کرد در حدود 20000 طرفدار این ورزش در یک بازی در زمین اینوسکو شهر دنور ایلت کلورادو شرکت داشتند.
زمین بازی و تجهیزات:
زمین بازی 100 متر طول و 54 متر عرض دارد. دروازه ها به اندازه 8/1 متر در 8/1 متر می باشد که شبیه به اندازه دروازه ها که روی یخ می باش. دروازه ها در یک دوره محدوده دایره ای به قطر 5/5 متر قرار می گیرند. در پشت این محدوده، منطقه ای به شکل × طراحی می شود. مهاجمان تیم در روی منطقه × قرار می گیرند.
هر کدام از بازیکنان می توانند یک نوع چوب بازی به اندازه در حدود 6/101 سانتیمتر تا 68/106 سانتیمتر یا 08/132 سانتیمتر تا 88/182 سانتیمتر را مورد استفاده قراردهند. دروازه بان می تواند از یک چوب 6/101 سانتیمتر تا 88/182 سانتیمتری استفاده نماید. سرچوبها در هر دو نوع چوب بلند و کوتاه باید در حدود 5/16 سانتیمتر یا بیشتر در پهن ترین قسمت و در حدود 5/6 سانتیمتر یا بیشتر در باریکترین قسمت باشد. چوبهای بسیار پیشرفته دارای یک شفت فلزی که معمولاً از جنس آلومینیوم، تیتانیوم یا فلزات مرکب است، می باشد و سر آنها از پلاستیک سخت ساخته می شود. شفتهای فلزی باید در انتهای خود دارای یک دسته نرم لاستیکی باشند. بازیکنان باید کلاه ایمنی و دستکش و همچنین محافظ شانه و آرنج و گاهی اوقات محافظ قفسه سینه بپوشند.
سایکل پولو (چوگان با دوچرخه)

بازی ای که امروزه با عنوان سایکل پولو معرفی می شود، شبیه به بازی سنتی چوگان است که در آن از دوچرخه به جای اسب استفاده می شود. این ورزش در سال 1891 بطور رسمی توسط ریچارد جی مکردی در ایرلند ابداع گردید. از سال 2007 این بازی طرفداران بسیاری را به خود جلب کرده است و تیمهای بسیاری در سراسر جهان در حال شکل گیری هستند. امروزه سایکل پولو در کشورهایی همچون ایالات متحده، فرانسه، هندوستان، ایرلند، آلمان، انگلستان، مجارستان، استرالیا و کانادا بازی می شود.

ماهیت بازی:
در سال 2008 دو شکل متداول از این بازی وجود دارد :
1- بازی روی زمینهای سخت که بر روی آسفالت یا بتن انجام می شود.
2- بازی روی زمین چمن
بازی روی زمینهای سخت در حدود هشت سال پیش در سیاتل آغاز شد. یکی از شهروندان سیاتل، مرد محترمی به ام بیل دوزر اخیراً مقاله ای در مورد بررس این بازی در زمینهای سخت نوشته است. در این مقاله او به بررسی این نکته پرداخته که انواع بسیار مختلفی از این بازی وجود دارد که از شهر به شهر دیگر در خصوص قوانین، زمین بازی، نوع دوچرخه ه، چارچوب زمانی و ... با یکدیگر تفاوت دارند. بازی در روی زمینهای چمن که قدیمی ترین شکل این ورزش است، بر روی یک زمین چمن مستطیل شکل انجام می شود که ابعاد آن بطور رسمی در حدود 150 در 100 متر می باشد اما برای بازیهای غیر رسمی با هر ابعادی امکانپذیر است. علاوه براین ابعاد رسمی این زمین می تواند در طول بین 120 تا 150 متر و عرض بین 80 تا 100 متر متغیر باشد. اما قوانین فرانسوی این بازی، زمین به ابعاد 80 در 100 متر را هم بطور رسمی مجاز می شمارند. قطر توپ بازی در حدود 5/30 تا 5/36 سانتیمتر متغیر است و طول چوگان مورد استفاده در بازی در حدود یک متر می باشد.
در هر تیم 6 نفر وجود دارد (در فرانسه 7 نفر) که 4 نفر آنها (در فرانسه 5 نفر آنها) در یک زمان با هم در میدان بازی هستند) دو نفر دیگر به عنوان افارد ذخیره هستند. بازیهای بین المللی در حدود 30 دقیقه بطول می انجامد که متشکل از دوره های 5/7 دقیقه ای با نام «چوکار» می باشد. زمان اضافه بازی برای تعیین برنده بازی در حالتیکه نتیجه بازی مساوی شده است، به بازی اختصاص داده می شود. معمولاً در وقت اضافه اندازه دروازه ها تعویض می شوند.
اگر خطای عمومی در نزدیکی دروازه صورت بگیرد، تیمی که بر روی او خطا صورت گیرد تیمی که بر روی آن خطا صورت گرفته است، صاحب یک گل می شود. در هنگام وقوع خطاهای عمدی و یا خطاهای خطرناک، داور بازی می تواند به فرد خاطی با اجازه داور بازیکن اخراجی را با یکی از بازیکنهای ذخیره تعویض کرد.
تاریخچه:
این بازی در سال 1891 توسط یک ایرلندی به نام ریچارد جی مکردی ابداع گردید. در همان سال اولیه مسابقه سایکل پولو بین تیمهای اسکالپ و اون هاست سی سی برگزار شد. در پایان قرن نوزدهم، بازی وارد انگلستان، ایلات متحده و فرانسه گردید. اولین مسابقه بین المللی در سال 1901 بین تیمهای ایرلند و انگلستان برگزار شد. در مسابقات المپیک سال 1908 لندن، اولین بار در این بازی انجام شد در ان تیم ایرلند در مقابل تیم آلمان فاتح میدان شد و مدال طلا رااز آن خود کرد. در طی دهه 1930 بازی در انگلستان به اوج مجبوبیت خود رسید که در ان لیگهای منطقه ای برگزار می شد. در طول این مدت، در فرانسه نیز لین ورزش با تاسیس لیگ سایکل پلو به اوج خود رسید. آرام آرام بازیهای بین المللی بین فرانسه و انگلستان برگزار شد. ده 1980، دهه اوجگیری دو قدرت برتر در سایکل پولو یعنی هندوستان و ایالات متحده بود. انجمن رسمی سایکل پولو در سال 1996 در ایالات متحده برگزار شد. در سال 1999 رقابتهای بعدی در ونکوور کانادا برگزار شد که در آن رقابتها، هندوستان فاتح میدان بود.
در رقابتهای 2004، ایالات متحدهخ فاتح میدان بود که در این رقابتها، تیمهای هندوستان، کانادا، فرانسه و پاکستان حضور داشتند. امروزه بازیهای سازماندهی شده ای در آرژانتین، استرالیا، کانادا، ، فرانسه، آلمان، انگلستان، هندوستان، ایرلند، مالزی، نیوزیلند، پاکستان، آفریقای جنوبی، سریلانکا، سوئیس و ایلات متحده انجام می شود.
در سال 2001، سایکل پولو توسط اتحادیه بین المللی دوچرخه سواران مجدداً سازماندهی شد. نوع جدیدی از سایکل پولو که سایکل پولو در محودوده شهری نامیده می شود در سال 2007 مودر توجه رسانه های ایالت متحده و کانادا قرار گرفت. ای بازی کمتر حالت رسمی به خود گرفته است و دارای قوانینی است که برای محیط های شهری تطبیق شده است.
قوانین سایکل پولو در بازی جدیدی با عنوان سگ وی پولو بکار رفته است.

جدید ترین ورزشهای روز دنیا
باسابال

این ورزش ، کمی شبیه به والیبال ، کمی شبیه به فوتبال و مملو از حرکات به ترامپولین است . باساپال که جدیدترین نوع ورزش می باشد ، در بلژیک بوجود آمده هدف از بوجود آمدن این ورزش ، تمرین با استفاده از ورزشهای مختلف بود که تماماً بر روی ترامپولین انجام می شود .
با سایال ورزشی نیست که فقط شما را به حرکت وادارد بگونه ای که حتی عضلات با سن شما را هم به حرکت درمی آورد . این ورزش معمولاً به همراه موسیقی محلی آمریکای لاتین انسجام می شود . باسابال احتمالاً یکی از ایمن ترین ورزشهایی است که بر روی یک زمین نرم انجام می شود .
باسابال : والیبال بر روی صفحات بادی و ترامپولین است و مهمترین ویژگی این ورزش آن است که یک بازی محسوب می شود به طوری که بر روی زمین آن می توانید مثل یک صفحه متحرک بازی کنید .
باسابال یک بازی با توپ است که بین دو تیم انجام می شود این بازی ترکیبی از والیبال ، فوتبال ، زیمناستیک و کاپوریا است .
زمین بازی ترکیبی از صفحات بادی و ترامپولین است که توسط یک تور به دو قسمت تقسیم می شود . آماده کردن زمین برای شروع بازی فقط حدود کمتر از 45 دقیقه طول می کشد .
آشنایی با یک ورزش جدید همیشه لذت بخش است زیرا همیشه فرصتهای جدید برای بازی ، تجربیات جدید و لذت جدیدی را بدست می آورید .
از آنجائی که این ورزش جدید است زیاد نباید آنرا جدی بگیرید . برای این ورزش هنوز جام جهانی و تیم ملی بوجود نیامده است .
تنها علتی که برای شرکت در این ورزش وجود دارد این است که واقعاً از انسجام این ورزش واقعاً لذت می برید . واقعیت امر این است که کاملاً شبیه به والیبال است . به استثنای ترامپولینهای که بازی را شبیه به بسکتبال و حرکات ترامپولین می کنند ، این ورزش کاملاً شبیه به والیبال است .


اسلم بال

اسلم بال یک ورزش تیمی 4 نفره است که تقریباً شبیه به بسکتبال می باشد . این ورزش در یک زمین ترکیبی با حرکاتی مرکب از پرش از روی ترامبولین ، هاکی روی یخ و حرکاتی از بسکتبال به ویژه به تاب به توپ انجام می شود .
در اطراف یک زمین بسکتبال که روی سطح آن با تشک پوشانده شده است و در هر دو انتهای آن تخته بسکتبال وجود دارد . یک ضربه سرویس دارای سه امتیاز است . ضربات دیگر فقط دارای دو امتیاز می باشند . ما به استثنای دو دقیقه آخربازی که در آن مدت ضربات خارج از ترامبولین و روی خط زمین هم دارای سه امتیاز می باشن . نگه داشتن کامل و مسدود کردن مسیر ضربه تیم حریف یک (استاپ) نامیده می شود .
بازیهای حرفه ای اسم بال از طرق شبکه تلویزیونی spike Tv در دو فصل سالهای 2002 تا 2003 پخش شد.

تاریخچه :
ورزش اسلم بال توسط فردی به نام مسیون گوردن ابداع شد زیرا او قصد داشت یک ورزش ترکیبی بوجود بیاورد که شباهت بسیاری به بازیهای ویدئویی به شکل واقعی داشته باشد . در مسیر توسعه این ورزش او با فردی به نام ما یک تتولین که یک تولیدکننده فیلم و برنامه های تلویزیونی بوده آشنا شد . او پس از مدتی پیشنهاد همکاری با گوردن را پذیرفت . اندیشه خلاق آنها صرف توسعه این بارز می گردید . در این مسیر تمام زوایا از قبیل ساختار و اوت و تیم مورد توجه قرار گرفت . شش ماه بعد پس از اولین ملاقات آخر با هم در یک انبار واقع در شرق لوس آنجلس زمین این بازی تاسیس گردید .
پس از آن گوردن سعی کرد تا بازیکنان خیابانی بسکتبال را راضی کند که ایده جدید او را امتحان کنند ، او قصد داشت تا بازیکنان ماهرو قوی را بیانک می توانند همزمان با پرش از روی ترامپولین با تیم حریف رقابت کنند و در میان هوا توپ را پرتاب کنند .
پنج عضو جدید با نامهای جیمزویلیس ، سین جکسون ، دیوید ردموند ، مایکل گلومن و جف شریدان با گوردن تمرین می کردند تا اولین تیم اسلم بال شکل بگیرد . بزودی بازیکنان بیشتری به این تیم ملحق شدند که شامل کسانی همچون استان فلچر ، راب ویلسون و دایان منیز
می شدند .

اولین بازی که در شهر لوس آنجلس ایالت کالیفرنیا انجامشد مورد توجه بازیکنان خیابانی بسکتبال قرار گرفت . ظرف مدت یکسال 400 نفر بعنوان بازیکنان مستعد در این ورزش ثبت نام کردند . مسابقات اولیه انجام گروه گزینش بازیکنان بر اساس توانایی ورزشی ، کنترل بودن و آگاهی از شرایط زمین بازی صورت پذیرفت . در سال 2002 اسلم بال به صحنه تلویزیون کشیده شده بر روی شبکه ملی (شبکه spike Tv) پخش می شود .
در سال 2007 رقابت قدرتی اسلم بال در شهر هوپ سیتی در مرحله رقابتهای چهارم نهایی آتلانتا برگزار گردید .
در 16 جولای سال 2007 رقابتهای اسلم بال در شبکه (ایتالیک) پخش شد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت .



لاکروس

لاکروس یک ورزش تیمی با سطح برخورد بالاست که با استفاده از یک توپ لاستیکی کوچک و سفت و همچنین راکتهایی که دارای سرهای توری هستند به اصطلاح به آنها لاکروس یا کراس گفته می شود،این بازی انجام می شود.هدف از انجام این بازی، استفاده تهاجمی از کراس برای کشیدن، گرفتن و بردن و پاس دادن توپ به منظور کسب امتیاز می باشد که برای بدست آوردن امتیاز می بایست توپ را به داخل دروازه تیم حریف پرتاب کنند. از نظر دفاعی، هدف بازی مسدود کردن راه بازیکنان حریف برای کسب امتیاز و گرفتن مالکیت توپ از آنان با استفاده از برخوردهای بدنی و چوب بازی است. دو نوع اصلی برای این بازی وجود دارد: لاکروس در زمینهای باز و لاکروس در محوطه داخل سالن. تفاوت این دو نوع بازی در تعداد بازیکنان است بعنی لاکروس در زمینهای باز، با تعداد 10 نفر بازیکن در محوطه ای به اندازه زمین فوتبال انجام می شود، در حالیکه لاکروس با شش بازیکن در زمینی هاکی روی یخ باز می شود.

تاریخچه :
بازی لاکروس متعلق به قبایل بومی آمریکایی در ناحیه شمال شرقی آمریکای شمالی می باشد. بعضی از نامهای سنتی آن عبارتند از :
دهانتیشیگوا (مردانی که به یک توپ گرد ضربه می زنند)، دانا واوسدی (جنگ کوچک)، تواراتن (اصطلاح ماهاکی برای برادر کوچک جنگ)، باگاآدو (برخورد باسن ها)
ماموران فرانسوی نام این بازی را لاکروس نهادند. اما کلمه کراس در ربان فرانوسوی آن دوره، یک اصطلاح کلی بوده که برای همه انواع بازی استفاده می شد. نام لاکروس تداعی کننده این معناست و شاید شکل کوتاه شده ای از عبارت «لجو دلا کراس» باشد. (بازی چوب قلابدار)
در جامعه بومی امریکا، لاکروس برای اهداف مختلفی بازی می شود. این بازی برای حل منازعات، تمرین سربازان جوان و بعنوان یک تشریفات مذهبی مورد استفاده قرار گرفت. بازی با یک ضربه بلند در حدود یک مایل شروع می شود و گاهی روزها به طول می انجاید. توپهای اولیه از پوست گوزن، سفال، سنگ و گاهی اوقات از چوب ساخته می شوند. لاکروس نقش بسیار مهمی را در زندگی اجتماعی و مذهبی قبایل قاره آمریکا در طول سالهای متمادی ایفا کرده است.
در سال 1987 یک لیگ حرفه ای برای لاکروس سالنی به نام لیگ لاکروس سالنی حرفه ای عقاب شروع به کار کرد. سرانجام این لیگ نام خود را لیگ ملی لاکروس تغییر داد و باشگاههای لاکروس را در 12 شهر ایلات متحده و کانادا تحت پوشش خود قرار داد. در تابستان سال 2001 یک لیگ لاکروس در زمینهای باز بطور حرفه ای با نام لیگ برتر لاکروس (MLL) شروع به کار کرد. در ابتدا این لیگ دارای شش تیم بود و بعد از اندازه ده باشگاه لاکروس که در قلب مناطق شهری ایلات متحده قرار داشتند، دامنه کاری را وسعت داد. در جولای سال 2007، MLL رکورد بیشترین تعداد تماشاچی را از آن خود کرد در حدود 20000 طرفدار این ورزش در یک بازی در زمین اینوسکو شهر دنور ایلت کلورادو شرکت داشتند.

زمین بازی و تجهیزات:
زمین بازی 100 متر طول و 54 متر عرض دارد. دروازه ها به اندازه 8/1 متر در 8/1 متر می باشد که شبیه به اندازه دروازه ها که روی یخ می باش. دروازه ها در یک دوره محدوده دایره ای به قطر 5/5 متر قرار می گیرند. در پشت این محدوده، منطقه ای به شکل × طراحی می شود. مهاجمان تیم در روی منطقه × قرار می گیرند.
هر کدام از بازیکنان می توانند یک نوع چوب بازی به اندازه در حدود 6/101 سانتیمتر تا 68/106 سانتیمتر یا 08/132 سانتیمتر تا 88/182 سانتیمتر را مورد استفاده قراردهند. دروازه بان می تواند از یک چوب 6/101 سانتیمتر تا 88/182 سانتیمتری استفاده نماید. سرچوبها در هر دو نوع چوب بلند و کوتاه باید در حدود 5/16 سانتیمتر یا بیشتر در پهن ترین قسمت و در حدود 5/6 سانتیمتر یا بیشتر در باریکترین قسمت باشد. چوبهای بسیار پیشرفته دارای یک شفت فلزی که معمولاً از جنس آلومینیوم، تیتانیوم یا فلزات مرکب است، می باشد و سر آنها از پلاستیک سخت ساخته می شود. شفتهای فلزی باید در انتهای خود دارای یک دسته نرم لاستیکی باشند. بازیکنان باید کلاه ایمنی و دستکش و همچنین محافظ شانه و آرنج و گاهی اوقات محافظ قفسه سینه بپوشند.




سایکل پولو (چوگان با دوچرخه)

بازی ای که امروزه با عنوان سایکل پولو معرفی می شود، شبیه به بازی سنتی چوگان است که در آن از دوچرخه به جای اسب استفاده می شود. این ورزش در سال 1891 بطور رسمی توسط ریچارد جی مکردی در ایرلند ابداع گردید. از سال 2007 این بازی طرفداران بسیاری را به خود جلب کرده است و تیمهای بسیاری در سراسر جهان در حال شکل گیری هستند. امروزه سایکل پولو در کشورهایی همچون ایالات متحده، فرانسه، هندوستان، ایرلند، آلمان، انگلستان، مجارستان، استرالیا و کانادا بازی می شود.

ماهیت بازی:
در سال 2008 دو شکل متداول از این بازی وجود دارد :
1- بازی روی زمینهای سخت که بر روی آسفالت یا بتن انجام می شود.
2- بازی روی زمین چمن
بازی روی زمینهای سخت در حدود هشت سال پیش در سیاتل آغاز شد. یکی از شهروندان سیاتل، مرد محترمی به ام بیل دوزر اخیراً مقاله ای در مورد بررس این بازی در زمینهای سخت نوشته است. در این مقاله او به بررسی این نکته پرداخته که انواع بسیار مختلفی از این بازی وجود دارد که از شهر به شهر دیگر در خصوص قوانین، زمین بازی، نوع دوچرخه ه، چارچوب زمانی و ... با یکدیگر تفاوت دارند. بازی در روی زمینهای چمن که قدیمی ترین شکل این ورزش است، بر روی یک زمین چمن مستطیل شکل انجام می شود که ابعاد آن بطور رسمی در حدود 150 در 100 متر می باشد اما برای بازیهای غیر رسمی با هر ابعادی امکانپذیر است. علاوه براین ابعاد رسمی این زمین می تواند در طول بین 120 تا 150 متر و عرض بین 80 تا 100 متر متغیر باشد. اما قوانین فرانسوی این بازی، زمین به ابعاد 80 در 100 متر را هم بطور رسمی مجاز می شمارند. قطر توپ بازی در حدود 5/30 تا 5/36 سانتیمتر متغیر است و طول چوگان مورد استفاده در بازی در حدود یک متر می باشد.
در هر تیم 6 نفر وجود دارد (در فرانسه 7 نفر) که 4 نفر آنها (در فرانسه 5 نفر آنها) در یک زمان با هم در میدان بازی هستند) دو نفر دیگر به عنوان افارد ذخیره هستند. بازیهای بین المللی در حدود 30 دقیقه بطول می انجامد که متشکل از دوره های 5/7 دقیقه ای با نام «چوکار» می باشد. زمان اضافه بازی برای تعیین برنده بازی در حالتیکه نتیجه بازی مساوی شده است، به بازی اختصاص داده می شود. معمولاً در وقت اضافه اندازه دروازه ها تعویض می شوند.
اگر خطای عمومی در نزدیکی دروازه صورت بگیرد، تیمی که بر روی او خطا صورت گیرد تیمی که بر روی آن خطا صورت گرفته است، صاحب یک گل می شود. در هنگام وقوع خطاهای عمدی و یا خطاهای خطرناک، داور بازی می تواند به فرد خاطی با اجازه داور بازیکن اخراجی را با یکی از بازیکنهای ذخیره تعویض کرد.

تاریخچه:
این بازی در سال 1891 توسط یک ایرلندی به نام ریچارد جی مکردی ابداع گردید. در همان سال اولیه مسابقه سایکل پولو بین تیمهای اسکالپ و اون هاست سی سی برگزار شد. در پایان قرن نوزدهم، بازی وارد انگلستان، ایلات متحده و فرانسه گردید. اولین مسابقه بین المللی در سال 1901 بین تیمهای ایرلند و انگلستان برگزار شد. در مسابقات المپیک سال 1908 لندن، اولین بار در این بازی انجام شد در ان تیم ایرلند در مقابل تیم آلمان فاتح میدان شد و مدال طلا رااز آن خود کرد. در طی دهه 1930 بازی در انگلستان به اوج مجبوبیت خود رسید که در ان لیگهای منطقه ای برگزار می شد. در طول این مدت، در فرانسه نیز لین ورزش با تاسیس لیگ سایکل پلو به اوج خود رسید. آرام آرام بازیهای بین المللی بین فرانسه و انگلستان برگزار شد. ده 1980، دهه اوجگیری دو قدرت برتر در سایکل پولو یعنی هندوستان و ایالات متحده بود. انجمن رسمی سایکل پولو در سال 1996 در ایالات متحده برگزار شد. در سال 1999 رقابتهای بعدی در ونکوور کانادا برگزار شد که در آن رقابتها، هندوستان فاتح میدان بود.
در رقابتهای 2004، ایالات متحدهخ فاتح میدان بود که در این رقابتها، تیمهای هندوستان، کانادا، فرانسه و پاکستان حضور داشتند. امروزه بازیهای سازماندهی شده ای در آرژانتین، استرالیا، کانادا، ، فرانسه، آلمان، انگلستان، هندوستان، ایرلند، مالزی، نیوزیلند، پاکستان، آفریقای جنوبی، سریلانکا، سوئیس و ایلات متحده انجام می شود.
در سال 2001، سایکل پولو توسط اتحادیه بین المللی دوچرخه سواران مجدداً سازماندهی شد. نوع جدیدی از سایکل پولو که سایکل پولو در محودوده شهری نامیده می شود در سال 2007 مودر توجه رسانه های ایالت متحده و کانادا قرار گرفت. ای بازی کمتر حالت رسمی به خود گرفته است و دارای قوانینی است که برای محیط های شهری تطبیق شده است.
قوانین سایکل پولو در بازی جدیدی با عنوان سگ وی پولو بکار رفته است.



اسکیت با یک چرخ (فری لاین)

این نوع اسکست بازی ، ترکیبی از حالات مختلف در اسکیت بوردینگ ، و اسکیت بر روی برف و همچنین قوانین اسکیت تیغه ای و اسکیت بر روی یک مسیر (Inline skate) می باشد، اما اسکیت با یک چرخ بطور مطلق جز هیچ یک از موارد فوق الذکر نمی باشد. می توان از این اسکیتها بر روی زمین در سربالایی و سراشیبی استفاده کرد. همچنین می توان از آنها در پارکهای مخصوص اسکیت ، محل برگزاری مسابقات و سطوح شیب دار استفاده کرد – عموماً در بیشتر جاهایی که یک سطح صاف وجود داشته باشد ،مورد استفاده قرار می گیرند.
این اسکیتها به هم متصل نمی باشند و همچنین صفحه خارجی هم ندارند، فقط یک سطح بسیار کوچک مستطیل شکل دارند که در زیر هر پا قرار می گیرد. در زیر هر اسکیت یک جفت چرخ وجود دارد که هر دو با هم در یک زاویه یکسان تنظیم شده اند و به زیبایی قرار گرفته اند.
چرخها از محور بالایی نمی چرخند و ثابت هستند. اسکیتهای پای چپ و راست با یکدیگر متفاوت می باشند: وقتیکه چرخها بر روی هر اسکیت به موازات هم قرار می گیرند، کفه های آنها با زاویه تقریباً یکسانی به سمت بیرون قرار می گیرند. مثل زاویه پای انسان که در آن انگشتان پا به سمت بیرون می باشد.
اگر اسکیتها را بطور اشتباه در پای خود کنید، کفه اسکیتها به طرف داخل قرار می گیرد و اسکیت سوار به صورت پاچنبری می ایستد. اسکیت را می توان در حالت جابجایی پاها در حین حرکت ، مورد استفاده قرار داد. سطح کفه ها بایک نوار محکم پوشیده می شود. مثل اسکیت بر روی صفحه ، این نوع اسکیت هم هیچ نوع محدودیتی به جز نیروی جاذبه زمین و نوار نگهدارنده ندارد. اسکیت سوار می تواند در هر زمان یک و یا هر دو پایش را جابجا کند. اسکیت سوار با توجه به سمت و سوی حرکتش ، رو به طرف کناری مسیر حرکت می کند.
بر روی سطوح مسطح و یا سر بالایی ، اسکیت سواران با انجام حرکات مارپیچی و عقب و جلو کردن پاها خود را حرکت می دهند که در نتیجه مسیر این حرکت به شکل S می شود. در هنگام پایین رفتن از سراشیبی ها، اسکیت ها مثل تخته برف سواری و یا تخته اسکیت معمولی رانده می شوند که در این حالت با حرکات مارپیچ به حرکت خود سرعت می دهد. نیروی جاذبه و هوا مهمترین عوامل دشوار کننده این نوع ورزش می باشند، چرا که بر روی اسکیت سطح بسیار کوچکی وجود دارد که بتوان بر روی آن قرار گرفت و در هنگام پرش به سمت بالا ، این صفحه کوچک از پا جدا می شود. برخی از اسکیت سواران با تجربه بر این مشکلات غلبه کرده اندو هم اکنون فیلمهای زیادی هم در مورد انجام پرش به هوا وجود دارد که در آنها ، اسکیت سواران از هیچ تسمه نگهدارنده ای استفاده نمی کنند.
اسکیتهای یک چرخ ، فقط توسط شرکت ابداع کننده آن یعنی «Freeline Skates , Inc » در آمریکا تولید می شوند.
استفاده از این نوع اسکیت در ایالت متحده ، اروپا و شرق دور محبوبیت خاصی پیدا کرده است. 
اصول تکنیکی:
• اسکیتهای فری لاین (یک چرخ) دارای ساختار بسیار محکم و یک تکه از جنس آلومینیم می باشند.
• کف این نوع اسکیت دارای ابعادی به اندازه اینچ در اینچ می باشد.(5/16 میلی متر در 8/13 میلی متر)
• ارتفاع کفه با چرخ استاندارد کارخانه از سطح زمین برابر با اینچ (5/98 میلی متر) می باشد.
• قطر چرخها برابر با اینچ (70 میلی متر) و ضخامت آنها اینچ (44 میلی متر می باشد. می توان از بعضی دیگر از انواع چرخهای اسکیت که با این اندازه ها تولید می شوند بعنوان جایگزین استفاده کرد.
• نگهدارنده چرخها از نوع Abec-5 می باشد . تمام نگهدارنده ها در یک اندازه می باشند. (6.8 ملیل متر و 8 میلی متر (قطر سوراخ مرکزی)

تاریخچه شرکت تولید کننده:
اسکیتهای فری لاین توسط راین فارلی و دوست دوران دبیرستانش کریس سالوادور ابداع شد. در سال 2006 شرکت فری لاین شروع به تولید اسکیتهای با این نام گردید. این اسکیتها مجهز به چرخهای قرمز بودند. امروزه دیگر از این نوع مشخصات در اسکیتهای فری لاین دیده نمی شود.



کرف بال

کرف بال یک بازی تیمی با توپ است که از بسیاری جهات شبیه به نتبال می باشد. این ورزش در بیش از 50 کشور جهان بازی می شود. بیشترین بازیکنان این نوع ورزش اختصاص به کشورهای هلند و بلژیک دارد ساختار تیمی در کرف بال متفاوت از دیگر ورزشهاست زیرا اعضای تیم مختلط می باشند. یک تیم کرف بال متشکل از 4 مرد و 4 زن می باشد.

نحوه بازی: کرف بال بر روی یک زمین که به دو قسمت تقسیم می شود، انجام می گردد که به هر کدام از این نیمه ها ، منطقه گفته می شود.در هر منطقه یک تیرک وجود دارد که در بالای آن یک سبد قرار گرفته است.این تیرک در فاصله دو سوم زمین ، بین خط مرکزی و خط عقبی منطقه قرار می گیرد. این ورزش را می توان هم در محیط بیرون و هم در سالن بازی کرد. توپ بازی شبیه به توپ فوتبال است. در هر بازی دو تیم شرکت می کند که هر تیم متشکل از 8 بازیکن است : 4زن و 4 مرددر هر تیم (حمله و دفاع). بازیکنان بر اساس میزان پرتاب توپ به سبد تیم مقابل امتیاز می گیرند . پس از به ثمر رساندن دو گل، اعضای تیمها مناطق خود را عوض می کنند: مدافعان جای خود را با مهاجمان عوض می کنند. در زمان استراحت بین دو نیمه ، هر دو تیم جای خود را با یکدیگر عوض می کنند.

تاریحچه:
نیکوبروخیسن ، معلم هلندی ، در سال 1902 پس از یک بازدید از کشور سوئد ، یک بازی با نام رینگ بول را فرا گرفت. در بازی رینگ بول امتیازات بر اساس تعداد پرتاب توپ به درون یک حلقه که در بالای یک دیرک 3 متری قرار گرفته است ، به بازیکنان داده می شود. پس از اینکه به هلند بازگشت ، او به جای این حلقه از یک سبد استفاده کرد (که در زبان هلندی به این سبد «کرف» یا «مند» گفته می شود.) و قوانین این بازی را ساده تر کرد. از آنجائیکه مدرسه او یک مدرسه مختلط بود ، او سیستمی را برای این بازی طراحی کرد تا مردان و زنان بتوانند در قالب یک تیم با هم بازی کنند. و اینگونه ، کرف بال متولد شد.

فلسفه کرف بال:
کرف بال یک ورزش تیمی است . کلاسهای فردی ضروری است اما جای خاصی برای بازی یک نفره وجود ندارد. عضویت در یک تیم به معنای کار گروهی است. دویدن با توپ و یا دریبل در این بازی جایی ندارد. بازیکنی که در حین دویدن به توپ می رسد باید حداکثر پس از دو قدم متوقف شود و توپ را به بازیکن دیگر پاس دهد.
کرف بال یک ورزش مختلط است . زنان و مردان در کنار هم بازی می کنند . اما از آنجائیکه زنان هم مثل مردان از مهارتهای تاکتیکی برخوردار هستند ، مردان هر دو تیم و زنان هر دو تیم با هم دوئل می کنند. بنابراین در این بازی زنان و مردان بر علیه هم نیستند و یک زن نمی تواند مدافع و مراقب یک مرد باشد و بالعکس.
سوم اینکه ، کرف بال یک بازی تاکتیکی است. هر کدام از تیمها در تلاش است تا با استفاده از مهارتهای تاکتیکی مجموعه تیمی ، گلهای بیشتر و در نتیجه امتیازات بیشتری بدست آورد. قوانین بازی هم بر این اساس استوارند و از اعمال فشار فیزیکی برای غلبه بر بازی جلوگیری می کنند. یعنی برخوردهای فیزیکی در این بازی ممنوع است. نگه داشتن ، ضربه زدن و مسدود کردن یک بازیکن در این بازی مجاز نیست. همچنین لگد زدن و یا ضربه زدن با مشت هم در این بازی مجاز نمی باشد. هیچ کس نمی تواند جای دیرک را تعویض کند.
قانون دیگری که این بازی را تبدیل به یک بازی بسیار تکنیکی می کند این است که بازیکن نمی تواند در هنگام دفاع بازیکن تیم مقابل ، امتیاز بگیرد. این حالت زمانی اتفاق می افتد که مدافع به دیرک نزدیکتر است و در مقابل حریفش قرار گرفته است و فاصله آن به اندازه یک دست می باشد و در حال مسدود کردن مسیر حرک توپ می باشد.

شهرت بازی :
کرف بال یک ورزش محبوب در منطقه بنلوکس می باشد و حداقل در 50 کشور دارای یک کمیته ملی می باشد. تاکید این بازی بر روی تساوی جنسیت در بازی ، آرام بودن بازی ، عدم اجازه برخوردهای فیزیکی و ترغیب بازیکنان برای استفاده از تاکتیک به جای نیر.ی فیزیکی ، به محبوبیت این بازی افزوده است.

کرف بال بین المللی:
معمولاً ف کرف بال بیشتر در هلند و بلژیک بازی می شود، در طول بازیهای المپیک 1920 و 1928 این بازی صرفاً یک بازی نمایشی بوده است (که در آنترپ و آمستردام برگزار شد.)
فدراسیون بین المللی کرف بال در سال 1993 تاسیس گردید و پس از آن شمار بسیاری از فدراسیون های ملی کرف بال بوجود آمد. از سال 1985 کرف بال در بازیهای جهانی جای خود را باز کرده است.
رقابتهای جهانی از سال 1978 هر چهار سال یکبار برگزار می شوند که در اغلب این رقابتها ، تیمهای هلند یا بلژیک برنده میدان بوده اند. اخیراً کشور هونگ کونگ رقابتهای آسیا اقیانوسیه را در سال 2006 بعنوان اولین تورثومنت بین المللی میزبانی کرد و در سال 2007 هم ، نیوزیلند رقابتهای جوانان آسیا اقیانوسیه را میزبانی کرد. 
موج سواری با کایت:
موج سواری با کمک کایت که همچنین تخته سواری با کایت هم نامیده می شود، با کمک یک کایت یزرگ انجام می شود که موج سوار را که بر روی یک تخته کوچک سوار است بر روی آب می کشد.
فرد کایت سوار از یک تخته مخصوص که دارای جای پا می باشد استفاده می کند و بدین وسیله می تواند قدرت حرکتی کایت را کنترل کند ، این ورزش هنوز در مراحل ابتدایی شکل گیری است ، اما به سرعت در بین مردم محبوبیت می یابد ، در سال 2006 تعداد افراد کایت سوار حدود 150000 تا 200000 نفر تخمین زده می شد.
این ورزش به دلیل ابداعاتی که در طراحی کایت ، سیستم های رهایی ایمنی و ساختار آن صورت گرفته است ، از امنیت بیشتری برخوردار است. بسیاری از تکنیکهای حرکت در این ورزش ، مناسب برای کایت سواران و شرایط مختلف می باشد، تکنیکهایی همچون حالت تعقیب ، حالت آزاد ، پرش و دویدن.
موج سواری با کمک کایت یکی دیگر از اشکال ورزشهای تلفیقی است که شامل تخته اسکیت سواری با کمک کایت ، اسکیت روی برف با کمک کایت ، پرش با کایت و ... می شود که در تمامی آنها از نیروی حرکتی کایت برای راندن تخته ها در دریا استفاده می شود.

تاریخچه:
استفاده از کایت برای راندن برای اولین بار در قرن سیزدهم به چینی ها نسبت داده می شود.در دهه 1800 میلادی ، جورج پوکوک کایتهای بزرگی را برای راندن بر روی زمین و قایق ها بر روی آب مورد استفاده قرار داد که برای کنترل آن از یک سیستم کنترل 4 خطه استفاده می کرد ، سیستمی مشابه با چیزی که امروزه از آن استفاده می شود. هم ارابه ها هم قایق ها می توانستند جهت خود را تغییر داده و در مسیر باد حرکت کنند . کایتها می توانستند برای یک مدت مداوم در هوا پرواز کنند، هدف از این کار استفاده از نیروی کایت به جای نیروی اسب برای حرکت بود تا بدین وسیله از دادن مالیات برای اسب که در آن زمان رایج بود ، خلاصی یابند. در سال 1903 ، ساموئل کودی که پیشکسوت فن هوانوردی بود ، کایتهای مخصوص پرواز انسان را ساخت و موفق به عبور از کانال انگلیسی با یک قایق کوجک از جنس کتان شد که با نیروی کایت حرکت می کرد.
در اواخر دهه 1970 تولید انواع کایتهای کولار و سپس اسپکترا و همچنین کایتهای قابل کنترل دیگر که کارایی بالا داشتند ، باعث گردید تا از نیروی کایت برای کشش استفاده گردد. در سال 1978 کایت فلکسی فویل که ساخته «یان دیز» بود قایق تورنادو را با سرعتی بالغ بر 40 کیلومتر در ساعت کشید .
در دهه 1980 تلاشهایی برای حرکت با کایت صورت گرفت و موفقیتهایی هم در اسکیت روی یخ ، اسکس روی برف، اسکی روی آب و اسکیت با کمک کایت بدست آمد.
دو برادر با نامهای برونو لگاگنوس و دومینیک لگاگنوس اهل سواحل آتلانتیک در فرانسه در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 طراحیهایی برای کایتهای مخصوص موج سواری انجام دادند و بالاخره در نوامبر 1984 اولین کایت که قابلیت باد شدن را داشت به نام خود ثبت کردند و این اختراع تاکنون توسط بسیاری از شرکتهای سازنده کایت مورد استفاده قرار گرفته است .

رکوردهای سرعت:
در حال حاضر بیشترین رکورد در ارتفاع بالای 500 متر (1640 پا) متعلق به الکساندر کازرگو می باشد که سرعت در این رکورد 7/88 کیلومتر در ساعت (92/47گره) بوده است .

محدودیت ها:
موج سواری با کایت در بعضی مناطق محدود یا ممنوع شده است . این محدودیتها معمولاً برای امنیت ، جلوگیری از ترافیک در سواحل و همچنین ضعف در آموزش این ورزش می باشد. هنگامیکه ورزشکاران این رشته سازماندهی شوند، این محدودیتها هم برداشته می شوند. یکی از دلایلی که ورزشکاران حرفه ای نگرانی بیشتری در مورد ایمنی و کیفیت بالای تجهیزاتشان دارند این است که دچار ممنوعیت و محدودیت در ورزش مورد علاقه شان نشوند .
معمولاً تمامی مناطق علامت مخصوصی برای ممنوعیت این ورزش ندارند. فقط شما می توانید با شنیدن صدای نگهبان پارک یا غریق نجات و یا دیگر مقامات مسئول از محدودیت و ممنوعیت انجام این ورزش در آن منطقه اطلاع یابند. بنابراین اگر شما موج سوارانی را در یک منطقه مشاهده کردید ، احتمالاً در آن محدوده ، ممنوعیتی برای انجام این ورزش وجود ندارد. هنگامی که وارد یک منطقه جدید می شوید حتماً پیش از انجام هرگونه ورزش در مورد محدودیتهای آن منطقه سوال کنید . این سوال ساده به شما کمک می کند که با استرس کمتری ورزش خود را انجام دهید و برخوردهای کمتری با مقامات و مسئولان آن منطقه خواهید داشت . اگر ورزشکاران دیگر به شما توصیه هایی کردند ، مثلاً از یک اندازه خاص کایت استفاده نکنید، به حرف آنان گوش کرده و جای خود را به نقطه مناسبتری تغییر دهید. در صورت عدم توجه به این توصیه ها شاید حوادث و تصادفاتی برای شما اتفاق بیفتد.

تجهیزات:
برای انجام موج سواری با کمک کایت ، چندین وسیله اصلی مورد نیاز می باشد .
الف)کایت
کایت ها با علائم(LEI(R) ، BOW(L) ، Foil(T در بازار موجود می باشند. در حالت کلی کایتها به دو شکل کلی موجود می باشند:
کایتهایی که قابلیت باد شدن دارند (Leading dge inflatables) و کایتهایی که دارای صفحات معمولی می باشند (Foil kites).
کایتهایی که قابلیت باد شدن دارند به عنوان کایتهای LEI یا کایتهای C شکل هم شناخته می شوند و غالباً از جنس نایلون مقاوم در برابر پارگی ساخته می شوند که لبه های آنها قابلیت باد شدن دارند . این قابلیت باد شدن ، به کایت شکل خاصی می دهد و مچنین در صورت سقوط کایت در آب ، آن را غوطه ور نگه می دارد . کایتهای LEI محبوبترین انتخاب در میان اغلب ورزشکاران این رشته می باشند زیرا عکس العمل حرکتی آنها سریع و به راحتی قابل کنترل می باشند و در صورت سقوط در آب به سرعت می توان آنها را دوباره به پرواز درآورد.اگر یک کایت LEI با شدت زیاد به سطح آب یا زمین برخورد کند ، بادکنکهای ان می ترکند و یا کایت پاره می شود . 
در سال 2005 کایتهای BOW (که با عنوان کایتهای Flat LEI هم شناخته می شوند.)با لبه هایی از جنس کرباس ساخته شدند که لبه های انها دارای ابزار کنترل می باشند . این قابلیت باعث می شود که زاویه حرکتی کایت بیشتر تنظیم گردد و بنابراین میزان و گستره سرعت بوجود آمده از کایتهای LEI پیشین بسیار بیشتر خواهد بود. به آسانی می توان قدرت این کایتها را کنترل کرد به همین دلیل قابلیت ایمنی آنها بالاست. همچنین این کایتها میزان بیشتری از باد را در مقایسه با کایتهای C شکل مورد استفاده قرار می دهند. قابلیت تنظیم زاویه پرواز کایت باعث می شود که در هنگام سقوط در آب با سرعت بیشتری دوباره به پرواز دربیایند. کایتهای BOW در میان ورزشکاران مبتدی و حرفه ای رشته موج سواری با کایت از محبوبیت بیشتری برخوردار می باشند. اغلب سازندگان کایتهای LEI در سال 2006، گونه ای از کایتهای BOW را تولید کردند.
ب) کایتهای Foil هم معمولاً به طور استاندارد دارای کیسه های هوایی می باشند تا بتوان بدین وسیله آنها را به پرواز درآورند و همچنین دارای ابزارهایی برای مهار و نگهداری کمان کایت در حین پرواز می باشند که از این نظر مشابه پاراگلایدر می باشند، اینگونه از کایتها معمولاً بصورت ساختار کیسه هوایی باز یا بسته طراحی می شوند. کیسه های هوایی باز معمولاً با کمک جریان هوای ثابت که درون مجراهای هوایی دمیده می شود، باد می شوند اما در صورت سقوط در آب معمولاً پرواز مجدد آنها غیر ممکن است زیرا زود خیس می شوند و امکان باد کردن آن ها وجود ندارد.
کیسه های هوایی بسته تقریباً شبیه به کیسه های هوایی باز هستند با این تفاوت که آن ها را در خود نگه می دارند و در نتیجه کایت متورم به نظر می رسد. در صورت سقوط کایت در آب ، امکان پرواز مجدد آن راحت تر می باشد ، یک ابزار کشنده ثابت که در قسمت انتقال قدرت تعبیه شده است این کار را ساده تر کرده است.

ادامه مطلب

تاریخچه

تاریخ نویسان تخمین می‌زنند که احتمالاً نخستین بار این ورزش که در زمان خود نوعی تفریح هم محسوب می‌شد، درسده‌های میانه در انگلیس آغاز شده‌است، چرا که شواهد و اسناد دقیقی از آن در دسترس نیست و به طور تقریبی به سرنخ‌هایی رسیده‌اند که نشان می‌دهد عده‌ای این ورزش را به دانش آموزان دوره متوسطه آموزش می‌دادند که بتوانند با قوی‌تر ساختن عضله های بازو و ساعد خود نشانه‌گیری دقیق‌تری داشته باشند که بعدها حتی در جنگ‌ها برای پرتاب کمان و نیزه نیز بسیار مفید بود.

اما حقیقت این است که در دوره‌های جنگ در قرن ۱۸، بطری‌های خالی مشروبات الکلی و نشانه‌گیری برای انداختن چوب کبریت از فاصله دور به داخل این بطری‌ها یکی از جالب‌ترین و سرگرم کننده‌ترین تفریحات این سربازها بود که بعدها این فکر به ذهنشان خطور کرد که می‌توانند به شکل بهتر و سرگرم کننده‌تری تفریح کنند و حتی از این بازی پول دربیاورند که پس از مدتی بطری‌ها تبدیل به یک تخته مسطح شد و با تکه چوب‌های تراشیده شده به قطعات کوچک و نوک تیز بدل گشتند.

صفحه چوبی و مسطح که «بورد» نامیده می‌شود از تعدادی حلقه‌های رنگین که به فاصله‌هایی معین نقاشی شده تشکیل می‌گردد که هر پرتاب در داخل یکی از حلقه‌های رنگین امتیاز مخصوص به خود را دارد. از آنجایی که قرن‌ها پیش هر وسیله سرگرمی و وقت گذرانی از دید قشر مرفه و سطح بالای جوامع دور نمی‌ماند، دارت و پرتاب دارت نیز به سرعت مورد توجه شاهزادگان و ثروتمندان اروپایی قرار گرفت و در مدت زمان کوتاهی تا حدی در میان آن‌ها شایع شد که گاهی ساعت‌ها در شبانه روز را به انجام این بازی اختصاص می‌دادند و بر سر پرتاب دارت با هم شرط‌بندی هم می‌کردند.

در این میان هنری هشتم یکی از آن دسته شاهانی بود که لذت زیادی از این بازی می‌برد و حتی به یکی از نجارهای معروف و به نام زمان خود دستور داد تا یک ست کامل از بورد دارت و نیزه‌های کوچک چوبی را با آرم سلطنتی بسازد تا به معشوقه زیبای خود (آنه بولین) هدیه کند. وی همچنین در میان شاهزادگان خوشگذران انگلیسی مسابقاتی را با جوایزی در خور توجه ترتیب داد.

پرتاب دارت در آمریکا

اما این ورزش در آمریکا مثل تمام ورزش‌های دیگر تاریخچه خاص خود را دارد و مردمان این سرزمین شیوه مخصوص خود را برای انجام هر ورزشی دارند. پرتاب دارت هم مثل سایر رشته‌های ورزشی توسط مهاجرینی که به این قاره نقل مکان کرده بودند راه یافت. دارت در آمریکا و در میان مردمان انگلوساکسون تا زمان ملکه ویکتوریا به شیوه‌ای بسیار تفننی انجام می‌شد و خب طبیعی‌ست که در بریتانیا بیش از هر جای دیگری پیشرفت کرد و از آنجایی که تا همین امروز هم به نظر می‌آید خورشید حکومت سلطنتی در بریتانیا هرگز غروب نمی‌کند، تمایل شاهزادگان انگلیسی به پرتاب دارت هم در طول این سال‌ها نسل به نسل منتقل شده‌است.

اما امروزه دارت از یک بازی تفننی پا را فراتر گذاشته و هم‌اینک چیزی حدود ۱۹۰۰ قانون در خصوص این ورزش تبیین شده‌است. اندازه بورد به شکل استانداردی تعیین شده و حتی سایز دارت‌ها هم ثابت است. تیم‌های دارت کشورهای اروپایی در لیگ‌های ورزشی به رقابت می‌پردازند.

نحوه صحیح پرتاب دارت[ویرایش]  

برای پرتاب دارت اگر با دست راست پرتاب می‌کنید پای راست را جلو بگذارید و اگر با دست چپ، پای چب جلو قرار می‌گیرد. هیچگونه احتیاجی به قدرت یا سرعت ندارید اما در عوض دقت لازم است. در بین بازیکنان حرفه‌ای هر کس به طرز دلخواه و هر طوری که راحت تر است دارت را می‌گیرد، ولی متداول آن را در متن زیر می‌بینید: ۱- با بند اول انگشت اشاره تعادل دارت را پیدا کنید. ۲- با شکم انگشت شصت دارت را مهار کنید. ۳- با انگشت وسط انگشت‌های دیگر را پشتیبانی کنید.

قاعده بازی مشترک در تمام بازی‌ها

۱-هر بازیکن در یک نوبت گردشی با انداختن سه دارت در هر نوبت (راند) بازی می‌کند. ۲-هر بازیکن یک دارت را در شروع بازی برای مشخص شدن نفر آغاز کننده بازی پرتاب می‌کند. ۳-امتیازات بدست آمده بر مبنای امتیازی است که برای هر ناحیه در نظر گرفته شده‌است، نه بر مبنای رنگ آن. ۴-در صورت افتادن دارت از تخته دارت (اگرچه به نمره خورده باشد) امتیازی برای آن پرتاب در نظر گرفته نمی‌شود.

امتیازات قواعد آن

تخته دارت به صورتی طراحی شده است که دایره آن را به صورت قسمت های مثلثی که به وسیله میله فلزی از هم جدا شده است در آمده. البته اگر به شکل توجه کنید خواهید دید که که میله فلزی علاوه بر درست کردن این مثلث ها تخته دارت را به چهار قسمت مجزا تفکیک کرده و اگر دارت شما در بین دو میله اول خورده باشد عدد شما در 2 ضرب میشود (Double Ring) واگر دربین دو میله دوم خورده باشد عدد شما در 3 ضرب خواهد شد (Triple Ring) و اگر در بین میله سوم باشد که معمولا به رنگ روشن است بخورد امتیاز شما 25 (BULL)واگر در بین میله آخر به عبارتی مرکز قرار گیرد نمره شما 50 خواهد بود(DOUBLE BULL) واگر دارت شما داخل این میله ها نباشد عددی که روی آن است به تنهایی در نظر گرفته می شود(SINGLE)، چنانچه پرتاب شما خارج از محیط مشخص شده باشد امتیازی برای شما در نظر گرفته نخواهد شد.حال هر مثلث عدد خود رادارد، و با پرتاب سه دارت در مجموع اعداد محاسبه می گردد، لازم به ذکر است هر سه پرتاب شما را یک راند گویند.و در آخر شخصی برنده است که به امتیاز در نظر گرفته شده زودتر دیگران دست پیدا کند. 

نحوه صحیح پرتاب دارت

 

فاصله ها

فاصله طولی تخته دارت از زمین ۱۷۳سانتیمتر وفاصله برای پرتاب ۲۳۷سانتیمتر می باشد به عبارت دیگر بعد از نصب تخته دارت فاصله متر از مرکز تخته دارت تا محل استقرار باید ۲۹۳سانتیمتر باشد.

 

 

 

 

 

 

دارت از چهار قسمت تشکیل شده:

1-Flight

2-Shaft

3-Barrel

4-Tip or point

نوک، بارل، شافت، و فلایت هرکدام انواع گوناگون ومختلف دارند وهر کس می تواند دارتی را که مورد علاقه اش است و با آن راحت تر است تهیه و استفاده کند.

 

 

امتیازات قواعد آن

تخته دارت به صورتی طراحی شده است که دایره آن را به صورت قسمت های مثلثی که به وسیله میله فلزی از هم جدا شده است در آمده. البته اگر به شکل توجه کنید خواهید دید که که میله فلزی علاوه بر درست کردن این مثلث ها تخته دارت را به چهار قسمت مجزا تفکیک کرده و اگر دارت شما در بین دو میله اول خورده باشد عدد شما در 2 ضرب میشود (Double Ring) واگر دربین دو میله دوم خورده باشد عدد شما در 3 ضرب خواهد شد (Triple Ring) و اگر در بین میله سوم باشد که معمولا به رنگ روشن است بخورد امتیاز شما 25 (BULL)واگر در بین میله آخر به عبارتی مرکز قرار گیرد نمره شما 50 خواهد بود(DUBLLE BULL) واگر دارت شما داخل این میله ها نباشد عددی که روی آن است به تنهایی در نظر گرفته می شود(SINGLE)، چنانچه پرتاب شما خارج از محیط مشخص شده باشد امتیازی برای شما در نظر گرفته نخواهد شد.حال هر مثلث عدد خود رادارد، و با پرتاب سه دارت در مجموع اعداد محاسبه می گردد، لازم به ذکر است هر سه پرتاب شما را یک راند گویند.و در آخر شخصی برنده است که به امتیاز در نظر گرفته شده زودتر دیگران دست پیدا کند.

 

قواعد مشترک در تمام بازی ها

دارت بازی های مختلفی دارد که هرکدام جذابیت خاصی بر خوردار است.

1-هربازیکن در یک نوبت گردشی با انداختن سه دارت در هر نوبت (راند) بازی می کند.

2-هر بازیکن یک دارت را در شروع بازی برای مشخص شدن نفر آغاز کننده بازی پرتاب می کند.

3-امتیازات بدست آمده بر مبنای امتیازی است که برای هر ناحیه در نظر گرفته شده است، نه بر مبنای رنگ آن.

4-در صورت افتادن دارت از تخته دارت (اگرچه به نمره خورده باشد) امتیازی برای آن پرتاب در نظر گرفته نمی شود.

محبوب ترین بازی ها

301 : هربازی کن باید بازی خود را با گرفتن یک امتیاز Double شروع کند.

امتیازات هر بازیکن با کسر شدن امتیاز بدست آمده از یک نوبت بازی، از 301 امتیاز محسوب می شود.

هنگامی یک بازیکن برنده بازی است که امتیازش در طول بازی دقیقا به صفر برسد ونیز آخرین امتیازش را به صورت Double کسب کرده باشد.

501 : همانند 301 بازی می شود فقط با این تفاوت که بازیکن لازم نیست بازی خود را با گرفتن امتیاز Double آغاز کند.

برای بازی های تیمی ممکن است عدد شروع از 601 یا حتی بیشتر بسته به تعداد بازیکن شروع شود.

CRICKET : تنها اعدادی که در این نوع بازی محسوب می شوند: 20،19،18،17،16،15 والبته Bull است. هدف این است که بتوانیم هرکدام از این امتیازات را سه بار کسب کنیم و اصطلاحا آنها را ببندیم بع از اینکه عددی بسته شد، در صورتی که حریف هنوز آن عدد را نبسته باشد میتوان از آن امتیاز کسب کرد.

Double و Triple به ترتیب همان دو سه برابر امتیاز خود را دارند.

ادامه مطلب