كاراته يك هنر رزمي مبتني بر ضربه زدن است كه از ضربات مشت، لگد، زانو، آرنج و تكنيك‌هاي دست ِ باز مانند دست چاقويي تشكيل مي‌شود. در برخي سبك‌ها فنون گلاويزي، قفل مفصل، مهاري، پرتابي و ضربه به نقاط حساس نيز آموزش داده مي‌شود. هنرجويان اين رشته كاراته‌كا ناميده مي‌شوند.

تكامل كاراته تا سدهٔ نوزدهم در جزاير ريوكيو پيش از آن كه به قلمرو ژاپن ملحق شود، اتفاق افتاد. در اوايل سدهٔ بيستم در پي دوراني از تبادلات فرهنگي بين ريوكيو و ژاپن به سرزمين اصلي ژاپن معرفي شد. در ۱۹۲۲ وزارت آموزش ژاپن گيچين فوناكوشي (بنيان‌گذار كاراته مدرن) را براي نمايش كاراته به توكيو دعوت كرد. در ۱۹۲۴ دانشگاه كيو نخستين باشگاه دانشگاهي كاراته را تأسيس كرد و تا سال ۱۹۳۲ در تمام دانشگاه‌هاي اصلي ژاپن باشگاه‌هاي كاراته بر پا شده بود. در اين دوران كه نظامي‌گرايي ژاپني اوج گرفته بود، نام اين رشته از واژه‌اي با معني تحت‌اللفظي «دست چيني» به واژه‌اي هم‌نوا با معني «دست خالي» تغيير كرد. البته هر دو كلمه كاراته تلفظ مي‌شوند. اين تغيير نشانگر اشتياق ژاپني‌ها به معرفي اين رشته به عنوان يك هنر رزمي ژاپني بود. پس از جنگ جهاني دوم اوكيناوا يك قرارگاه نظامي مهم ايالات متحده آمريكا شد و تمرين كاراته در ميان نظاميان ساكن اين جزيره محبوبيت يافت.

فيلم‌هاي سينمايي رزمي دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ كمك زيادي به افزايش محبوبيت كاراته كردند و به گشايش باشگاه‌هاي كاراته در بسياري از نقاط دنيا منجر شدند. شيگارو اگامي مدرس ارشد شوتوكان معتقد است «اكثر هنرجويان كاراته در كشورهاي ديگر كاراته را فقط براي تكنيك‌هاي مبارزه‌اي آن دنبال مي‌كنند...فيلم‌هاي سينمايي و تلويزيوني، كاراته را به مثابهٔ روشي جادويي براي جنگيدن معرفي مي‌كنند كه قادر به كشتن يا مجروح كردن حريف در يك چشم بر هم زدن است...رسانه‌هاي جمعي يك هنر ساختگي را معرفي مي‌كنند كه بسيار دور از واقعيت است.» شوشين ناگامينه نيز معتقد است «كاراته را مي‌توان يك نبرد دروني يا ماراتوني توصيف كرد كه تمام عمر طول مي‌كشد و موفقيت در آن تنها از مسير خويشتن‌داري، تمرين سخت و ابتكارات خلاقانه ميسر است.»

  يك مبارزهٔ قهرماني جهان كاراته در سال ۲۰۰۶

براي بسياري از هنرجويان، كاراته يك تمرين عميق فلسفي است. كاراته-دو به آموزش اصول اخلاقي مي‌پردازد و مي‌تواند جنبهٔ معنوي براي پيروان آن داشته باشد. امروزه كاراته براي كمال شخصي، دفاع شخصي، و به عنوان يك ورزش آموخته مي‌شود. كاراته در برنامهالمپيك ، بازي‌هاي جهاني، و بازي‌هاي آسيايي قرار دارد. اين رشته در جريان رأي‌گيري كميته بين‌المللي المپيك در 4 آگوست 2016 در برزيل توانست اكثريت آراء براي ورود به المپيك را كسب كند و به عنوان يك رشته المپيكي به رسميت شناخته شود و از بازي‌هايالمپيك 2020 ژاپن وارد بازيهاي المپيك خواهي شد.

 

 «وب ژاپن» وب‌گاه متعلق به وزارت خارجه ژاپن تعداد هنرجويان كاراته در سراسر جهان را حدود ۵۰ ميليون نفر برآورد كرده‌است.

 

 

 

 

 

  تاريخچه

كاراته داراي قدمتي پنج هزار ساله‌است و يكي از استادان اوليه و مبتكران اين فن بوديدهاراما است كه حدود ۵۲۵ سال قبل از ميلاد مسيح مي‌زيسته‌است. وي كه از پيشوايان مذهبي بودايي بود، به تنهايي از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايي چند هزار كيلومتري خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعي بسيار مشكل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هون نان و معبد شائولين اقامت گزيد. تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد انضباطي و رعايت پرهيزكاري بود. وي ۹ سال رنج و رياضت همراه با تفكر و براي اين كه شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعت‌هاي طولاني تفكر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگوياني كه تعاليم مذهبي و مردان دين را سد راه خود مي‌ديدند به مبارزه و مقابله برخيزند ۱۸ حركت تمريني را ابداع نمود كه در حقيقت زير بناي حركات كاراته امروزي است.

كاراته امروزي شكل تكامل يافته‌اي از كمپوي چيني (بوكس چيني) مي‌باشد كه در ابتدا اوكيناواته ناميده ميشد. از هنگامي كه حكومت‌هاي استبدادي در چين سلسله كينك ۱۶۴۴ سلسله ساتسوما در اوكيناوا به منظور جلو گيري از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت كنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوري سلاح‌هاي رزمي اقدام نمودند مردم به سوي آموزش هنر مبارزه با دست خالي روي آوردند كه همين امر باعث شكوفايي هرچه بيشتر كاراته شد.

در سال ۱۹۲۱ يكي از بزرگ‌ترين استادان كاراته جزيره اوكيناوا گيچين فونا كوشي ۱۸۶۸-۱۹۵۷ توانست با قدرت و ظرافت تمام كاراته را به ژاپن معرفي نمايد و برخي ديگر از هنر جويان كه تحت تعليم بزرگ‌ترين استادان اوكيناوا قرار گرفته بودند، تكنيك‌هاي سنتي را با يكديگر تركيب نموده و سبك‌هاي متعددي از كاراته را به وجود آوردند.

سال ۱۳۴۲ سال ورود كاراته به ايران توسط هرمز ميربابايي و محمدعلي صنعتكاران و فرهاد وارسته مي‌باشد.

در حال حاضر، سبكهاي مختلف كاراته، بالغ بر صدها سبك مي‌شود كه در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبك اصلي و مادر از سبك‌هاي اصلي و كنترلي و يك سبك نيمه كنترلي مي‌باشد.

سبك‌هاي كاراته

بطور كلي سبك‌هاي كاراته به سه دسته تقسيم مي‌شود:

سبك‌هاي كنترلي

سبك‌هاي غير كنترلي

سبك‌هاي رينگي

برخي از سبك‌هاي مهم در كاراته (چهار سبك اصلي يا سبك‌هاي مادر):

• شوتوكان، كه توسط استاد فقيد فوناكوشي كه او را به عنوان پايه گذار كاراته امروزي مي‌شناسند پايه‌گذاري شده‌است.
• شيتوريو، (سيستم ناهاته، سيستم شوري‌ته) اين سبك توسط كنوامابوني ايجاد شد.
• وادوريو،
• گوجوريو

سبك‌هاي كنترلي

• شوتوكان، (بنيان گذار: گيچين فونا كوشي) در اين متد توجه خاصي به نيرو و سرعت ورود آن و مركز ثقل نيرو مي‌شود.
• شيتوريو، (بنيان گذار: كنوا مابوني) شيتوريو متشكل از دو سيستم ناهاته و شوري ته در كاراته مي‌باشد.
• گوجوريو، (بنيان گذار: چوجون مياگي) گوجوريو روش سفت و نرم، كه در اوكيناوا شكل گرفت و و متعلق به سيستم ناهاته در كاراته مي‌باشد.
• وادوريو، (بنيان گذار: اوتسوكا هيرونوري) وادوريو يعني: راه صلح، روش صلح، روش صلح جويانه.
• كان ذن ريو، (بنيان گذار: فرهاد وارسته) كان ذن ريو يعني: كامل ترين سبك كاراته.

سبك‌هاي غير كنترلي

• كيوكوشين، (بنيان گذار: ماسوتاتسوماوياما) كيوكوشين‌كاي، از عناصر مختلفي كه نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبك‌هاي ديگر است، به وجود آمد.
• گوجوريو: در گوجوريو هر دو گونهٔ مبارزات كنترلي و غيركنترلي وجود دارد.
• جوكاي دو : (بنيان گذار: كانچو دهنوي)تركيبي از سه رشته رزمي جودو ، كاراته كيوكوشين ، بوكس است.
• انشين

قوانين

كاراته يك هنر رزمي است اما مانند خيلي ديگر از هنرهاي رزمي بصوت يك ورزش هم تمرين مي شود و مسابقات بين المللي دارد. اين مسابقات زير نظر فدراسيون جهاني كاراته WKF برگزار مي شوند. فدراسيون جهاني سالها است كه براي راهيابي كاراته به بازيهاي المپيك تلاش مي كند. يكي از راههايي كه به افزايش تماشاگران مسابقات كاراته منجر خواهد شد ساده و قابل فهم شدن قوانين مسابقات براي مخاطبين و تماشاگران عام است. چندي پيش فدراسيون جهاني يك راهنماي تصويري منتشر كرد كه به زبان ساده قوانين اصلي مسابقات كاراته را شرح مي دهد و مي تواند يك راهنماي ساده براي علاقمندان مسابقات كاراته باشد.

جستارهاي وابسته

• هنرهاي رزمي اوكيناوا
• كاتا در كاراته

ادامه مطلب

ميانگين سرعت دو استقامت انسان‌ها بين ۲٫۳ تا ۶٫۵ متر بر ثانيه است و بسياري از انسان‌هاي آماتور بدون داشتن تمرينات خاص قادر هستند به سرعت ۵ متر بر ثانيه برسند كه اين سرعت حتي از جانوران چهارپايي كه نياز به طي كردن مسافت‌هاي طولاني دارند، هم بهتر است.

براي مثال سرعت انتقال يورتمه به چهارنعل يك سگ با وزن مساوي با يك انسان متوسط ۳٫۸ متر بر ثانيه است. اين سگ مي‌تواند با سرعت حداكثر ۷٫۸ متر بر ثانيه براي مدت حداكثر ۱۰ تا ۱۵ دقيقه آن هم در ايده‌آل‌ترين شرايط آب‌وهوايي چهارنعل بدود. سگ‌ها و هيچ‌يك ازچهارپايان ديگر نمي‌توانند براي مدت طولاني چهارنعل بدوند به خصوص اگر هوا گرم باشد. اين به آن معني است كه انسان در مسافت‌هاي هزار تا دوهزارمتري از سگ شكست مي‌خورد ولي اغلب انسان‌هاي داراي بدن متناسب در مسافت‌هاي طولاني‌تر هر سگي را شكست مي‌دهند.

توانايي دو استقامت انسان حتي در مقايسه با چهارپاي بزرگتري چون اسب نيز قابل توجه است. اسب حيواني است كه هزاران سال براي دويدن بهتر اصلاح نژادي شده‌است. اسب‌ها با سرعت چهارنعل حداكثر ۸٫۹ متر در مسافت‌هاي حداكثر ۱۰ كيلومتري بسيار سريعتر از انسان‌ها هستند اما بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقيقه چهارنعل دويدن سرعت آنها به شدت كاهش پيدا مي‌كند. حداكثر سرعت اسب‌ها براي ۲۰ كيلومتر دويدن در طول يك روز ۵٫۸ متر بر ثانيه است و اگر از اين فراتر بروند دچار آسيب‌هاي برگشت‌ناپذير اسكلتي عضلاني مي‌شوند. در نتيجه انسان‌ها در دوهاي طولاني مثل ماراتن موفق‌تر از بهترين اسب‌ها هستند.

توانايي انسان از نظر طول مسافتي كه قادر به دويدن آن است نيز شگفت‌انگيز است. يك انسان متناسب آماتور به راحتي مي‌تواند هر روز بيش از ۱۰ كيلومتر را بدود. در حالي‌كه فقط تعداد معدودي از چهارپايان مثل گرگها، كفتارها و سگ‌هاي شكاري به طور طبيعي مسافت‌هاي ۱۰ تا ۲۰ كيلومتري را به طور روزانه مي‌دوند. همه اين جانوران نيز درندگاني با زندگي گروهي هستند كه توانايي دويدن از مهمترين قابليت‌هاي مورد نياز آنها در استراتژي‌هاي شكار و لاشه‌خواري است.

 

تاريخچهٔ حضور زنان در مسابقات دو استقامت

تا پيش از دههٔ ۱۹۶۰ ميلادي زنان حق حضور در رقابت‌هاي دو استقامت در المپيك را نداشتند و طولاني‌ترين مسابقهٔ رسمي براي آنان دو ۲۰۰ متر بود.از ميان تلاش‌هايي كه زنان براي دويدن در المپيك انجام دادند مي‌توان به تلاش زني يوناني به نام استاماتا رويثي[يادداشت ۱] اشاره كرد كه در بازي‌هاي المپيك تابستاني ۱۸۹۶ خارج از مسابقهٔ اصلي دويد. و گفته‌مي‌شود مسير دو ماراتن را به پايان رسانده است.

دو ۸۰۰ متر زنان در ۱۹۶۰ ميلادي و دو ۱۵۰۰ متر زنان در ۱۹۷۲ ميلادي به المپيك افزوده شد. دوهاي ۵۰۰۰ متر و ۱۰۰۰۰ متر زنان در سال ۱۹۸۳ ميلادي به المپيك افزوده شدند. همچنين دو ماراتن زنان در ۱۹۸۴ ميلادي به المپيك افزوده شد. از ميان تلاش‌هاي زنان براي حضور در مسابقات ماراتن مي‌توان به حضور بابي گيب[يادداشت ۲] و كاترين سويتزر در ماراتن بوستون به‌ترتيب در سال‌هاي ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ ميلادي اشاره كرد.

دو و ميداني (به انگليسي: Track and Field و Sport of athletics) به مجموعه‌اي از ورزش‌هايي كه شامل انواع دو، پرش‌ها، پرتاب‌ها، پياده‌روي و رشته‌هاي تركيبي است ؛ گفته مي‌شود. برگزاري مسابقات دو و ميداني، در مقايسه با ديگر ورزش‌ها، ساده‌تر است و نياز چنداني به تجهيزات گران‌قيمت ندارد. بيشتر رشته‌هاي دو و ميداني به‌طوركلي انفرادي هستند، به‌جز دوهاي امدادي و برخي از مسابقات مانند دوهاي صحرانوردي كه در آنها امتياز اعضاي يك تيم با هم جمع مي‌شود.

سابقهٔ اين ورزش به المپيك باستانيِ يونانيان مي‌رسد كه از ۷۷۶ پ. م برگزار مي‌شد. اين رشته استخوان‌بندي المپيك مدرن را از اولين دورهٔ آن تشكيل داده‌است. امروزه فدراسيون جهاني دو و ميداني (IAAF) برگزاري مسابقات دووميداني در سطح بين‌المللي را بر عهده دارد و پس از المپيك، معتبرترين رويدادهاي اين رشته قهرماني دووميداني جهان و قهرماني دووميداني داخل سالن جهان به‌شمار مي‌روند.

 

 

 

 

  تاريخچه

مسابقات دو، پياده‌روي سرعت، پرش و پرتاب از دوران پيشاتاريخ تاكنون انجام مي‌شده‌است.سنگ‌نگارههايي از مسابقات دو و پرش ارتفاع برروي مقبره‌هاي مصري متعلق به ۲۲۵۰ سال پيش از ميلاد وجود دارد. ايرلندي‌هاي باستان از حدود ۱۸۰۰ سال پيش از ميلاد مسابقاتي را برگزار مي‌كردند كه پرتاب سنگ و دو نيز در بين آنها بود. وقتي يونانيان در ۷۷۶ پ. م برگزاريبازي‌هاي المپيك را آغاز كردند، تنها رشته‌اي كه در چندين دورهٔ ابتدايي در آن برگزار شد مسابقهٔ دو سرعت معروف به استاديون بود كه دوندگان، طول ورزشگاه (حدود ۲۰۰ متر) را ميدويدند. در دوره‌هاي بعدي، رشته‌هاي ديگري ازجمله پرتاب‌ها و پرش‌ها نيز برگزار شدند و مهمترين رشتهٔ مسابقات پنجگانه محسوب مي‌شد كه از پنج رشتهٔ دو استاديون، پرش طول،پرتاب ديسك، پرتاب نيزه و كُشتي تشكيل مي‌شد.

شعار دووميداني در المپيك به زبان يوناني «سيتيوس، آلتيوس، فورتيوس» به‌معني «سريع‌تر، بالاتر و قوي‌تر» است.

محل برگزاري مسابقات

مسابقات دو برروي پيست مخصوص بيضي‌شكل دو، و مسابقات ميداني، يعني پرتاب‌ها و پرش‌ها، برروي زمين چمن ورزشگاه برگزار مي‌شود. طول پيست در ورزشگاه‌هاي فضاي باز ۴۰۰ متر و در سالن‌ها ۲۰۰ متر است. بر اساس استانداردهاي فدراسيون جهاني دو و ميداني، برگزاري مسابقات دو نبايد بيش از ۲۵ دور در فضاي باز (دو ۱۰٬۰۰۰ متر استقامت) و ۱۵ دور در سالن (دو ۳۰۰۰ متر نيمه‌استقامت) باشد. مسافت‌هاي طولاني‌تر، مانند ماراتن و نيمه‌ماراتن، در جاده برگزار مي‌شوند.

پرش‌هاي دووميداني شامل پرش ارتفاع، پرش طول، پرش سه‌گام و پرش با نيزه، و رشته‌هاي پرتابي شامل پرتاب وزنه، پرتاب ديسك، پرتاب نيزه و پرتاب چكش مي‌شوند. رشته‌هاي تركيبيِ دووميداني شامل دهگانه، هفتگانه و پنجگانه هستند كه در آن‌ها ورزشكاران در چندين رشته مسابقه مي‌دهند و با توجه به نتيجه‌اي كه در هر رشته كسب مي‌كنند، مطابق جدول امتيازات، امتيازي به‌دست مي‌آورند و در پايان، كسي كه امتيازات بيشتري به‌دست آورده‌باشد برندهٔ مسابقهٔ تركيبي خواهد بود.

رشته‌ها
رشته‌هاي رسمي قهرماني دووميداني جهان دوميدانيرشته‌هاي تركيبي دوهاي سرعتدوهاي نيمه‌استقامتدوهاي استقامتدوهاي بامانعدوهاي امداديپرش‌هاپرتاب‌ها ۶۰ متر
۱۰۰ متر
۲۰۰ متر
۴۰۰ متر ۸۰۰ متر
۱۵۰۰ متر
۳۰۰۰ متر ۵۰۰۰ متر
۱۰۰۰۰ متر
ماراتن ۶۰ متر بامانع
۱۰۰ متر بامانع (زنان)
۱۱۰ متر بامانع (مردان)
۴۰۰ متر بامانع
۳۰۰۰ متر بامانع ۴ در ۱۰۰ متر امدادي
۴ در ۴۰۰ متر امدادي پرش ارتفاع
پرش طول
پرش سه‌گام
پرش بانيزه پرتاب وزنه
پرتاب ديسك
پرتاب نيزه
پرتاب چكش دهگانه (مردان)
هفتگانه (زنان)
هفتگانهٔ مردان
پنجگانهٔ زنان

• رشته‌هايي كه مورب تايپ شده فقط در قهرماني جهانِ داخل سالن برگزار مي‌شوند.

مسابقات جاده

دوهاي جاده‌اي مسابقاتي هستند كه در جاده‌هاي آزاد برگزار مي‌شوند و گاه در پيست پايان مي‌پذيرند (گاه در پيست نيز آغاز مي‌شوند). اين مسابقات در مسافت‌هاي مختلف و معمولاً در رشته‌هاي استقامتي (۵ كيلومتر به‌بالا) برگزار مي‌شوند. دوهاي جاده‌اي از محبوب‌ترين رشته‌ها هستند كه دوندگان بسياري ازجمله ورزشكاران حرفه‌اي، آماتور و نيز ورزشكاران تفنني را به خود جذب مي‌كنند. مسابقات دو جاده‌اي را براي هر مسافتي مي‌توان برگزار كرد؛ اما مسافت‌هاي معمول ۵ كيلومتر، ۱۰ كيلومتر، نيمه‌ماراتن (۲۱٫۰۹۷۵ كيلومتر) و ماراتن (۴۲٫۱۹۵ كيلومتر) هستند. ماراتن تنها مسابقهٔ دو جاده است كه در المپيك و نيز در مسابقات دو و ميداني قهرماني جهان برگزار مي‌شود و با اتمام اين رشته المپيك پايان مي‌يابد. البته بخش پايانيِ ورزش سه‌گانه هم از دو ۱۰ كيلومتر جاده تشكيل مي‌شود. پنج تورنمنت معتبر ماراتن دنيا هر ساله در شهرهاي برلين، لندن، بوستون، نيويورك و شيكاگو برگزار مي‌شود.

دو صحرانوردي[ويرايش] نوشتار اصلي: دو صحرانوردي

دو صحرانوردي طبيعي‌ترين بخش دووميداني است كه در فضاي آزاد و برروي عوارض طبيعي زمين برگزار مي‌شود. مسابقات دو صحرانوردي معمولاً در فصل پاييز و زمستان و در مسافت‌هاي ۴ تا ۱۲ كيلومتري برگزار مي‌شود و مسير آن معمولاً شامل علف‌زار و زمين‌هاي خاكي با عبور از درختزارها و دشت‌هاي باز و تپه‌هاي با شيب ملايم مي‌شود. مهمترين مسابقهٔ اين رشتهٔ ورزشي، قهرماني دو صحرانوردي جهان است كه از سال ۱۹۷۳ هر سال توسط اتحاديه بين‌المللي فدراسيون‌هاي دو و ميداني برگزار مي‌شود.

مسابقات پياده‌روي[ويرايش] نوشتار اصلي: پياده‌روي سرعت

مسابقات پياده‌روي معمولاً برروي جاده و گاهي برروي پيست برگزار مي‌شود. پياده‌روي تنها رشتهٔ دووميداني است كه داوراني برروي اجراي تكنيك ورزشكاران نظارت دارند. همواره يكي از پاهاي «پياده‌روها» بايد با زمين تماس داشته‌باشد و پاي جلوي آنها بايد صاف باشد و از زانو شكسته نشود. مسابقات پياده‌روي نيز در مسافت‌هاي مختلفي برگزار مي‌شود. در المپيك، مردان در دو مسافت ۲۰ كيلومتر و ۵۰ كيلومتر، و زنان در مسافت ۲۰ كيلومتر مسابقه مي‌دهند.

 

انواع مسابقه‌هاي دو[ويرايش]   پيكره برنزي بتي كاتبرت دونده سرعتي استراليايي.

دوها در دو و ميداني به دسته‌هاي زير تقسيم مي‌شوند:

• دو سرعت مسافت‌هاي زير ۴۰۰ متر (در المپيك در سه مسافت ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر انجام مي‌گيرد).
• دو نيمه استقامت دوهاي بالاي ۴۰۰ متر تا ۳۰۰۰ متر (در المپديك در مسافتهاي ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر انجام مي‌شود).
• دو استقامت مسافت‌هاي بيش از ۵۰۰۰ متر (در المپيك در مسافتهاي ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ متر و ماراتون انجام مي‌شود).
• دو با مانع در مسافتهاي المپيكي ۱۱۰ متر، ۴۰۰ متر و ۳۰۰متر.
• دو امدادي در دو مسافت المپيكي ۱۰۰*۴ متر و ۴۰۰*۴ متر[۱].

 

ادامه مطلب

كونگ‌فو توآ داراي هفت مايگاه (بخش) است كه به غير از مايگاه اول كه به حركات فيزيكي و فعاليت‌هاي بدني مي‌پردازد، بقيه به جنبه‌هاي علمي، عرفاني و پزشكي در خصوص تن و روان اشاره دارد.

اصول اساسي، كونگ‌فو توآ توسط ابراهيم ميرزايي در كتابي به عنوان كاراته و ذن و فيلمي به نام يم مي انتشار يافته‌است.

هم‌اكنون هزاران كونگ‌فو توآ كار در ايران و چندين كشور از جمله آمريكا، كانادا، هلند، تركيه، آذربايجان، سوريه، لبنان، پاكستان،افغانستان، سوئد، هندوستان، بلژيك ،آلمان و فرانسه فعاليت مي‌نمايند.

پيشينه

 

  يكي از مطالب آموزشي كونگ‌فو، زير نظر ابراهيم ميرزايي؛ چاپ شده در مجله دختران و پسران

 

ابراهيم ميرزايي پس از گذراندن دوره‌هاي مختلف رزمي در رشته‌هايي همچون كونگ‌فو، كاراته، تكواندو و دوره‌هاي سخت تكاوري نزد مربيان بزرگ انگليسي، ژاپني، كره‌اي و آمريكايي در كشورهاي مختلف و همچنين كسب درجاتي همچون دان ۷ افتخاري كاراته گوجوريو، دان ۴تكواندو و مدرك دكتراي تن و روان تا سال ۱۳۴۹؛ نگارش كتابي با عنوان كاراته و ذن را آغاز كرد كه در سال ۱۳۵۱ انتشار يافت. سَبْك جديدي از كونگ‌فو به نام «توآ» كه در اين كتاب به آن پرداخته شده، از همان سال مراحل آزمايش خود را در باشگاه سرباز (پهلوي سابق) گذراند و در نهايت در سال ۱۳۵۲ با تأسيس دانشكده تن و روان فعاليت رسمي خود را آغاز نمود.

 

از آن‌جايي كه كونگ‌فو توآ با فيزيك بدني جوانان ايران در آن دوره تناسب خاصي داشت، همراهان اين ورزش توانستند موفقيت‌هاي چشمگيري در مقايسه با ورزش‌هاي رزمي ديگر در ايران كسب كنند. اين امر موجب شد تا در كمتر از ۵ سال جمعيت زيادي به سوي اين ورزش جذب شوند. اما در سال ۱۳۵۶ در پي اختلاف بين ابراهيم ميرزايي و غلامرضا پهلوي (مسئول ورزش وقت)، دانشكده انشاء تن و روان تعطيل شد و جمعيت همراهان كونگ‌فو توآ در پارك‌ها، سالن‌هاي كوچك خصوصي و سوله‌هاي اجاره‌اي به فعاليت خود ادامه دادند.

 

پس از انقلاب اسلامي

 

بلافاصله پس از پيروزي انقلاب اسلامي تقريباً تمام سالن‌هاي ورزشي باشگاه تاج تحت مديريت و حفاظت همراهان كونگ فوتوآ قرار گرفت و فعاليت ورزشي بار ديگر آغاز شد و كونگ‌فو توآ حدود ۲ سال موفقيت‌هاي چشمگيري را كسب نمود. در سال ۱۳۶۰ به سبب فعاليت‌هاي سياسي ابراهيم ميرزايي بار ديگر فعاليت باشگاه‌هاي كونگ‌فو توآ ممنوع شد و تا سال ۱۳۷۰ همراهان اين ورزش به صورت مخفيانه به معرفي و آموزش اين ورزش مي‌پرداختند. در سال ۱۳۷۰ با پيگيري‌هاي مستمر همراهان اين فعاليت كونگ فوتوآ با عنوان «انجمن كونگ‌فو توآ» به‌طور رسمي زير نظر فدراسيون كاراته آغاز شد. در اواخر سال ۱۳۷۱ فدراسيون كونگ فو، ووشو و رزم آوران تشكيل شد و در سال ۱۳۷۸به‌نام فدراسيون ورزش‌هاي رزمي تغيير نام يافت. در سال ۱۳۷۹ تحت عنوان كميته مستقل كونگ فوتوآ فعاليت نمود و مجدداً در سال ۱۳۸۱در زمره سبك‌هاي فدراسيون ورزش‌هاي رزمي درآمد. در طول اين سال‌ها مسئولين كونگ فو توآ مانند ساير ورزش‌هاي رزمي آيين‌نامه‌ها، مقررات علمي و فني، ارتقاء رتبه‌هاي فني و مدارج مربيگري و داوري را تدوين نمودند. در سال ۱۳۸۴ به خاطر تلاش‌هاي مستمر همراهان پيشكسوت و دلسوختگان و مسئولين دولت، فدراسيون كونگ فو جمهوري اسلامي ايران تشكيل گرديد و در سال ۱۳۹۰ نام كونگ فو از اين رشته جذاب ايراني حذف شد و در حال حاضر اين سبك با نام توآ در ايران و جهان فعاليت مي‌كندكه البته تمامي همراهان و آموزندگان اين هنر با نام كونگ فو توآ رشته خود را مي‌شناسند و هيچ نام ديگري را براي آن نمي‌پسندند.

 

كونگ فو توآ و جايگاه جهاني آن

 

بعد از تلاش‌هاي شبانه‌روزي اساتيد و مربيان و همچنين فدراسيون توآ در ايران اولين مجمع با نام ووكا با حضور ۲۵ كشور تشكيل شد كه بعد از حدود ۱ سال به ووتا تغيير نام داد. در اولين حركت سازمان جهاني توآ، برگزاري اولين دوره كلاسهاي بين‌المللي داوري و مربيگري بود كه از تمام كشورهاي عضو براي حضور در اين كلاس‌ها شركت كردند. طولي نكشيد كه كشورهاي عضو به بيش از ۵۰ كشور از ۵ قاره جهان رسيد. سپس با برگزاري اولين دوره مسابقات جهاني كونگ فو توآ با حضور ۴۵ كشور علاقه و قدرت روزافزون كونگ فو توآ در بين جوامع جهاني بار ديگر شكوفا شد. ورزش رزمي كونگ فو توآ بر گرفته از فرهنگ و سنت ايرانيان، پارسيان و ديگر اقوام ايراني مي‌باشد، متعلق به ايرانيان است و به جز در برخي مباني نظري و مفاهيم بنيادين كه ويژگي تمام سبك هاي كونگ فو است، به لحاظ مكانيزم و ديناميك حركات و ضربات ارتباط چنداني با كونگ فو چيني ندارد.

 

هفت مايگاه

 

مايگاه يكم

 

علم فيزيولوژي (فعاليت بدني انساني). جسم پايگاه تن كه خاصيت جذب و درك آن بر اسرار هندسي و توليد انرژي و لمس امواج در آزمايشگاه عظيم بدن انسان است. فرهنگستان تن (كونگ فو توآ) متكي بر ۷۳۰۰۰ تكنيك و تركيب و عكس العمل سازي نيروهاي فيزيكي و فيزيولوژي بدن انساني بر معادلات رياضي و توان سازي تا مرز جنگاوري به كشت اين دنياي ناشناخته همچون راز كهكشان تا ذره‌اي پيش رفته و درك اسرار فيزيك انساني در كاوشيم و در جهان بودها به زيباترين توان تن به ره آيين مهر بقاء بكوشيم.

 

مايگاه دوم

 

انشاء پزشكي دركي بر احوال موجودات زنده و تفكري بر ارزيابي تن از طريق طب سوزني علم الحصاب فيزيولوژي (ماده و انرژي) خاصيت فيزيكي و شيميايي متكي بر محاسبات رياضي بر بنيان كاوشي نو و ره گرايي در بازتاب جهان ماده (خاصيت جرمي) و روانگرايي (سرعت تا بي جرمي) بر روند آموزشي و اساس دانشكده ره نمودن است.

 

مايگاه سوم

 

روانشناسي تكنولوژي رهنوردان انديشه با كشفيات و فرضيات و ايجاد تحولات انسان را در امواج حيات حيران و سرنوشت و نابساماني او را فرمان داده‌اند اين مايگاه رهنموني بمردي هيجان زده و حل مشكل حال و آينده نوجوانان، جوانان، زنان و مردان و انديشه انسان را نهايت سرعت تصوير جسم بدرك فكر نگهبان نمودن است.

 

مايگاه چهارم

 

فلسفه گرايي يا نگرش تفكر آينده و پژوهشي در وراي شك و افكار شك و افكار ورسيدن به فراسوي مرزي كه شك منطقي ما را با قاطعيت راهبر شود و آيت تفكريست در جهان و در لحظات بينش زمان فاصله ايست از انديشه انسان با طبيعت كيهان اين بيان انسان را در جهان بر آگاهي زيست پنهان، يكسان در درست انديشدن ورزي تفكر فرو رفتن و ترسيم دريافت و درك را به نفس كشيدن تا به آرامش و روشن بيني در جهان رسيدن است.

 

مايگاه پنجم

 

انشاء علوم، انديشدن، استدلال و تفكر در محور علوم عالم از توليد تا انديشه‌ها از طريق دانش زمان بدرك حياط رسيدن است. درمايگاه پنجم از زبان علم بر محور فيزيك شيمي رياضيات انديشه انسان را پروريدن و وي را بطور بارور بجهان اسرار آميز رهنمون كردن است.

 

مايگاه ششم

 

روح روان، روح فرياد انديشه و در نتيجه گرد هم نمايي تن و روان به ايجاد تفكر و تمركز و گونه‌اي تبديل ماده بر حركت جرم و تبديل خاصيت انرژي از ماهيت به ذات و سلسله مجهولات راه پيمودن است روح روان در نمودار انديشه انسان و انسان شاهكار جهان و انديشه جهان بيني انسان . . . . پس انسان در برترين تاوانايان علوم كيهان و هر انسان در زمان پس انسان بدرك راز جهان و نمود بودن وي در بي پايان و اين راز دانايان به دريافت بي زمان است.

 

مايگاه هفتم

 

جهان مجهولات، فراتر از خويشتن پختگي فكر زمان در تفكري بي زمان. (فراتر از خويشتن) = به عالم پنهان و جهان معنا و به نياي تفكرها رسيدن است. (فراتر از خويشتن) = جهان آفرينش را پوشيدن و راز هستي بخش را جوييدن است. (فراتر از خويشتن) = جهان تابش امواج و رابطه آن با سلسله اعصاب و بهره‌گيري از منبع انرژي حيات و در نهايت سرعت و انديشه و خاصيت انديشه در ماده به كنكاش كردن است. (فراتر از خويشتن) = به انشاء اسرار فيزيكي تن به ره‌آورد حالات و حركات متكي بر رياضيات و روانشناسي تكنولوژي علم گرايي، فلسفه گرايي فيزيولوژي (پزشكي) و به روح روان رسيدن است.

 

لباس

 

  گزارش چاپ شده از روند استقبال از كونگ‌فوتوآ در ايران در مجله دنياي ورزش، سال ۱۳۵۳

 

در اصل لباس كونگ‌فو توآ، تفاوت ساختاري خاصي با لباس كونگ‌فو ندارد ولي در مجموع لباسي كه در اين هنر به‌كار مي‌رود از شرايط خاصي برخوردار است. از استحكام و دوام زيادي برخوردار بوده و تأمين كننده ميدان حركتي دست، پا و تنه مي‌باشد.

 

پيراهن ساده و معمولي كه تمام قسمت‌هاي بدن را مي‌پوشاند و از هدر رفتن انرژي بدن جلوگيري مي‌كند، معمولاً از جنسنخي و الياف طبيعي است تا عرق بدن را جذب كند. كمرشلوار كونگ‌فو چنان طراحي شده كه مهره‌هاي قوس كمري ستون مهره را محافظت مي‌كند (درهنگام وارد شدن نيرو و فشارهاي زياد از لغزيدن مهره‌ها به روي هم وآسيب ديده گي آنها جلوگيري مي‌كند) و در قسمت مچ پا نيز شلوار كونگ‌فو عضلات و زردپي‌هاي مچ پا را محكم نگه مي‌دارد و از آسيب ديدگي آنها جلوگيري مي‌كند.

 

رنگ لباس

 

لباس كونگ‌فو سياه رنگ مي‌باشد.

 

از نظر علمي رنگ سياه انرژي را در خود جذب كرده و از هدر رفتن انرژي جلوگيري مي‌كند. در كونگ‌فو سياهي رنگ مقدسي مي‌باشد؛ بدين منظور كه رنگ سياه در مقابل رنگ‌هاي ديگر مقاومت مي‌كند و نفوذ هر گونه رنگ در آن بي‌اثر است. از نظر علمي رنگ سياه نمي‌گذارد انرژي بدن كه در اثر سوخت و ساز توليد مي‌شود از دست برود و آن را در خود نگه مي‌دارد و از پيري زودرس و خستگي و كوفتگي عضلات جلوگيري مي‌كند.[۱۱]

 

لباس قرمز

 

بعد از دريافت شالبند سبز كه همراه به درجه راجور مي‌رسد لباس او به قرمز تغيير مي‌يابد اما شلوار هميشه مشكي مي‌ماند.

 

لباس سفيد

 

بعد از دريافت شالبند قهوه‌اي كه همراه به درجه راهدان مي‌رسد لباس او از قرمز به سفيد تغيير مي‌يابد.

 

پس از دريافت شالبند مشكي كه فرد به درجه راهبان مي‌رسد دوباره پيراهن او به سياه تغيير مي‌يابد و براي هميشه اين رنگ باقي مي‌ماند.

 

و بعد به درجهٔ جهانبان مي‌رسد.

 

شال‌بند

 

شالبند سفيد

 

اولين شال كونگ فو توآ شال سفيد به نشانه آمادگي و ورود به معبد انشاء براي خودسازي.

 

شالبند سبز

 

دومين شال كونگ فو توآ شال سفيد خط سبز يا روييدن در فضاي فيزيكي.

 

شالبند قهوه‌اي

 

سومين شال كونگ فو توا شالبند قهوه‌اي است كه به معني سوختن و كسب تجربه است.

 

شالبند مشكي

 

چهارمين شال كونگ فو توآ شال مشكي يعني عبور از مرز تاريكي‌ها و ابداع و تكامل تكنيك‌هاي كونگ فو توآ

 

شالبند سرخ

 

پنجمين شال كونگ فو توآ شال سرخ اي يعني سوختن در وراي نيروهاي فيزيكي و رؤيايي در ميدان‌هاي مبارزه؛ كه در ردهٔ جهانبان وحتي استاد است.

 

خط‌ها

 

خط يك (آناتوآ)

 

آناتوآ به معناي تو به معناي من مساوي تو و تو مساوي من و من و تو به معناي شاهين نماي ترازوي جهان تن و روان و گوهر بودگي انسان و كشف سلسله زمان و نفوذ به مرز دانايان و آگاهي به آزادي انسان، آناتوآ با ۵۱۵ تكنيك و تركيب و عكس العمل سازي و خاصيت‌هاي هندسي و خلاف حركت بدني در مسير عالم ذرات است.

 

خط دو (آتادو)

 

تادو به معناي اسرار خلقت است؛ اسرار خلقت يا هستي است و يا نبرد به تركيب نيستي است. آتادو با 1353تكنيك و تركيب و عكس العمل سازي و خاصيت‌هاي خلاف موجي به منظور برگردان عالم ذرات و انديشه حيات است.

 

خط سه (سوتو)

 

سوتو به معناي مرز دانايي و خروج از دايره خام عقلي و انهدام ترس از زندگي است.

 

خط چهار (سامسامائه)

 

سامسامائه به معناي كاوش است، به معني آدمي چيست؟ انسان چيست؟ از چيست؟ تولد و آغاز و آغاز و تولد او هستي است يا نيستي و يا هستي و نيستي او يكي است. گرديدن انسان به چيست؟ آيا تصورات انسان تا به امروز اين چنين بوده است يا فرهنگ توآ پذيري است، سامسامائه با ۵۰۱۱ تكنيك و تركيب و عكس العمل سازي با رسيدگي به تن و روان است. به لحاظ فيزيكي تأكيد اين فرم بر توسعه ضربات و دفاع‌هاي دست در توآ است. استفاده از حالات متنوع ضربات دست نشان از آشنايي و تسلط طراح فرم بر سيستم‌هاي گوناگون كونگ فو دارد. دوران‌ها و پيچش‌هاي متعدد چه در مسير حركت و چه در تغيير محورها زيبايي خاصي به اين فرم طولاني و پيچيده مي‌دهد. اصرار بر اجراي قرينه محورها موجب توانمندي هر دو دست در اجرا حمله و دفاع مي‌گردد. بخش مركزي سامسائه كه معمولاً به نام لانه زنبوري معروف است به تنهايي مشتمل بر تركيبات همزمان دفاع و حمله در زواياي متعددي است. كسب مهارت در سامسائه علاوه بر تكرار و تمرين مستمر، نيازمند شناخت صحيح از مكانيزم ضربات دست در سيستم كونگ فو است. از ديگر نكات قابل توجه ديگر در اين فرم اختصاص بخشي مجزا و طولاني به تكنيك‌هاي دفاع شخصي است كه در واقع مهارت لازم براي درگيري‌هاي نزديك و رهايي از انواع قفل‌ها را به همراه آموزش مي‌دهد.

 

خط پنج (مايانه)

 

مايانه به معناي تو و من و من و تو و تو و طبيعت مربوط به من و توست. تمركز اين خط بر توسعه قابليت‌هاي ضربات پاي همراهان مي‌باشد. تنوع ضربات همراه با تنوع استراتژي‌ها و تركيبات ضربات پا موجب شده تا مايانه را بتوان يكي از منحصربه فردترين فرم‌هاي ورزش‌هاي رزمي به شمار آورد. چنانچه آموزش همراه در اين مرحله به درستي و با پرهيز از شتابزدگي انجام شود، تسلط و مهارت كاملي بر ضربات پاي پيچيده و كاربردي حاصل مي‌شود.

 

خط شش (كوانا و وست مايانه)

 

كوانا (خط شش) كوانا به معناي تضاد است به معناي صفوف نامناسب انساني، ناهنجاري‌هاي رواني، عدم آشنايي بر پزشكي عالم كيهان و ترسان از ورود به جهان تفكر آميز و فلسفه گرايي و از حركات و اسرار فيزيك انساني، عدم توجه به علوم بنياني و نا آگاهي به اساس رواني و ترسان بر اسرار مجهول يگاني و مجبور كردن انسان به درك آشكار عالم پنهاني كه اين نيرو متكي بر هفت مايگاه توآ سروده دانايي است.

 

وست مايانه (خط شش) وست مايانه به معناي انهدام اختلالات بي‌معني و نابود كردن ناهنجاري‌هاي مبارزه انسان در مرز آشكار و پنهان به درك انديشه هاست. كوانه و وست مايانه مجموعاً با ۸۷۶۵ تكنيك، تركيب و عكس العمل سازي مي‌باشد.

 

خط هفت (واي ما با تو يا پنجهٔ مرگ)

 

واي ماباتو به معني پنجه مرگ است اين معني در كونگ فو توآ از هفت مايگاه نيايش به سازندگان انديشه‌ها و دادرسي انسانها به شناخت و بررسي‌هاي زيربناها و ايجاد انسان به بينش‌ها و دانش هاست. واي ماباتو با ۳۳۰۱ تكنيك، تركيب و عكس العمل سازي است. پنجهٔ مرگ ابراهيم ميرزايي، اوج خشونت انسان و فرياد و طغيان انسان بر ستمگري‌هاست.

 

كونگ فو توآ داراي هفت خط ===== خط هشت (كوگوي ما - آناتواي قهوه‌اي) ===== مفهوم آن بيان گرديده اما در دست برخي از همراهان است

 

خط تا۲۱

 

فقط تعداد اندكي از راهدانان از آن برخوردارند.

 

مراسم خون[ويرايش]

 

مراسم خون نام مراسم ويژه‌اي در كونگ‌فو توآ مي‌باشد كه طي آن همراهان شايسته، خون خود را به پاس احترام به خون شهيدان راه حق و تداوم بخشيدن به آن روي اوتايمي مي‌ريزند. توآكاران معتقدند اگر كسي براي اوتايمي معبدش خون دهد، براي وطنش جان خواهد داد.

 

آرم‌ها كونگ‌فو توآ

 

مشت واره - متتو

 

  مشت واره - نماد روي سينه سمت چپ در كونگ فو توآ

 

هلال قرمز بالاي مُشت نشان دهنده فلسفه خون كونگ‌فو يعني مبارزه تا آخرين قطره خون در راه آزادي انسان‌ها مي‌باشد.

مشت در ميان دايرهٔ سياه، نشان دهندهٔ قيام از دل تاريكي‌ها و پليدي‌هاو همهٔ آنچه كه انسان امروز از خود بيگانه كرده ودر بند كشيده‌است. همچنين مشت نشانه تجاوز نمي‌باشد، بلكه حالت دفاعي دارد كه از شكل آن نيز مشخص است.

هلال سفيد زير مشت نشان دهندهٔ نژاد سفيد ايراني است.

كرهٔ جهان زير مشت و نقشهٔ ايران در وسط كره به‌عنوان پايگاه كونگ‌فو توآ در جهان مشخص شده‌است.

 

اين آرم روي سينه طرف چپ قرار مي‌گيرد كه مشت نماد حفاظت از قلبي است كه تپش آن صداي فكر همراه است

 

سيمرغ

 

سيمرغ يك افسانه آريايي است و از همان ديرباز صورت افسانه‌اي بر خود گرفته و مقامي والا يافته است. در آيين زرتشت و آثار صوفيان ايران به حكيمي روحاني يا كامل‌ترين وجود بشري تعبير شده و عارفان كامل، خاصه شيخ فريد الدين عطار نيشابوري، او را منبع فيض و سرچشمه هستي تصور كرده‌اند كه كاملان جهان كه مرغان بلند پرواز اين ديررند سوزند، تمام هم خود را صرف شناسايي او مي‌نمايند وبا همت مرشدان خويش مي‌كوشند كه پس از طي مراحل سلوك چون قطره‌اي كه در پهنه اين دريا محو مي‌شود خود را به اين مرغ بينهايت برسانند و در اقيانوس او محو و فاني شوند.

 

سيمرغ در فرهنگ ايرانيان نماد خرد، دانش و حكمت بوده و در آيين كونگ‌فو توآ نيز كه برگرفته از فرهنگ اصيل ايران زمين مي‌باشد، از تصوير اين پرنده استفاده شده كه بعد از مراحل شال سبز (۷ خط)، نماد آن بر سمت چپ پيراهن يا كت، روي سينه بجاي آرم مشتواره دوخته مي‌شود و آرم مشتواره به بازوي چپ انتقال مي‌يابد.

 

اژدها يكي از موجودات افسانه‌اي در فرهنگ‌هاي جهان است و در اساطير جهان جايگاه ويژه‌اي دارد. اژدها ماري است افسانه‌اي و بزرگ، با دهاني فراخ و گشاد كه هميشه حيواني نيرومند و سهمگين پنداشته شده و اقوام بسيار معتقد بودند كه اژدها خداي طوفان و هواي بد و سيل و ديگر بلاياي آسماني است و طوفان بر اژدها سوار شده، موجب لغزش زمين و زمين لرزه مي‌شود. تقربيا همه جا اژدها با شب و تاريكي پيوسته و مربوط بوده‌است. در ميان چيني‌ها اژدها نماد سال نو، قدرت، خوبي و خوشبختي و نيروهاي مافوق بشري است. يكي از اصلي‌ترين مراسم سال جديد در چين، جشن و پايكوبي اژدهاست كه هر ساله اجرا مي‌شود. سيماي اژدها در تاريخ اساطيري ايران، در نهايت زشتي و پلشتي است. آنها از نخستين ياران اهريمن مي‌باشند. در داستان پهلواني و اساطيري ايران از گرشاسپ پادشاه پيشدادي فرزند زاب، همچنين از رستم، رودابه و زال، به عنوان پهلوانان اژدها كش نام برده شده‌است.

 

  جهان واره نماد پشت لباس در كونگ فو توآ نشان از سياره تن و روان

 

نشان سيمرغ به انضمام ريكيما (شمشير) بر گرفته از شاهنامه فردوسي است، شمشير (ريكيما) در اين نشان به يك تعبير، نشانگر قدرت رزم ايرانيان است و به عنوان سمبل حراست و پاسداري از ارزشهاي توآ، توسط راهدان است و اينكه شمشيرازسر سيمرغ گذشته و تا پاي اوامتداد يافته، نشانگر و بيانگر سر از پا نشناختن راهدان در صعود و پرواز به سوي دانايي است؛ و مهمتر از همه آنكه در اين نشان، سيمرغ شمشير را با منقار و چنگال گرفته و به راهدان داد تا راهدان هميشه به ياد داشته باشد كه از اين هنر رزم ايراني يعني كونگ فو توآ بايستي با چنگ و دندان محافظت كند در اينجا شمشير به عنوان همان پري است كه سيمرغ به زال داد ولي افسوس كه سيمرغ و پرش سالهاست كه فراموش شده‌اند و تو اي همراه بدان كه: كونگ فو توآ راز قوي شدن به برترين نيروهاست پس قوي شو به برترين نيروها، و برترين انديشه‌ها.

 

جهان تن و روان - سياره تن و روان

 

گردي آن نشانه زمين كه دانشگاه تن و روان است و نوشته آن نيز جهت گردش كره زمين را نشان مي‌دهد. شكل اين نشان كاملاً شبيه اوتايمي و به همان معناست و محل آن پشت لباس است كه يادآور اينست كه هر همراه در درون خود بايد مبارزه را آغاز كند؛ و به همين دليل مشت را بجاي نقطه انتخاب شده تا نشان دهد مبارزه بايد در هر دو جهان انجام شود.

 

  شاهين نماي ترازوي جهان تن و روان نماد اعتدال و قدرت در كونگ فو توآ - دو گوي از دوسوي ياد آور دو نيروي مادي و مينويي يا نمودار دو جهان تن و روان و ...

 

در مورد علت انتخاب اين كلمات و شكل آرم، خود نياز به بحث مفصل و نياز به پيش نيازهايي است كه در اينجا نمي‌گنجد. (ولي مي‌توان گفت كه انتخاب اين كلمات نشانه (اتحاد بين‌المللي كونگ فو توآ) مي‌باشد)

 

همراهان كونگ فوتوآ

 

همراهان توآ به مجموعه رزمي كاران سبك رزمي كونگ‌فو توآ همراهان توآ گفته مي‌شود.[۱۵][۱۶]

 

سلسله مراتب همراهي در سبك توآ

 

• همراه به شاگردان تازه‌كار و مبتدي گفته مي‌شود كه از شالبند سفيد تا قهوه‌اي را شامل مي‌شود
• سير راهدان يا سير سبز همراه پس از گذراندن خط چهار و موفقيت در آزمونهاي مربوطه به درجه سير راهدان و يا شال سير سبز مي‌رسد.
• راهدان همراه پس از گذراندن خط هفت و قبولي در آزمون مربوطه به اخذ شال سبز خط سفيد مي‌رسد.
• سير راهباندر اين مرحله راهدان پس از گذراندن خط ۵ قهوهاي توتايما (سيستم هنرهاي فردي) و خط ۶ قهوه‌اي مبارزات يك به ۳۵ نفر به سه صورت (كلاسيك؛ تونلي؛ آزاد) موفق به اخذ درجه فوق مي‌شود
• راهبان سيران راهبان پس از گذراندن ۲ خط ديگر يعني خط ۷ تكنيك‌هاي «من توما» و خط ۸ تكنيك‌هاي «ذات ما» (آشناي با اصول پنج سيستم حركتي و حياتي در جنبندگان) وقبولي در اين دو مرحله موفق به اخذ شالبند قهوه‌اي كامل و لقب راهبان مي‌شود.
• جهانبان در اين مرحله راهبان به ابداع و ابتكار ۳۰۰۰ تكنيك و تركيب و عكس العمل سازي به همراه خواص موجي و دوران به دوران در قالب يك يا چند خط مبادرت كرده و پس از دفاع از پايان‌نامه خود در حضور هيئت علمي (استادان دانشكده انشاء تن و روان) كه تحت نظر كميته تحقيقات و پژوهش سبك فعاليت مي‌كنند به تأييد آنان لقب جهانبان گرفته و موفق به در يافت شال مشكي مي‌شود.
• راهبر عنوان اختصاري شخص اول سبك توآ و رئيس دانشكده انشاء در تمامي دورانهاست. اين عنوان تاكنون فقط براي پروفسور ميرزايي بكار رفته است.
  

 

 

 

 

 

 

ادامه مطلب

 اين هنر كه با نگرش عميق فلسفي شكل گرفته با كمك ايجاد چرخش انرژي در انسان و تخليه انرژي دروني يعني انرژي «چي» يا انرژي بايو الكترومغناطيس درون بدن انسان، يكي از قدرتمندترين سبكهاي رزمي در جهان مي‌باشد. در اين هنر عضلات نقش زيادي ايفا نمي‌كنند ويك تاي چي كار سعي در رها كردن كل بدن دارد تا اين انرژي بتواند در بدن جاري شود و در موقع مناسب بتوان از آن براي دفاع ياحمله استفاده كرد. تاي چي چوان روش مشت زني يا هنر رزمي است كه بر اساس مفاهيم فلسفي آن سعي در به تعادل رساندن همه چيز دارد كه در حقيقت نماد يين و يانگمحصول اين فرايند است. «تاي چي» در فلسفه تائو به معناي فرايندي است كه «ووچي» را به «يين و يانگ» تبديل مي‌كند و تاي چي چوان هنر رزمي است كه بر اساس اين مفهوم عميق و فلسفي بنا شده‌است. اساتيد تائو صدها سال پيش با معرفي تاي چي در حقيقت هنر رزمي را معرفي نمودند كه هماهنگ با ريتم‌هاي طبيعت و قوانين حاكم بر طبيعت باشد تا در سطوح بالا نيز منتهي به ادراك طبيعت گردد. تاي چي ابتدا بدن را متعادل مي‌سازد، سپس انرژي دروني انسان، ذهن، تنفس عواطف، طبيعت و روح را متعادل مي‌سازد.

هنر رزمي تاي چي چوان بر اساس ۱۳ الگوي اصلي شكل گرفته كه اين ۱۳ الگو عناصر شكل دهنده طبيعت و عناصر اوليه جهان هستند كه اساتيد كهن اين رشته با مطالعه عميق روي خواص اين عناصر كاربردي رزمي يافتند كه با طبيعت هماهنگ باشد.

از اين ۱۳ الگو، ۸ الگو مربوط به ۸ نوع جين، يا هشت نوع ضربه و دفاع مختلف با تخليه انرژي دروني مي‌باشد كه از تئوريهشت سه خطي ئي چينگ الهام گرفته شده‌است و ۵ الگوي ديگر آن مربوط به ۵ نوع حركت استراتژيك در تاي چي مي‌باشد كه از تئوري ۵ عنصر الهام گرفته شده‌است. به همين دليل مي‌گويند تاي چي باعت هماهنگي انسان با طبيعت مي‌شود كه در فلسفه وجودي انسان نيز اين امر قرار دارد. اما امروزه به دليل خواص بسيار زياد اين رشته و تأثيراتي كه در تنظيم ميدان انرژي و به دنبال آن تقويت جسم و روح دارد به عنوان هنر سلامت زيستن در سطح جهان مطرح است. تاي چي به عنوان هنري زيبا با تأكيد بر جنبه هنريِ آن در تمام سنين و شرايط تمرين مي‌شود و امروزه كاربرد رزمي آن استفاده كمتري دارد.

تاي چي چوان داراي ۵ سبك رزمي مي‌باشند كه عبارتند از: يانگ؛ چن؛ وو؛ سون؛ وو-هاو
در مورد بخش رزمي تاي چي، قابل ذكر است كه اين هنر بخش‌هاي رزمي مختلفي دارد كه عبارتند از:

- دوي لين: به مبارزات نمايشي دو يا چند نفره مي‌گويند كه به صورت قرار دادي و از پيش تعيين شده اجرا مي‌شود و نفرات فقط تكنيك‌هاي رزمي دفاع و حمله را روي يكديگر نمايش مي‌دهند.

- چين نا: به اين روش به اصطلاح دفاع شخصي نيز گفته مي‌شود كه با استفاده از تكينيك‌هاي رزمي هر سبكي طراحي مي‌شود كه شامل تكنيك‌هاي قفل مفصل و شناخت نقاط حساس بدن مي‌باشد. اين نوع مبارزه به دليل خطر ناك بودن اجراي آن در مراكز آموزشي صرفاً به صورت تمريني كار مي‌شود.

-تويي شو: تويي شو در لغت به معناي فشردن و هل دادن دست‌ها مي‌باشد، بخش مبارزات حسي و دروني تاي چي است كه مبتني بر استفاده از انرژي چي مي‌باشد، در اين مبارزات حريفان دائماً در حال شناخت يكديگر هستند به همين دليل به آن هنر شناخت حريف هم مي‌گويند كه اين هنر موجب تجربياتي در شناخت مي‌شود كه در تمام زندگي قابل استفاده‌است. اين نوع مبارزه با استفاده از حس و انرژي دروني صورت مي‌گيرد و مانند شنيدن و پاسخ دادن، دو مبارزه دائماً در حال تمركز بر نيروي دروني يكديگرندو زماني كه يكي از حريفان اعمال نيرو مي‌كند. طرف مقابل به اصطلاح در حال شنيدن و هدايت نيروي حريف است و زماني كه نيروي حريف اعمال شد طرف ديگر به پاسخ دادن و يا اعمال نيرو مي‌پردازد. تا جائيكه يكي از حريفان از موقعيت استفاده كرده و تعادل نفر مقابل را برهم بزند. اين نوع مبارزه به دليل اين كه افراد به صورت حسي در حال سنجش نيروي يكديگرند، شم مبارزاتي را بالا برده و باعث تقويت نيروي دروني مي‌شود. برخي معتقدند، تويي شو ريشه و منشأ پيدايش ورزش جودو مي‌باشد.

تويي شو كاملاً تحت قوانين بين‌المللي انجام مي‌پذيرد و بدون خطر و آسيب ديدگي است و در حال حاضر مسابقات تويي شو در سطوح مختلف برگزار مي‌شود كه مؤسسه ورزشي ووشو و مطالعات انرژي دروني ايران به صورت فعال در اين مسابقات شركت مي‌كند؛ اولين مدالهاي جهاني تويي شو در تاريخ ورزش ايران نيز متعلق به استاد حامد كاتوزي مدير اين مؤسسه مي‌باشد. تمرينات تويي شو نيز مانند ديگر سبكهاي رزمي فرمهايي دارد كه به صورت دو نفره اجرا مي‌شود و كمك به ايجاد مهارت در شناخت حريف و حفظ مركز ثقل خود مي‌كند و حريفان چرخش انرژي و تبادل آن را نيز تجربه مي‌كنند.

اين ورزش در رده ورزشهاي رزمي نرم و دروني قرار دارد و باعث مي‌شود تا عضلات بدن با انجام تمرينات نرم و ساده، انعطاف‌پذير و قوي شوند. تمرينات و نرمشهاي تاي جي چوان با حركات كند، آرام، و معمولاً به صورت گروهي هنگام صبح انجام مي‌شوند. متخصصين اين ورزش معتقدند كه تمرينات تاي جي به صورت دسته جمعي، اثر بهتري نسبت به تمرينات فردي آن دارد. اين ورزش چيني در خود كشور چين از طرفداران زيادي برخوردار است. در ايران علاقه‌مندان به اين رشته در سه بعد قهرماني، همگاني و درماني به فعاليت مي‌پردازند. ورزشكاران تاي جي چوان در دو قالب سنتي و مدرن (مسابقاتي) فعاليت مي‌كنند. هم اكنون شيوه سنتي و اصيل چن تاي جي و يانگ تاي جي در شهرهاي تهران، اصفهان، شيراز، سردشت وبندر بوشهر و مشهد بصورت متمركز آموزش داده مي‌شود. بنيانگذار تاي چي در ايران استاد حسين داوودي پناه (داداشي) مي‌باشد.

فوايد تاي چي

 

تحقيقات به عمل آمده نشان مي‌دهد كه تاي چي قادر است تا بيماريهاي شديد، مزمن و حتي ژنتيكي را درمان كند. به طور مثال با تمرين تاجي مي‌توان امراض قلبي را درمان و يا از بروز آنها جلوگيري كرد. همچنين اين ورزش مي‌تواند استرس را از بين برد. تمرينات تنفسي اين ورزش همچنين مي‌تواند به سالم ماندن ريه و بهبود جريان گردش خون در بدن نيز كمك كند. آهستگي و نرمي در تمرينات تاي چي باعث مي‌شود تا تمركز فكري بالا رود كه اين مسئله خود به كنترل دستگاه عصبي فرد در شرايط بحراني و فشارهاي عصبي بسيار كمك مي‌كند. از فوايد عمده تاي چي مي‌توان به تقويت عضلات بدن، انعطاف‌پذيري و نرم شدن ماهيچه‌ها و زردپيها، تمركز و آرامش فكري، تقويت روحي و عصبي و آموزش دفاع شخصي اشاره كرد.

 

سبك‌هاي تاي چي

 

در تاي جي پنج سبك اصلي وجود دارد كه از ميان آن‌ها برخي سبك‌هاي مدرن نيز به وجود آمده‌اند: - سبك چن (به انگليسي: Chen) - سبك يانگ (به انگليسي: Yang) - سبك وو يا وو هاو (به انگليسي: Wu Hao) - سبك وو يا وو چوان يو (به انگليسي: Wu) - سبك سون (به انگليسي: Sun)

 

سبك‌هاي مدرن ديگري نيز در اين ورزش وجود دارند. فهرست سبك‌هاي بالا به ترتيب ارشديت آن‌ها هستند. البته ترتيب محبوبيت آن‌ها بدين صورت است: يانگ، وو، چن، سان و وو هاو. براي مثال سبك دورگه(به انگليسي: hybird) و جوانه‌ها(به انگليسي: offshoots) از مهم‌ترين اين سبك‌هاي مدرن هستند.[۳] سبك چن توسط چن وان تينگ نسل نهم از خاندان چن در روستاي چن جياگو از توابع شهرستان جيائوتزو در استان هنان، چين بنيان نهاده شد. چن وان تينگ يك ژنرال بازنشسته ارتش از دوران امپراتوري مينگ بود كه طي سالهاي ۱۶۰۰ الي ۱۶۸۰ ميلادي مي‌زيسته‌است. طبق يكي از روايت‌ها، سبك چن از تاي چي چوان منشأ سبك‌هاي ديگر مي‌باشد و ساير سبك‌ها (به جز سبك وودانگ) از آن منشعب شده‌اند. اين شيوه بخاطر حركات قدرتي و انفجاري ضمن اجراي حركات نرم، آرام و موزون تاي جي چوان معروف مي‌باشد.

 

يكي از ۴ استاد بزرگ و وارث خاندان چن در روستاي چن جياگو چن ژنگلي مي‌باشد كه ايشان جزو ۱۰ استاد بزرگ ووشو در جهان و همچنين رئيس فدراسيون خاندان چن مي‌باشد. روايت ايشان از سبك چن، از سال ۱۳۸۰ شمسي توسط استاد حسين ميرمحمدي (پيشكسوت ووشو) در ايران پايه ريزي و تدريس شده است و هم اكنون در مراكز متعددي آموزش داده مي‌شود. استاد چن ژنگلي در كشورهاي مختلف جهان جنريشن (شاگرد ويژه براي آموزش و ترويج چن تاي جي) دارند؛ كه جنريشن ايشان در منطقه خاورميانه آقاي عباس حمزوي (داور و مربي رسمي فدراسيون ملي چين، داور و مربي رسمي فدراسيون ج.ا. ايران، دان ۵ تايچي از فدراسيون ج.ا. ايران و دان ۴ رشته تخصصي چن تاي جي از فدراسيون جهاني ووشو، همچنين مربي بين‌المللي تايچي زير نظر فدراسيون جهاني ووشو) مي‌باشند. استاد عباس حمزوي بورد تخصصي تايچي درماني را در كشور آمريكا زير نظر پروفسور لين گذرانده است.

 

سبك استاندارد فدراسيون جهاني ووشو

 

تاي چي سبك استاندارد (نسل اول) نخستين بار در سال ۱۹۵۶ با معرفي فرم ۲۴ حركتي استاندارد به دنياي تاي چي معرفي شد. كميتهٔ ملي ورزش چين، كه زير نظر دولت چين اداره مي‌شود، از چندين سال قبل از اين تاريخ در تدارك ايجاد شاخه‌اي از تاي چي بود كه پتانسيل تبديل شدن به ورزشي همگاني را دارا بوده و در ارتقاء سلامتي عموم جامعه نقش داشته باشد. در حركتي بزرگتر نيز انجمن ووشوي چين به دنبال معرفي ووشوي خود به دنيا و جايگاه سازي آن به عنوان ورزش رزمي بومي چين در كنار كاراته ژاپن و تكواندوي كره بود كه جايگاه بين‌المللي بالايي داشتند و مقبوليت زيادي در كشورهاي غربي پيدا كرده بودند. با اين هدف كميتهٔ ملي ورزش چين استاد لي تيان جي (به انگليسي: Li TianJi) را در راس هياتي از اساتيد تاي چي مسئول اين پروژه نمود. پس از چندين سال تلاش سرانجام نتيجه آن در قالب فرم استاندارد ۲۴ حركتي تاي چي چوان و فرم استاندارد ۳۲ حركتي شمشير جييِن عرضه شد. اين فرم‌ها تحت عنوان تاي چي استانداردِ ساده شده (به انگليسي: Standard Simplified taijiquan) ناميده شدند. اساس اين فرم و حركات استفاده شده در آن از فرم تاي چي خاندان يانگ برگرفته شده است، هر چند كه هيچ‌يك از اساتيد خاندان يانگ در آن زمان براي مشورت دعوت به همكاري نشدند.

 

در نتيجه خميرمايه حركات اين فرم و تركيب و توالي قرار گرفتن آنها مطابق دانش، تجربه و صلاح ديد هيئت تحت نظر استاد لي تيان جي تغيير يافته و شكل گرفت. اين شاخه از تاي چي روز به روز با حمايت انجمن ووشوي چين و بعدها فدراسيون جهاني ووشو، به سرعت گسترش پيدا كرده است. فرمهاي استاندارد پس از استاد لي تيان جي، توسط برادرزادهٔ او استاد لي دُويين (Li Deyin)، تا به امروز گسترش زيادي پيدا كرده است. فرمهاي استاندارد ۸ حركتي، ۱۶ حركتي، ۲۴ حركتي، ۳۲ حركتي و ۴۲ حركتي دست (تاي چي چوان)، و فرم‌هاي ۳۲ حركتي و ۴۲ حركتي شمشير جييِن (تاي چي جيين) اهم آنها را تشكيل مي‌دهد. فرم بادبزن استاندارد و نيز فرم مبارزهٔ دونفره دويي لييَن از اين دسته هستند. در ايران نيز همانند ساير كشورها، شاخه تاي چي استاندارد گسترش زيادي پيدا كرده است و تعداد زيادي از تاي چي كاران در كشور از آن بهره مي‌برند. شايان يادكرد است كه به دليل شباهت سبك استاندارد به تاي چي سبك يانگ، بعضاً و نيز به جهت سهولت برقراري ارتباط بيشتر مخاطبان خود با اين سبك، از آن با نام سبك يانگ ياد مي‌شود كه تعبير دقيقي نيست. در ادامه در شرح آنچه به راستي تاي چي سبك يانگ مي‌باشد و حاصل فعاليت‌ها و دانش اساتيد خاندان يانگ در طول سال هاي متمادي است، مطالبي آورده شده است.

 

البته فدراسيون جهاني ووشو در سبك‌هاي استاندارد تاي چي در سال ۲۰۰۴ و همين‌طور ۲۰۱۳ بازبيني كلي انجام داده و فرم‌هاي مدرن و فرم‌هاي استاندارد ويژه هر سبك را نيز به عنوان فرم‌هاي استاندارد نسل دوم و سوم معرفي كردند كه به خصوص در فرمهاي نسل سوم، روح و اصالت سبك‌هاي سنتي نيز بيشتر به چشم مي‌خورد.

 

سبك سنتي خاندان يانگ

 

تاي چي چوآن سبك يانگ يكي از نگين‌هاي ارزشمند سرزمين چين در دنياي هنرهاي رزمي مي‌باشد. از دوران بنيان‌گذار تاي چي چوآن سبك يانگ، يانگ لوچان، فرزندانش يانگ بان هو و يانگ جيان هو، نوه‌هايش يانگ شاو هو و يانگ چنگ فو، نتيجه‌هاي او يانگ جنگ مينگ، يانگ جنگ جي، يانگ جنگ دو و يانگ جنگ گو، همگي با كمك يكديگر تلاشي يكپارچه در راستاي تحقق، توسعه، تكامل و گسترش تاي چي چوآن داشته‌اند. تاي چي چوآن سبك يانگ با طراحي دقيق در ساختار، زيبا، رها، آهسته و جاري است و در عين حال جنبه‌هاي رزمي اين هنر حفظ شده است. همچنين روشي براي ارتقاي سلامتي و درمان بيماري مي‌باشد.

 

تاي چي خاندان يانگ توسط يانگ لوچان در اواخر قرن هجدهم بوجود آمد. خاندان يانگ به همراه چهار خاندان ديگر، خاندان چِن، خاندان وو (از نسل وو يوشيانگ)، خاندان سون و خاندان وو (از نسل وو چوآن يو)، پنج خاندان تاي چي سنتي را تشكيل مي‌دهند كه ميراث خود را از زمانهاي دور نسل به نسل تا به امروز حفظ كرده‌اند و در راستاي بسط، گسترش و آموزش آن كوشيده‌اند. تمامي اين خاندانهاي نامبرده شده، آموزهاي خود را توسط نسل‌هاي حال حاضر خود به علاقه‌مندان و هنرجويان تاي چي چوآن منتقل مي‌كنند. نسل‌هاي حال حاضر خاندان يانگ، استاد يانگ جنگ دو (نسل چهارم) و استاد يانگ جون (نسل ششم) مي‌باشند. بزرگان و اعضاي تمامي اين پنج خاندان با يكديگر روابط بسيار عميق و دوستانه دارند و يكديگر را در راستاي گسترش تاي چي سنتي در سراسر جهان ياري مي‌دهند.

 

شباهت‌هاي سبك تاي چي استاندارد به تاي چي سنتي خاندان يانگ، به دليل اينكه اساس سبك تاي چي استاندارد از تاي چي خاندان يانگ گرفته شده است، واضح و روشن است. با اين حال تفاوتهاي آشكاري در صورت و معنا با يكديگر دارند كه اين دو سبك تاي چي را از يكديگر متمايز مي‌نمايد. آگاهي نسبت به وجوه اشتراك و وجوه تمايز اين دو سبك، تاي چي كاران را در رسيدن هرچه دقيق تر و سريع تر به اهداف خود ياري مي‌كند، چرا كه هر كدام تاي چي كاران را به منزلي متفاوت از ديگري رهنمون است. شايان ذكر است كه برشمردن تفاوتهاي ميان سبكها به معناي نفي يك سبك نيست. تمامي سبكهاي تاي چي اعضاي يك خانوادهٔ بزرگ هستند كه از ريشه‌اي يكسان برآمده و در عين حال هر يك مسير منحصربه‌فرد خود را طي كرده و به دنبال هدفي برگرفته از منظر پديد آورندگانشان سير مي‌كنند.

 

تاريخچه تاي چي

 

روايت اول: طبق اسناد موجود گفته مي‌شود «چانگ سان فنگ» (Zhang San Feng) در سال ۱۱۰۱ پس از ميلاد، اولين شخصي بوده كه تاي چي چوان را ابداً كرده، همچنين گفته مي‌شود كه در زمان سلسله ليانگ (۵۰۲ – ۵۵۷ پس از ميلاد) تكنيكها و فرمهايي شبيه به تاي چي چوان وجود داشته‌است كه توسط «هان گونگ يو»، «چنگ لينگ شيء» و " چنگ بي " تدريس مي‌شد. بعدها در سلسله تانگ (۶۱۸ – ۹۰۷ پس از ميلاد) «شو شوان اوينگ»، «لي دائو زي» و «يين لي پنگ " تكنيكهاي رزمي مشابهي را تدريس مي‌كردند كه اين تكنيكها بدين نامها بودند: تمرينات ۳۷ وضعيت – تكنيكهاي فرا آسماني – هفت آسمان كوچك (اين تكنيك بيش از ۱۷ وضعيت داشته‌است). صحت اين روايات مورد بحث است و در واقع به طور قطع مشخص نيست كه تاي چي چوان را چه كسي و در چه زماني خلق كرده است؛ تنها بدان علت كه تاريخ ثبت شده بيشتري از "چانگ سانگ فنگ» موجود است، اغلب خلق تاي چي چوان را به او نسبت مي‌دهند.

 

طبق اسناد تاريخي موجود تاريخ مينگ، «چانگ سان فنگ " راهبي تائوئيست از كوه‌هاي وودانگ بوده‌است، البته بر اين اسناد نيز شك و شبهاتي وارد است زيرا بر اين اساس چانگ سان فنگ در آن زمان مي‌بايست بيش از ۵۰۰ سال سن داشته باشد (كه البته ممكن است باور اين مسئله در عصر حاضر دشوار باشد، اما درتاريخ فرهنگ چين و تائو افراد بسياري با عمرهاي طولاني وجود داشته‌اند)، در هرصورت نقل شده چانگ سان فنگ با ديدن مبارزه يك مار و يك درنا يكباره متوجه تكنيك‌هايي مي‌شود كه باعث مي‌شود تاي چي چوان را خلق كند. بعد از او "وانگ زونگ " در استان شانشي، "چن تونگ ژو» در استان ون، «ژانگ سونگ شيء» درهاي يان، «يه جي مي» در سي مينگ، «وانگ زونگ يو» در شان يو، و «چيانگ فا» در هوبي، تاي چي را ادامه دادند. تكنيكهاي تاي چي چوان تا ۱۴ نسل منتقل شد و تكنيكهاي تاي چي به شمالي و جنوبي و قديمي و جديد تقسيم شد كه سبك جديد تاي چي را «چن يو بن» و سبك قديم را "چن چانگ شينگ " ادامه دادند.

 

«چن چانگ شينگ " تاي چي را به پسرش "گنگ يون» و همچنين خانواده‌اش «چن» آموخت، او همچنين تاي چي چوان را به افرادي بيرون از خانواده چون «يانگ لوچان» و «لي بو كويي " ياد داد كه هر دو از استان هوبي بودند. اين فرم را فرم ۱۳ حركتي قديم مي‌گفتند. بعدها "يانگ لوچان» تاي چي را به دو پسرش «يانگ بان هو» و «يانگ جيان هو» ياد داد؛ و «يانگ جيان هو» نيز به دو پسرش «يانگ شائو هو " و " يانگ چنگ فو» ياد داد، به اين سبك از تاي چي چوان كه در خاندان «يانگ» پرورش و گسترش پيدا كرد را سبك «يانگ» مي‌گويند. همچنين فردي به نام «وو چوان يو» تاي چي را از «يانگ بان هو» يادگرفت و سبك «وو» را پايه‌گذاري كرد. «چن يو بن» نيز سبك جديد خود را به «چن چينگ پينگ» كه خالق سبك "ژاو باو " تاي چي چوان است ياد داد.

 

«وو يو شيانگ " سبك قديم تاي چي را از "يانگ لوچان» و سبك جديد را از " چن چينگ پينگ " يادگرفت و سبك "وو هاو " را ابداع كرد. به دليل نقش بسيار مؤثر هاو وي جن در گسترش اين سبك و به دليل ايجاد تمايز با ديگر سبك وو (سبك وو چوان يو)، نام او، هاو، را به انتهاي نام اين سبك اضافه كردند و به سبك وو-هاو مشهور شد. «سون لو تانگ " پس از فراگيري سبك "هاو» سبك «سون» را به وجود آورد. تمام اين سبكهاي ذكر شده در چين و آسياي جنوبي محبوب بودند اما «سبك يانگ» از بقيه آنها محبوب تر بود.

 

روايت دوم: طبق روايت خاندان چن، ايشان معتقدند تاي چي چوان، در روستاي چن جياگو، توسط استاد چن وان تينگ(۱۶۰۰–۱۶۸۰ پس از ميلاد) معرفي شده‌است. نقل شده فرم اوليه‌اي كه چن وان تينگ ابداً نمود، شامل ۵ ست (ست اول:۱۳ حركتي و چهار ست ديگر) فرمهاي معمول چن بود به اضافه يك فرم ۱۰۸ حركتي مشت بلند و يك ست از پائو چويي canon fist، كه در مجموع ۷ ست را شامل مي‌شد. فرمهاي سبك چن به دو بخش اصلي لائو جيا (فرم‌هاي قالب قديم) و شين جيا (فرمهاي قالب جديد) تقسيم مي‌شوند. قالب شين جيا (قالب جديد)، توسط چن فاكه (۱۸۸۷–۱۹۵۷) ساخته شد و پيش از وي صرفاً لائوجيا (قالب قديم) كار مي‌شده است.

 

فرم‌هاي لائو جيا نيز خود به دو بخش اي لو (راه اول) و آر لو (راه دوم) تقسيم مي‌شوند. بخش ئي لو (راه اول) شامل، فرمهاي آرامتر و دورني تر تاي چي است و بخش آر لو (راه دوم) در حقيقت همان سبك پائو چويي (canon fist) است كه شامل حركات سرعتي و قدرتي مي‌باشد. فرمهاي شين جيا (قالب جديد) بيشتر شامل حركات تاي چي به همراه تكنيهاي تخليه انرژي بيشتر، تركيبات پيچيده‌تر و بيچش‌هاي بيشتر و حركات چين نا مي‌باشد كه در مجموع بركاربرد رزمي تاي چي تأكيد بيشتري دارد. اما فرم هاي لائوجيا، ئي لو بسيار آرامتر هستند و بر چرخش انرژي تأكيد بيشتري داشته و در مجموع فرم هاي آهسته تري هستند.

 

در عصر حاضر ما چهار استاد بسيار برجسته از خاندان چن وجود دارند كه ميراث دار اين خاندان مي‌باشند، اين اساتيد عبارتند از: چن ژنگ لي Chen Zheng Lei، چن ژيائو وانگ Chen Xhiao Wang، وانگ ژيان Wang Xian، ژو تين چاي Zhou Tianchai. كه به اين اساتيد «چهار ببر خاندان چن» يا «چهارمبارزِ مريد بودا» در خاندان چن مي‌گويند. سپس استادي به نام يانگ لوچان، از خاندان چن، تاي چي را آموزش ديده و با مطالعه رساله‌هاي كهن تاي چي، سبك يانگ تاي چي را معرفي نمودند، ساير سبكهاي تاي چي نيز از شاگردان ايشان بوده و يا از شاگردان ايشان آموزش ديده بودند.

 

تاي چي در ايران

 

تاي چي در سال ۱۳۶۶ شمسي توسط استاد حسين داوودي پناه (داداشي) در ايران بنيانگذاري شد (مطابق نامه شماره ۶۱۸۹ مورخ ۱۳۶۶/۵/۱۸ اداره كل تربيت بدني استان تهران) ودر سال ۱۳۶۸ انجمن تاي چي چوان و دفاع شخصي ايران توسط ايشان تأسيس گرديد. اين رشته بدنبال تأييد هئيت علمي دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي و اساتيد دانشكده تربيت معلم، در ۱۳۶۹ مجوز فعاليت در سراسر كشور را دريافت كرد (مطابق نامه شماره ۱۹/۷۵۶ مورخ ۱۳۶۹/۲/۲معاونت امور فرهنگي و آموزشي سازمان تربيت بدني كشور). تلاش مستمر بنيانگذار و حمايت سازمان تربيت بدني موجب شد انجمن تاي چي چوان و دفاع شخصي ايران در سال ۱۳۷۰ شمسي (۱۹ دسامبر۱۹۹۱ ميلادي) به عضويت فدراسيون جهاني ووشو در آيد. بازديد هئيت عالي رتبه وزارت ورزش چين از حركات تاي چي چوان ووشوكاران ايران در سال ۱۳۷۰ و دعوت از تيم ايران جهت شركت در مسابقات جهاني، حضور تيم تاي چي ايران در مسابقان جهاني شانگهاي و كسب مدال طلا توسط استاد داودي پناه در سبك تاي چي چوان(۱۳۷۱)، عضويت انجمن تاي چي ايران در فدراسيون آسيايي ووشو، تشكيل كميته ورزش هاي چيني در سازمان تربيت بدني و زير پوشش قرار دادن انجمن تاي چي چوان (مطابق نامه شماره ۱۹/۶۴۹۵ مورخ ۱۳۷۱/۷/۲۰ معاونت امور فرهنگي و آموزشي سازمان تربيت بدني)، تبديل كميته يادشده به فدراسيون هنرهاي رزمي چيني (۱۳۷۲)، شركت كردن تيم ايران در مسابقات جهاني ووشو (۱۹۹۳ مالزي، ۱۹۹۷ ايتاليا و . . .)، شركت در سمينارهاي بين‌المللي داوري و مربيگري و كسب مدال هاي متعدد توسط ووشوكاران كشور، منجر به آن شد كه فدراسيون ووشوي جمهوري اسلامي ايران در سال ۱۳۸۳ تاسيس شود و رشته‌هاي متنوع ووشو ازجمله تاي چي چوان را در خود جاي دهد. مسوليت سبك تاي چي چوان از بدو بنيان گذاري تا سال ۱۳۹۲ برعهده حسين داودي پناه بوده است و علاوه بر سبك يانگ تاي چي و چن تاي چي، سبك‌هاي نرم دروني ديگري همچون باگواژانگ (پاكوا) و هسينگ آي چوان (شينگئي چوان) را زير پوشش خود داشته است. تيم تاي چي چوان ايران در مسابقات جهاني تاي چي چوان كه در سال ۲۰۰۹ در هنگ كنگ برگزار گرديد، با كسب ۱۷ مدال (۷ مدال طلا، ۴ نقره و ۶ برنز) و ۳ كاپ ارزشمند جهاني (كاپ اجراي حركت گروهي، كاپ ويژه بهترين هماهنگي و جام عالي مسابقات) در ميان ۴۲ تيم شركت كننده، به مقام نخست دست يافت. هم اكنون تاي چي در ايران به عنوان يكي از كميته‌هاي زير مجموعه فدراسيون ووشو به طور رسمي مشغول فعاليت است. 

 

 

 

 

ادامه مطلب

پس از انقلاب كمونيستي چين در ۱۹۴۹اين ورزش تحول يافت و دولت چين كلاس هاي آموزشي،كمربند و فنون جديد را به اين ورزش رزمي اضافه كرد.ووشو امروزه يك ورزش بين‌المللي است كه زير نظر فدراسيون بين‌المللي ووشو اداره مي‌شود. مسابقات قهرماني جهان اين رشته از سال ۱۹۹۱ هر دو سال يك بار برگزار مي‌شود و همچنين از ۱۹۹۰ در برنامهٔ بازي‌هاي آسيايي قرار گرفته‌است.

سبك‌ها
  اجراي تاي چي مدرن توسط يك بانو

سه سبك اصلي ووشو چانگ چوان، نان چوان، و تاي چي چوان هستند. درمسابقات بين‌المللي فرمهاي استاندارد وحرفه‌اي ازاين سبكها اجراميشود.

• چانگ چوان شامل سبك‌هاي شمالي كونگ‌فو مي‌شود. واژه چانگ چوان به معني مشت بلند مي‌باشد. در اين سبك از حركات بادستان و پاهاي كشيده و حركات زيباي آكروباتيك استفاده مي‌شود.
• نان چوان به معني تحت‌اللفظي مشت كوتاه شامل سبك‌هاي جنوبي كونگ‌فو مي‌شود؛ و بيشترحركات آن انفجاري و باسرعت است ونمايانگردرگيريهاي نزديك مي‌باشد.

تاي چي چوان سبكي است كه برپايه انرژي چي بناشده است وبه تقويت بدن هم ازنظرجسمي وهم از نظرروحي مي‌پردازد. در اين سبك حركات آرام همراه باتنفس اصولي انرژي بدن راتنظيم مي‌كند. اين سبك به داشتن خصيصه مديتيشن در حركت معروف است. مسابقات ووشو در دو بخش نمايشي (تالو) و مبارزات سانشو يا سان‌دا) برگزار مي‌شود.

تالو از فرم‌هاي رزمي تشكيل مي‌شود كه معمولاً مقامات منتخب دولت چين آن‌ها را بر اساس فرم‌هاي سنتي هنرهاي رزمي چيني ابداع كرده‌اند و انواع استقرارها، لگدها، مشت‌ها، حركات تعادلي، پرش‌ها، فنون جارويي و فنون پرتابي در آن‌ها گنجانده شده‌است. سان‌دا يا سان‌شو نيز يك يك روش مبارزهٔ فول كنتاكت است كه بر اساس تكنيك‌هاي سبك‌هاي مختلف هنرهاي رزمي چيني و كُشتي‌هاي سنتي چيني مانند شواي چيائو طراحي شده و شباهت زيادي به مبارزات كيك‌بوكسينگ و مواي تاي دارد، اما فنون گلاويزيِ بيشتري در آن ديده مي‌شود. اين مسابقات بر روي سكو برگزار مي‌شود. مسابقات تالو و سانشو معمولاً در كنار هم برگزار مي‌شوند.

ناكامي ووشو در عضويت المپيك

فدراسيون بين‌المللي ووشو تلاش ناموفقي براي حضور اين ورزش در المپيك ۲۰۰۸ پكن داشت. البته كميته بين‌المللي المپيك به چين اجازه داد تا مسابقات ووشو پكن ۲۰۰۸ را همزمان با المپيك پكن برگزار كند اما اين مسابقان در زمرهٔ مسابقات رسمي يا حتي نمايشي المپيك قرار نمي‌گرفتند ، چراكه ورزش ووشو را سبك ورزش رزمي غير علمي و ناسازگار با واقعيت مي دانستند.

كميته بين‌المللي المپيك همچنين در سال ۲۰۱۱ ووشو را به عنوان يكي از هشت رشته ورزشي انتخاب كرد كه در صورت حذف كشتي كانديداي حضور در المپيك ۲۰۲۰ خواهند بود. ورزش‌هاي كاراته، اسكيت، سافت‌بال، بيسبال، صخره‌نوردي، اسكواش، موج‌سواري ديگر كانديداهاي حضور در اين المپيك هستند.[۱] مسابقات المپيك با حداكثر ۲۸ رشته ورزشي برگزار مي‌شود و در صورت قطعي شدن حذف ورزش كشتي امكان حضور يك رشته ديگر به جاي آن فراهم خواهد شد. اما در سال ۲۰۱۳ كميته‌بين‌المللي المپيك تصميم به ابقاي كشتي گرفت و در نتيجه ووشو و هيچيك از رشته‌هاي ديگر به اين المپيك اضافه نشدند.

ووشو ورزش برتر سال 91 شد

ساندا تركيبي از كشتي، تكواندو و بوكس 
ساندا (سانشو)يكي از شاخه هاي هنر رزمي ووشو و تركيبي از سه ورزش كشتي، تكواندو و بوكس است. در درگيري، خداي رشته ها كشتي هستش و فكر نكنم تو حركت هاي پا قشنگ تر از تكواندو داشته باشيم و توي مشت زني هم كه بوكس آمريكايي سلطان هنرهاست. حالا نگاه كنيد كه سبكي بياد اين سه تا رو باهم تركيب كنه!!! چقدر سبك قشنگي درمي آد. البته اينم بگم كه كشتي ساندا با كشتي فرنگي يا آزاد كلي فرق ميكنه. ساندا برخلاف بعضي ورزش ها كه نمايشي هستن، كاربرديه يعني تو مبارزات خياباني خيلي به كار مي آد و چون سانداكارها نقاط ضعف حريف رو مي شناسن (يعني براي گرفتن كمربند نارنجي اينا رو بايد بدوني) براي مبارزه با افراد قويتر هم بدرد مي خوره. چيز مهمي كه لازم مي دونم بگم اينه كه تو اين رشته نبايد بترسي و بايد تحمل داشته باشي. قدرت بدني بالايي كه اگه داشته باشي ديگه كارت درسته. تو ويكيپديا هم درباره ي اين ورزش چيزايي نوشته كه آخر براتون مي گذارم
ساندا يا سانشو (به معني: مبارزه آزاد) يك ورزش رزمي تن به تن چيني است كه از سبكهاي تركيبي كونگفو و كشتي با عناصري از بوكس غربي ايجاد شده است. اين سيستم رزمي در اوايل سده بيستم به منظور حداكثر كاربردپذيري و با تاكيد بر فنون پرتابي، قفلي، و گلاويزي قابل استفاده در مبارزات خياباني و زندگي واقعي ابداع شد و به نيروهاي ارتش و پليس چين به عنوان روش آموزشي استاندارد مبارزات تن به تن آموزش داده ميشود. ساندا در كنار تالو يكي از دو بخش هنر رزمي مدرن چيني ووشو به شمار ميايد. در دو گروه ساندا آقايان و بانوان در مسابقات بينالمللي برگزار ميگردد.
در مسابقات ساندا شركتكنندگان از سه دسته اصلي ضربات مشت، ضربات لگد و فنون پرتابي استفاده ميكنند. پوشيدن دستكش باعث ميشود تا استفاده از دسته چهارم فنون ووشو يعني تكنيكهاي گلاويزي بسيار محدود شود چون بسياري از اين فنون به انگشتان باز نياز دارد. دستكش همچنين فنون دست قابل استفاده در مسابقه را هم عملاً محدود به ضربات مشت ميكند.


مسابقات مدرن سانشو از دهه ۱۹۵۰ در بازيهاي ملي تايوان برگزار ميشد. در جمهوري خلق چين از سال ۱۹۷۰ اين رشته ورزشي مورد توجه دولت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۵ اولين تورنمنت بينالمللي ووشو كه از مسابقات سانشو و تالو تشكيل ميشد در چين برگزار شد. در بازيهاي آسيايي ۱۹۹۰ پكن مسابقات سانشو به عنوان بخشي از رشته ووشو وارد بازيهاي آسيايي شد. اين رشته در سالهاي اخير در كشورهاي ديگر به ويژه برزيل، مصر، فرانسه، برتانيا، ايران، ژاپن، كره، روسيه، آمريكا و ويتنام هم طرفداران زيادي پيدا كرده است.

ووشو ورزش برتر سال 91 شد

ساندا تركيبي از كشتي، تكواندو و بوكس 
ساندا (سانشو)يكي از شاخه هاي هنر رزمي ووشو و تركيبي از سه ورزش كشتي، تكواندو و بوكس است. در درگيري، خداي رشته ها كشتي هستش و فكر نكنم تو حركت هاي پا قشنگ تر از تكواندو داشته باشيم و توي مشت زني هم كه بوكس آمريكايي سلطان هنرهاست. حالا نگاه كنيد كه سبكي بياد اين سه تا رو باهم تركيب كنه!!! چقدر سبك قشنگي درمي آد. البته اينم بگم كه كشتي ساندا با كشتي فرنگي يا آزاد كلي فرق ميكنه. ساندا برخلاف بعضي ورزش ها كه نمايشي هستن، كاربرديه يعني تو مبارزات خياباني خيلي به كار مي آد و چون سانداكارها نقاط ضعف حريف رو مي شناسن (يعني براي گرفتن كمربند نارنجي اينا رو بايد بدوني) براي مبارزه با افراد قويتر هم بدرد مي خوره. چيز مهمي كه لازم مي دونم بگم اينه كه تو اين رشته نبايد بترسي و بايد تحمل داشته باشي. قدرت بدني بالايي كه اگه داشته باشي ديگه كارت درسته. تو ويكيپديا هم درباره ي اين ورزش چيزايي نوشته كه آخر براتون مي گذارم
ساندا يا سانشو (به معني: مبارزه آزاد) يك ورزش رزمي تن به تن چيني است كه از سبكهاي تركيبي كونگفو و كشتي با عناصري از بوكس غربي ايجاد شده است. اين سيستم رزمي در اوايل سده بيستم به منظور حداكثر كاربردپذيري و با تاكيد بر فنون پرتابي، قفلي، و گلاويزي قابل استفاده در مبارزات خياباني و زندگي واقعي ابداع شد و به نيروهاي ارتش و پليس چين به عنوان روش آموزشي استاندارد مبارزات تن به تن آموزش داده ميشود. ساندا در كنار تالو يكي از دو بخش هنر رزمي مدرن چيني ووشو به شمار ميايد. در دو گروه ساندا آقايان و بانوان در مسابقات بينالمللي برگزار ميگردد.
در مسابقات ساندا شركتكنندگان از سه دسته اصلي ضربات مشت، ضربات لگد و فنون پرتابي استفاده ميكنند. پوشيدن دستكش باعث ميشود تا استفاده از دسته چهارم فنون ووشو يعني تكنيكهاي گلاويزي بسيار محدود شود چون بسياري از اين فنون به انگشتان باز نياز دارد. دستكش همچنين فنون دست قابل استفاده در مسابقه را هم عملاً محدود به ضربات مشت ميكند.

مسابقات مدرن سانشو از دهه ۱۹۵۰ در بازيهاي ملي تايوان برگزار ميشد. در جمهوري خلق چين از سال ۱۹۷۰ اين رشته ورزشي مورد توجه دولت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۵ اولين تورنمنت بينالمللي ووشو كه از مسابقات سانشو و تالو تشكيل ميشد در چين برگزار شد. در بازيهاي آسيايي ۱۹۹۰ پكن مسابقات سانشو به عنوان بخشي از رشته ووشو وارد بازيهاي آسيايي شد. اين رشته در سالهاي اخير در كشورهاي ديگر به ويژه برزيل، مصر، فرانسه، برتانيا، ايران، ژاپن، كره، روسيه، آمريكا و ويتنام هم طرفداران زيادي پيدا كرده است.

چگونگي مبارزه در سانشو

سانشو يك استيل از ووشو كه يك هنر رزمي چيني محسوب مي شود به حساب مي آيد. اين هنر رزمي تركيبي از تئوري ها و تكنيك هاي ووشو است كه سبك جديدي را با توانايي ها و قوانين جديد در سطحي قويتر و پيشرفته تر ارائه مي دهد. در اين رشته رزمي، يك مجموعه كامل از همه فنون نبرد بدون اسلحه، در چنگال گرفتن حريف، كشتي، مبارزه به روي زمين و دفاع در برابر حريفي كه اسلحه بدست داريد ديده مي شود. سان شو در حقيقت نوعي مبارزه به حساب مي آيد كه در آن ضربات لگد و مشت به يك اندازه مورد استفاده قرار مي گيرد اما همه اين ضربات در نهايت به در دام انداختن حريف منجر مي گردد. در اين رشته، يك مبارز مي تواند براي افزايش هيجان در مبارزه، حريف خود را با دست از روي Leitai يا سكوي مسابقه پرتاب كرده و يا هل دهد. در دهه 1960 و همزمان با پيشرفت ورزش ووشو، سان شو نيز به دستور و همت دولت چين تبديل به يك ورزش رسمي و مستقل جهاني گرديد. به منظور تعريف يك شيوه مشخص مبارزه در كونگ فو اساتيد اين فنون از سر تا سر چين جمع شده و ميراث به جاي مانده از مبارزان قرون قبل كشور خود را بسط و گسترش دادند. بعدها براي كمتر كردن ميزان آسيب در اين مبارزات، تدابير خاصي در نظر گرفته شد و هر ساله مسابقات قهرماني جهان را برگزار مي كند.

ادامه مطلب

ايده ي تبديل اين سيستم به صورت يك بازي از آن زمان آغاز شد. تكميل نشانه روهاي قابل حمل (تفنگ هاي قابل حمل) و تكنولوژي ساخت آنها تا اوايل دهه ي 1980 طول كشيد كه در آن زمان نشانه روها از نوع شات گان و پينت بال هاي مصرفي در آن از رنگ هاي معمولي بودند. در سال 1981 در امريكاي شمالي اولين بازي به طور رسمي با 12 بازيكن مسلح به نشانه روهاي بادي با هدف تسخير پرچم شروع شد و به شكل امروزي پايه گذاري شد.

در حدود پانزده سال است كه پينت بال به طور رسمي بازي ميشود و 5 سال است كه به كميته بين المللي المپيك معرفي شده است تا در بازي هاي المپيك به عنوان ورزشي جديد وارد گردد و هم اكنون فرم جديد پينت بال در حال بررسي در كميته بين المللي المپيك مي باشد.

از پينت بال به عنوان شطرنج زنده در جهان نام برده مي شود.

پينت بال چيست؟

(Paintball) يك نوع ورزش گروهي است كه به طور كلي دو گروه از بازيكنان سعي در حذف يكديگر با گلوله‌هاي رنگي مي كنند.

پينت بال را مي‌شود در فارسي در قياس با تيراندازي، «رنگ‌اندازي» ناميد.

پينت بال يك توپ (گلوله) ژلاتيني (از جنس ژلاتين كپسول دارويي) است كه داخل آن با رنگ خوراكي پر شده است و پس از شليك توسط تفنگ (ماركر مخصوص اين ورزش) و برخورد به هدف تركيده و رنگ آن پخش مي‌شود كه اين نشانه مورد هدف قرار گرفتن است. به سادگي مي‌توانيد تصور كنيد در نگاه اول اين ورزش به مانند يك ميدان جنگ واقعي است كه هر كس كه مورد اصابت قرار گرفته و رنگي شود از بازي حذف مي‌شود تا يك تيم كاملاً تيم ديگر را حذف كند. اين تنها يكي از 100‌ها سناريوي تعريف شده اين ورزش است. از اين ورزش به دليل هيجان زياد آن به عنوان دومين ورزش مهيج جهان يا شطرنج زنده به دليل فكري بون آن ياد مي‌شود.

پينت بال در ايران

پينت بال از سال 1382 به ايران وارد شد و تعدادي ليگ غير رسمي نيز در اين مدت برگزار شد و اولين ليگ رسمي ايران در سال 1387 برگزار شد.

ورزش پينت بال در ايران با رشد خوب و سريعي رو به رو شده است و تقريبا در تمام نقاط ايران باشگاه‌هاي پينت بال وجود دارند و بسياري از استان‌ها و شهرها مانند اصفهان، كرمان، ساري، قزوين و غيره داراي تيم حرفه اي مي باشند.

مسابقات بين‌المللي palm با حضور كشور هايي از سر تا سر جهان در سال 1387 در ايران (جزيرهٔ كيش) برگزار شد كه با قهرماني تيم IronMen از آمريكا و نايب قهرماني تيم ملي ايران پايان يافت.

ليگ ايران هر ساله در 4 دوره برگزار مي‌شود و شامل دسته برتر و دسته 2 مي‌باشد.

سايت رسمي انجمن پينت بال ايران: http://paintball.ir

جديدا بحث هايي جهت تبديل انجمن پينت بال به فدراسيون در جريان است. همچنين محل بزرگي در شرق تهران ساخته شده كه داراي 2 فيلد حرفه اي چمن مصنوعي و چند فيلد آماتور است (مالك اين فيلد مدير انجمن پينت بال است).

واژه‌هاي پركاربرد اين ورزش

• ماركر : اسلحهٔ پينت بال را ماركر (نشانه گزار) مي نامند. • هاپر يا لودر: مخزن گلولهٔ اسلحه است. • بانكر: مانع‌هاي بادي اين ورزش كه در مسابقات و به طور كلي در جريان بازي استفاده مي شوند. • گوگلز (Goggles): ماسك محافظ كه شامل محافظ چشم (شيشهٔ استاندارد) محافظ گوش و صورت مي‌باشد.

انواع بانكرها

هر تورنومتر بين‌المللي شامل نوع بانكرهاي خاص همان مسابقات مي‌باشد كه عموما بانكرهايي مشابه در تمام تورنومترها وجود دارد.

تا قبل از سال 1389 بانكرهاي بين‌المللي Millenium در ليگ‌هاي پينت بال ايران استفاده مي شد، در سال 1389 بانكرهاي palm مخصوص ليگ ايران و ليگ بين‌المللي palm طراحي و مورد استفاده قرار گرفت.

دوريتو: بانكري مثلثي شكل (به شكل هرم قاعدهٔ مثلثي)

تمپل:‌ بانكري با اندازه اي 1٫5 متر به شكل معبد (هرمي قاعدهٔ مربعي)

بريك: بانكري آجر شكل

مايا تمپل: بانكر مانند تمپل با ارتفاع 2٫5 متر

سيلندر: بانكري به شكل استوانه

كيك: مانع كوچكي مانند كيك ارتفاع آن كمي از بيم بزرگتر است (1 متر)

زيپر: به طور كلي زيپر مانع نيست بلكه از چسبيدن هر مانعي به مانع بيم (مانعي خوابيده به ارتفاع 75 سانتي متر) ايجاد مي‌شود و يكي از مانع‌هاي اساسي در حمله‌ها و استراتژي‌هاست. معمولاً زيپر از كنار هم قرار گرفتن بيم و كيك تشكيل مي‌شود ولي در مواردي بيم كنار دوريتو و تامبستون هم قرار مي گيرد.

بانكر هايي كه در بالا نام برده شد داراي سايزهاي مختلف هستند ولي بعضي سايزها مورد استفاده مسابقاتي ندارد.

بانكرهاي خاص تورنومترها

M: مخصوص تورنومتر millenium

نخل : مخصوص ليگ ايران

psp: مخصوص تورنومتر psp

X: مخصوص xball

 

اسلحه‌هاي پينت بال

اسلحه‌هاي پينت بال به طور كلي با گاز فشرده كار مي كنند.

گاز فشرده مورد استفاده قبلا كربن دي اكسيد بود ولي به دليل نا پاك بودن اين گاز و همچنين خطراتي كه كپسول‌ها ايجاد مي كردند تقريبا منسوخ شد.

در نهايت از هواي فشرده براي تغزيهٔ كپسول اسلحه‌ها استفاده شد.

اسلحه‌هاي پينت بال به دو دستهٔ الكترونيكي و مكانيكي تقسيم مي شوند. مكانيكي بودن اسلحهٔ پينت بال دليلي بر غيراتوماتيك بودن آن اصلحه نيست بلكه منظور از اسلحهٔ مكانيكي، اسلحه اي است كه داراي ماشهٔ مكانيكي بوده.

اسلحهٔ الكترونيكي داراي ماشهٔ الكترونيكي مي‌باشد كه به دليل ماشهٔ الكترونيكي و همچنين قابليت تنظيم بر روي حالت رمپ و ايجاد تنظيماتي مانند rate of fire (سرعت نواخت گلوله) و دقت بالا در نشانه گيري مورد استفادهٔ حرفه اي و مسابقاتي دارند.

 

رمپ چيست؟

رمپ يك برنامهٔ خود كار براي تنظيم اسلحه براي نواخت‌هاي گلولهٔ بالاست. رمپ طبق قوانين مسابقاتي تنظيم مي‌شود و بازيكنان ملزم به رعايت قوانين هستند و در صورت تخلف جريمه‌هاي پنالتي در نظر گرفته مي شود.

 

rate of fire چيست؟

سرعت نواخت گلوله را گويند كه در اسلحه‌هاي حرفه اي تا 90 گلوله در ثانيه ثبت شده. ولي در مسابقات حرفه اي معمولاً سرعت نواخت گلوله بالا تر از 12٫5 نمي رود. در ليگ ايران سرعت نوخت گلوله 10٫5 گلوله در ثانيه است.

 

قوانين و مقررات و ضوابط رشته ورزشي پينت بال

اين ورزش را مي‌توان در سالن و زمينهاي روباز انجام داد.

الف- زمين بازي

1- زمين مسابقه بايد زميني صاف و هموار به ابعاد 55×33 متر و در يك منطقه بدون شيب باشد، تا ميزان حوادث را كاهش داده و كاملاً به وسيله توري مورد تأييد انجمن محصور گردد تا امنيت مسابقه را تضمين نمايد. در زمين بازي حداقل 25 مانع به فاصله حداقل 5/1 متر از خطوط اطراف زمين قرار مي‌گيرد.

خطوط اطراف زمين بازي بايد به گونه‌اي كشيده شود كه به وضوح قابل ديدن بوده و حداقل 5/1 متر با تور اطراف زمين فاصله داشته باشد.

2- ايستگاه پرچم حداقل 2 متر عرض داشته و در وسط مرزهاي عرضي زمين قرار دارد.

3- هيچ تيمي يا بازيكني به هيچ وجه حق ايجاد تغيير در زمين بازي را نخواهد داشت.

4- بازيكنان براي شركت در مسابقه بايد كارت شناسايي معتبر و مخصوص انجمن پينت بال ايران را داشته باشند. بازيكنان بايدبتوانند كارت شناسايي خود را در تمام مواقع از جمله در زمين بازي ارائه دهند. هيچ بازيكني بدون نشان ‌دادن كارت شناسايي پيش از شروع بازي، اجازه شركت در مسابقه را ندارد.

5- فقط بازيكناني كه كارت شناسايي معتبر مربوطه و اشخاصي كه داراي مجوز رسمي هستند، مجازند وارد منطقه مجاز ورزشكاران شوند.

 

ب: تعداد نفرات و تيمها

مسابقات اين رشته ورزشي بصورت تيمي و به تعداد 5 و 7 نفره برگزار مي شود. در مسابقه هاي هفت نفره، حداكثر تا 7 بازيكن و 5 نفره حداكثر تا 5 بازيكن به عنوان بازيكن اصلي داخل زمين مي گردند. تيمها مي توانند در مسابقات تا 8 نفر ذخيره داشته باشند.

ج: نحوه بازي

1- زمان بازي 20 دقيقه بوده و تيمي برنده است كه موفق شود در اين مدت بدون اصابت گلوله پرچم تيم مقابل را برداشته و در داخل زمين خود در جايگاه مخصوص قرار دهد.

(مسابقات M هفت) با توجه به سناريوهاي پيش بيني شده مسابقات در شكل هاي مختلف با نامهاي cpl و spl برگزار مي گردد كه زمان بازي متغير بوده و چنانچه تيمي به امتياز 4 دست يابد عملا برنده مسابقات خواهد بود و بازي پايان يافته تلقي مي گردد.

2- براي انجام مسابقات حداقل 8 داور و يك سر داور بايد حضور داشته باشند.

3- پيراهن داورها مشكي يا راه راه عمودي سفيد مي باشد.

4- داورها در حين بازي هيچ گونه اطلاعاتي در اختيار تيم ها نمي گذارند، مگر در موارد مربوط به ايمني، اخطارها و اخراجها

5- بازيكنان هر تيم سعي مي نمايند در زمان تعيين شده با همكاري و پشتيباني يكديگر پرچم تيم حريف را كه در زمين مقابل قرار دارد تصاحب كرده و به زمين خود بياورند و در جاي مخصوص قرار دهند و مورد اصابت گلوله قرار نگيرند. چنانچه هر بازيكن در زمان تعيين شده مورد اصابت گلوله قرار بگيرد از دور بازي حذف و اخراج خواهد شد.

6- برنده مسابقه تيمي است كه بتواند در زمان تعيين شده پرچم تيم حريف را از زمين حريف به زمين خودي آورده و در جاي ويژه قرار دهد.

7- چنانچه در زمان تعيين شده تيمي نتواند پرچم تيم حريف را تصاحب نمايد تعداد بازيكنان داخل زمين ملاك برنده بودن مي باشد.

د: لوازم و ملزومات بازي

1- نشانه زن يا اسلحه: كه به وسيله كپسول هواي فشرده كار مي كند و مي تواند گلوله هاي ژلاتيني را پرتاب نمايد.

2- گلوله ژلاتيني: اين گلوله ها از مواد ژلاتيني خوراكي رنگي تهيه شده كه مواد شيميايي و سمي ندارد.

 

3- كلاه و لباس مخصوص

آ – هر بازيكن مي تواند از دو لايه لباس استفاده نمايد، ولي در صورتي كه رسما اعلام شود كه دماي هوا زير 10 درجه سانتي گراد است استفاده از سه لايه لباس نيز بلا مانع خواهد بود. لباس بازيكنان يك تيم مي بايست يكسان بوده و نبايد مانند لباس داوران سياه و راه راه سفيد داشته باشد.

ب: لباس بازيكنان شامل شلوار و پيراهن ورزشي و بدون هيچگونه پارگي و شكاف بوده و بايد كاملاً مطابق سايز آنها باشد. بازيكنان نمي‌توانند از شلوار يا پيراهن‌هاي ورزشي كه از پارچه‌هاي جذاب مايعات (نمدي) يا پارچه‌هاي ليز تهيه شده، استفاده كنند.

پ: بازيكنان نبايد از كفش‌هايي با استوك فلزي استفاده كنند.

ت: بازيكنان مي‌توانند از يك جفت دستكش با لايه محافظ استفاده نمايند.

ث: بازيكنان مي توانند از كلاه يا محافظ سر كه بيشتر از 2 سانتيمتر پائين‌تر از شانه‌ها نباشد استفاده كنند.

ج: اگر معلوم شود كه بازيكني در طي بازي از پوشش غير قانوني استفاده كرده اخراج

ورزش پينت بال چيست؟

پينت بال يك توپ(گلوله) ژلاتيني (از جنس ژلاتين كپسول دارويي) است. كه داخل آن با رنگ خوراكي پر شده است و پس از شليك توسط تفنگ (ماركر مخصوص اين ورزش) و برخورد به هدف تركيده و رنگ آن پخش مي‌شود كه اين نشانه مورد هدف قرار گرفتن است.

ورزش پينت بال از كجا آمده است؟

 اوايل دهه ي 1970 در وزارت كشاورزي امريكا ماشين هايي وجود داشت كه عقب آنها پمپي متصل بود كه رنگ را به مسافت هاي دور پرتاب مي كرد و با اين وسيله ، درخت هايي كه بايد قطع يا هرس مي شدند ،علامت گذاري مي كردند.

در حدود پانزده سال است كه پينت بال به طور رسمي بازي ميشود و 5 سال است كه به كميته بين المللي المپيك معرفي شده است تا در بازي هاي المپيك به عنوان ورزشي جديد وارد گردد فرم جديد پينت بال در حال بررسي دركميته بين المللي المپيك تحت نام x-ball مي باشد . از پينت بال به عنوان شطرنج زنده در جهان نام برده مي شود.

 ورزش پينت بال در ايران از سال 1380 بنا نهاده شد. زمين ورزشي ماتريكس مجموعه ي ورزشي انقلاب اولين زمين ايراني ژينت بال مي باشد.اين زمين بزرگ ترين زمين سر پوشيده در جهان مي باشد

 

ادامه مطلب

تجهيزات 

تجهيزات بازي رنگ‌اندازي به نوع بازي بستگي دارند به عنوان مثال وودبال اسپيدبال يا سناريوبال و همين طور به ميزان پولي كه قرار است براي تجهيزات خرج شود. به هر حال هر بازيكن سه وسيلهٔ اصلي را بايد داشته‌باشد. ماركر بازي رنگ‌اندازي كه تفنگ بازي رنگ‌اندازي نيز ناميده مي‌شود اوليه ترين وسيله بازي است كه براي هدف قرار دادن بازكن تيم حريف توسط گلوله‌هاي رنگي قرار مي‌گيرد. يك تفنگ بايد داراي يك مخزن باشد كه توسط ان از گلوله ها تغذيه شود كه توسط يك كپسول هوا يا دي‌اكسد كربن يا گازهاي ديگر براي شليك شدن استفاده مي‌كند. توپ‌هاي رنگي كه براي نشان دادن اصابت استفاده مي‌شود. توپ‌ها كپسول‌هاي گرد ژلاتيني حاوي پليتيلن كليكون هستند كه مادهاي رنگي غير سمي است كه قابل حل شدن در آب است. كيفيت توپ‌ها به تردي انها ضخامت پوستشان و گردي انها بستگي دارد. توپ‌ها ي با كيفيت داراي پوستي نازك و كاملاً گرد با رنگي درخشان هستند كه قابل مخفي شدن نباشند. ماسك يا عينك ايمني:كه تمام بازيكنان موظفند در تمام مدتي كه در ميدان بازي هستند براي حفاظت خود در برابر توپ‌ها استفاده كنند. ماسك‌ها به طور كامل از چشمها دهان گوشها و سوراخ بيني حفاظت مي‌كنند. ماسك‌هاي براي استفاده هاي مختلف طرح ها و اندازه هاي مختلفي دارند مثلاً ماسكهاي باشگاهي  پوشيده تر و ماسكهاي مسابقاتي  كوچكتر هستند. برخورد تير هاي بازي رنگ‌اندازي از فاصله ي نزديك باعث كبودي ميشود ولي از فاصله دور درد مختصري دارد و مشكلي ايجاد نمي‌كند. به دليل ترشح زياد آدرنالين درد خيلي كم بوده و در خيلي مواقع شخص درد را احساس نمي‌كند. 

محل آغاز حملهٔ بازيكنان

رنگ‌اندازي عموماً به دو صورت بازي مي‌شود يكي در زمين‌هاي تجاري كه براي بازي نياز به پرداخت ورودي است و زمين‌هاي شخصي كه هركدام مي‌توانند شامل زمين‌هاي بسيار متنوعي با اندازه‌ها و طرحواره‌هاي متنوعي باشند. يك زمين مي‌تواند شامل بسياري از موانع طبيعي يا مصنوعي باشد كه مي‌توان انها را به صورت يك محيط خاص جنگلي يا شهري كرد و يا حتي مي‌تواند شامل محتوايي تاريخي باشد. ميدان‌هاي كوچكتر همانند زمين‌هاي اسپيد بال يا زمين‌هاي مسابقات مي‌تواند شامل موانع وسنگرهايي به صورت باد كردني باشد. ميادين تجاري مي‌توانند شامل امكاناتي چون حمام مناطق تفريحي قفسه مسئول نگهداري وسايل پر كننده‌هاي مخازن‌هاي هوا و رستوران باشند. برخي كشورها ممكن است راهنماهاي ورزشي داشته باشند با قوانيني مشخص و استانداردهاي اندازه گيري شده و پرسنل استخدام شده همچون داورها براي اينكه مطمئن شوند بازيكنان بخوبي بازي را فرا گرفته‌اند و ايمني ساير بازيكنان را رعايت مي‌كنند. برخي از ميادين (بي-واي-او-پي) هستند كه اجازه مي‌دهند بازيكنان رنگهايي را از فروشگاه‌هاي خرده فروش يا از طريق انلاين خريداري كنند و در ميدان استفاده كنند. اگرچه بيشتر ميادين (اف_پي_او) هستند به اين منظور كه بازيكنان بايد رنگ‌ها را از ميدان يا از طريق فروشگاه‌هاي حرفه‌اي مرتبط با ميدان خريد كنند. ميادين پولي معمولاً مخارج حوادث بازي را قبول نمي‌كنند. اگر چه دلايلي مرتبط با ايمني بازيكنان گفته مي‌شود و معمولاً كيفيت پايين رنگ‌ها و توپ‌ها باعث مي‌شود كه تفنگ‌ها گير كنند يا به افراد مورد هدف قرار گرفته اسيب جسمي وارد شود.

بازي‌ها ي غير قانوني (غير حرفه‌اي) بازي در برخي ميادين غير ثابت گفته مي‌شود بازي‌هاي از دين برگشته يا توپ‌هاي غير قانوني و به اين دسته بازيكناني كه در اين ميادين بازي مي‌كنند بازيكنان خائن يا قانون شكن نيز مي‌گويند. اگرچه بازي ارزانترو كمتر ساختار يافته تر است ولي به دليل نداشتن قوانين ايمني و دستور العمل‌ها و اشتبا هات سهوي مي‌تواند خطرات بالايي را ايجاد كند. 

 

زمين بازي پينت بال و قوانين آن چگونه است؟

 زمين مناسب براي ورزش پينت بال  شامل بسياري از موانع طبيعي يا مصنوعي باشد كه مي‌توان انها را به صورت يك محيط خاص جنگلي يا شهري كرد و يا حتي مي‌تواند شامل محتوايي تاريخي باشد. ميدان‌هاي كوچكتر همانند زمين‌هاي اسپيد بال يا زمين‌هاي مسابقات مي‌تواند شامل موانع وسنگرهايي به صورت باد كردني باشد. ميادين تجاري مي‌توانند شامل امكاناتي چون حمام مناطق تفريحي قفسه مسئول نگهداري وسايل پر كننده‌هاي مخازن‌هاي هوا و رستوران باشند. 

  زمين مسابقه بايد زميني صاف و هموار به ابعاد 55×33 متر و در يك منطقه بدون شيب باشد، تا ميزان حوادث را كاهش داده و كاملاً به وسيله توري مورد تأييد انجمن محصور گردد تا امنيت مسابقه را تضمين نمايد. در زمين بازي حداقل 25 مانع به فاصله حداقل 5/1 متر از خطوط اطراف زمين قرار مي‌گيرد.خطوط اطراف زمين بازي بايد به گونه‌اي كشيده شود كه به وضوح قابل ديدن بوده و حداقل 5/1 متر با تور اطراف زمين فاصله داشته باشد.

  ايستگاه پرچم حداقل 2 متر عرض داشته و در وسط مرزهاي عرضي زمين قرار دارد.

  هيچ تيمي يا بازيكني به هيچ وجه حق ايجاد تغيير در زمين بازي را نخواهد داشت.

  بازيكنان براي شركت در مسابقه بايد كارت شناسايي معتبر و مخصوص انجمن پينت بال ايران را داشته باشند. بازيكنان بايدبتوانند كارت شناسايي خود را در تمام مواقع ازجمله در زمين بازي ارائه دهند. هيچ بازيكني بدون نشان‌دادن كارت شناسايي پيش از شروع بازي، اجازه شركت در مسابقه را ندارد.

  فقط بازيكناني كه كارت شناسايي معتبر  مربوطه و اشخاصي كه داراي مجوز رسمي هستند، مجازند وارد منطقه مجاز ورزشكاران شوند. 

 

 

ادامه مطلب

شته‌هاي سنگ‌نوردي

ديواره‌نوردي

صعود چند مرحله‌اي با ابزارگذاري به بالاي ديواره‌هاي مرتفع (چندين طول طناب)، كه معمولاً به زماني بيش از يك روز نياز دارد. ديواره‌نوردي خود داراي انواع متفاوتي از قبيل صعود مصنوعي و صعود كلاسيك است. اين سبك‌ها از لحاظ نوع حمايت‌هاي مياني و ميزان اتكاي صعودكننده به ابزارها يا توان بدني خود از هم متمايزند.پارك ملي يوسيميتي يكي از مشهورترين مكان‌هاي ديواره‌نوردي مي‌باشد.

سنگ‌نوردي اسپورت

سنگ‌نوردي اسپورت صعودهاي كوتاه (ميانگين ۲۵ متر) با حمايت طناب از زمين، كه صعودكننده تنها به توان بدني خود متكي مي‌باشد.

  بولدرينگ(Bouldering)

صعود مسيرهاي بسيار كوتاه (تا ۱۵ حركت) ولي با تكنيك و مهارت. در بولدرينگ حمايت با طناب انجام نمي‌شود و در عوض از تشك‌هاي مخصوص استفاده مي‌شود.

سنگ نوردي سالني

سنگ نوردي سالني (كه نام رسمي آن صعودهاي ورزشي است) در ابتدا تلاشي براي شبيه سازي سنگ نوردي اسپورت در طبيعت بود كه به تدريج به رشته‌ي ورزشي مستقلي تبديل شد. ديواره‌هاي سنگ نوردي سالني از جنس فايبر گلاس يا چوب هستند. گيره‌هاي مصنوعي به وسيله‌ي پيچ و مهره روي اين ديواره‌ها نصب مي‌شوند.اين رشته در حال حاضر تحت نظر فدراسيون جهاني صعود هاي ورزشي به نام IFSC فعاليت مي‌كند. سه رشته‌ي اصلي صعودهاي ورزشي عبارت اند از:

سرطناب   سنگ‌نوردي سالني(سرطناب)

سرطناب يا "سختي مسير" عمده ترين رشته ي سنگ نوردي سالني است. در اين رشته فرد مسيري روي ديواره بلند را صعود مي كند و در حين صعود، طناب متصل به هارنس (صندلي صعود) را يك به يك در حمايت هاي مياني (اسلينگ) مي اندازد. امتياز فرد با تعداد گيره هايي كه گرفته‌است مشخص مي شود.

سرعت

در رشته ي سرعت، فرد مسير سرعت استاندارد تعيين شده توسط فدراسيون جهاني روي ديواره ي ۱۵ متري را با حمايت از بالا به سرعت صعود مي كند. ركورد جهاني در قسمت مردان در حال حاضر 5.60(Danyl Boldyrev) ثانيه است.

بولدرينگ(Bouldering)

همانند بولدرينگ طبيعي، فرد مسير هاي كوتاه و مهارتي را روي ديواره صعود مي كند. حمايت با طناب انجام نمي‌شود و صعود كننده روي تشك مي افتد. در رقابت هاي بولدرينگ، بر خلاف سرطناب، فرد مي تواند بيشتر از يك تلاش روي مسير داشته باشد. امتياز فرد با تعداد مسير هاي كامل شده و تعداد تلاش هاي لازم مشخص مي شود.

درجه سختي مسير

درجه سختي مسير هاي اسپورت طبيعي و مسير هاي بلند سالني باعدد ۵ (از ۱ تا ۴ مربوط به كوه نوردي است) و بعد از آن عددي بين ۹ تا ۱۵ مشخص مي شود.در آخر حروف a,b،c,d براي تقسيم بندي هرعدد به كارمي رود. براي مثال: ۵.۱۰c. مسيرهاي ۵.۹ براي آموزش به مبتديان به كار مي روند. ۵.۱۰ و ۵.۱۱ كمي پيشرفته ترند و براي مسابقات سطح پايين استفاده مي شوند. ۵.۱۲ و ۵.۱۳ مخصوص مسابقات سطح بالاترند و ۵.۱۴ و ۵.۱۵ سخت ترين مسير هاي صعود شده هستند.

سنگ نوردي سالني در ايران

رشته صعود هاي ورزشي در ايران تحت نظر فدراسيون كوه نوردي و صعود هاي ورزشي فعاليت مي كند.رضا علي پور شنا زندي فر از سنگنوردان قزوين در مسابقات قهرماني جهان كه در چين برگزار شد توانست با ثبت ركورد ۶ ثانيه و ۲۴ صدم ثانيه مدال طلاي جهان را در رشته سرعت را براي اولين بار به نام ايران كسب كند . او همچنين در سال ۲۰۱۴ در جريان مسابقات سنگنوردي سرعت قهرماني جهان در شهر خيخون كشور اسپانيا توانست با ثبت ركورد ۵ ثانيه و ۹۷ صدم ثانيه ركورد ايران را كه متعلق به خودش بود به ميزان 3 صدم ثانيه ارتقاء دهد. فدراسيون جهاني سنگنوردي بخاطر سرعت بالاي او لقب يوزپلنگ ايراني را به وي داده است. همچنين مهدي علي پور شنا زندي فر از سنگنوردان قزوين در مسابقات قهرماني جوانان جهان كه در آركو-ايتاليا برگزار شد توانست با ثبت ركورد ۶ ثانيه و ۶۳ صدم ثانيه مدال نقره جهان را در رشته سرعت را براي اولين بار به نام ايران در رده جوانان كسب كند. در مرداد ماه سال 1390 براي اولين بار تيم ملي بزرگسالان متشكل از هفت مرد و سه زن به رقابت هاي جهاني در آركو، ايتاليا اعزام شد دراين مسابقات حميد رضا توزنده جاني رتبهٔ دوازدهم سرعت و داوود ركابي رتبهٔ بيست و يكم سرطناب را به دست آوردند.  همچنين مسابقات سنگنوردي قهرماني آسيا كه به ميزباني ايران و در پارك ملت تهران برگزار شد  ، در بخش خانم ها فرناز اسماعيل زاده موفق به كسب مدال طلاي آسيا  و در بخش آقايان رضا عليپور موفق به كسب مدال نقره آسيا در رشته سرعت شدند. و نيز غلامعلي برات زاده با كسب دو مدال طلا در در رشته‌هاي «بولدرينگ» و «سرطناب» عنوان بهترين شركت كننده را كسب كرد . تيم ملي ايران نيز با كسب ۱۰۲۱ امتياز قهرمان آسيا شد و تيم هاي چين و قزاقستان مشتركاً دوم شدند

ادامه مطلب

اين ورزش از نخستين دوره بازي‌هاي المپيك (۱۸۹۶) جزو رشته‌هاي المپيكي بود اما وزنه‌برداري زنان از المپيك ۲۰۰۰ سيدني وارد برنامه المپيك شد. اكنون وزنه‌برداري در بخش مردان در هشت وزن و در زنان در هفت وزن برگزار مي‌شود.   حركات وزنه‌برداري   حركت يكضرب  

• يكضرب وزنه‌ها با يك حركت از زمين تا بالاي سر انتقال داده مي‌شود.
• دوضرب اين حركت در دو مرحله انجام مي‌شود:
  • مرحله اول: از   حركت دوضرب زمين تا روي سينه
  • مرحله دوم: از روي سينه تا بالاي سر

مجموع حركت يكضرب و دوضرب به عنوان رده‌بندي نهايي در نظر گرفته مي‌شود.

رده‌هاي وزني

رقابت ورزشكاران بر اساس وزن بدن آنها بوده و از سال ۱۹۹۸ تاكنون رده‌هاي وزني به صورت زير است

رده‌هاي وزني مردان

• ۵۶ كيلوگرم
• ۶۲ كيلوگرم
• ۶۹ كيلوگرم
• ۷۷ كيلوگرم
• ۸۵ كيلوگرم
• ۹۴ كيلوگرم
• ۱۰۵ كيلوگرم
• ۱۰۵+ كيلوگرم

رده‌هاي وزني زنان

• ۴۸ كيلوگرم
• ۵۳ كيلوگرم
• ۵۸ كيلوگرم
• ۶۳ كيلوگرم
• ۶۹ كيلوگرم
• ۷۵ كيلوگرم
• ۷۵+ كيلوگرم

وزن صفحات[ويرايش]   صفحات وزنه‌برداري رنگوزن (كيلوگرم)وزن (پوند)   ۲۵ ۵۵٫۱۲   ۲۰ ۴۴٫۰۹   ۱۵ ۳۳٫۰۷   ۱۰ ۲۲٫۰۵   ۵ ۱۱٫۰۲   ۲٫۵ ۵٫۵۱   ۲ ۴٫۴۱   ۱٫۵ ۳٫۳۱   ۱ ۲٫۲۰   ۰٫۵ ۱٫۱۰ قوانين وزنه‌برداري[ويرايش]   دامنه حركتي يكضرب

• هر ورزشكار در هر حركت ۳ نوبت اجازه وزنه زدن دارد.
• زمان براي هر نوبت، ۱ دقيقه مي‌باشد. زمان از لحظه‌اي كه صفحه گذار از روي تخته خارج مي‌شود شروع مي‌شود.
• اگر يك ورزشكار بخواهد دو حركت متوالي انجام دهد براي بار دوم ۲ دقيقه وقت دارد.
• ۳ چراغ سفيد يا دو چراغ سفيد و يك چراغ قرمز يعني حركت صحيح است و ۳ چراغ قرمز يا ۲ چراغ قرمز و يك چراغ سفيد يعني حركت خطا مي‌باشد.
• اگر هنگام بالا بردن هالتر دست‌هاي وزنه‌بردار خم شود و دو مرتبه راست شود خطا است.
• وقتي وزنه‌بردار موفق شد هالتر را بالاي سر ببرد، بايد آن را سر جاي خود نگهدارد.
• اگر وزنه‌بردار توانست هالتر را در بالاي سر خود ثابت نگهدارد بايد يك لحظه كوتاه مكث كند و وقتي داوران اجازه دادند آن را پايين بياورد، پايين آوردن هالتر بدون فرمان داوران خطاست.
• داور وسط اگر تشخيص دهد حركت كامل انجام شده، توسط زنگ به ورزشكار اعلام مي‌كند تا وزنه را به پايين بيندازد. با صداي زنگ، بايد وزنه به طور صحيح به زمين انداخته شود.
• وزنه‌بردار اگر هالتر را از تخته بيرون بيندازد خطاست. حتي اگر وزنه را به خوبي مهار كند، ولي اگر هنگام پايين آوردن هالتر را بيرون از تخته بيندازد باز هم خطاست.
• انداختن وزنه از پشت سر به پايين خطا است.[۱]

در ايران

تا سالها به همراه كشتي آزاد وزنه‌برداري مدال آورترين ورزش ايران بود و نخستين كسي كه مدال المپيك را براي ايران به‌دست‌آورد، جعفر سلماسي بود كه در بازي‌هاي المپيك ۱۹۴۸ لندن موفق به اين كار شد. پس از او محمود نامجو در مسابقات جهاني وزنه‌برداري سال ۱۹۴۹ در لاهه موفق به كسب مدال شد در المپيك ۱۹۵۶ ملبورن نيز محمد نصيري خروس طلايي ايران در خروس وزن قهرمان المپيك شد و تا سال ۲۰۰۰ در المپيك سيدني اولين و تنها طلايي ايران در وزنه‌برداري المپيك بود. از آن پس اين رشته در ايران مورد توجه قرار گرفت و تبديل به يك ورزش ملي شد. تا كنون چندين بار لقب قوي‌ترين مردان جهان به وزنه برداران ايراني داده شده است.

وزنه‌برداري با ۱۶ مدال پس از كشتي (۳۸ مدال) پرافتخارترين ورزش ايران در بازي‌هاي المپيك است

ادامه مطلب

ورزش تير و كمان

رشته تير و كمان از همان دوره هاي نخست المپيك موردتوجه
ويژه مسئولان برگزاري اين تورنمنت كه بيانگر ارزش ويژه آن است، قرار گرفت.ورزش تير
و كمان در المپيك ۱۹۰۰ ، ۱۹۰۴ ، ۱۹۰۸ و ۱۹۲۰ برگزار شد كه در اين سال ها «هيوبرت ون
اينز» با كسب شش مدال طلاو سه نقره نام خود را بر سر زبان ها انداخت. ورزش تير و
كمان پس از وقفه اي طولاني در المپيك ۱۹۷۲ مطرح شد و از المپيك ۱۹۸۸ سئول بود كه
تيم ها تلاش فراواني براي كسب مدال هاي اين رشته به خرج دادند. در المپيك ۱۹۹۶
ركورد بيننده تلويزيوني براي اين رشته شكست.
رشته ورزشي ملي - مذهبي تيراندازي
با كمان در ابتداي تأسيس آن در ايران به صورت يك كميته و انجمن تحت نظارت فدراسيون
تيراندازي در ايران كار خود را شروع كرد و در ژوئن (اوايل تابستان) سال ۱۹۹۷ به
عضويت رسمي فيتا (فدراسيون بين المللي تيراندازي با كمان) درآمد. در آبان ماه سال
۱۳۸۱ بود كه رشته تيراندازي با كمان به صورت يك فدراسيون مستقل درآمد و حالادر سال
هاي اول فعاليت خود قصد حضور در المپيك را دارد.

ايران باستان

تاريخ
نشانگر اهميت تير و كمان در ايران متمدن است. زرتشت در اوستا مي گويد:
«نخستين
فلسفه آسايش بشر و حيات اجتماعي وي بر مبناي سلامت تن و روان قرار گرفته است و
جامعه بيمار رو به نابودي است. تنها افرادي كه از سلامت تن و روان برخوردارند، مي
توانند جامعه اي سالم و پيشرو پديد آورند و در آن با آسايش و آرامش زندگي كنند. در
نتيجه در پرتو ورزش هاي گوناگوني چون سواري، تيراندازي، شكار، چوگان، كوهنوردي و...
فرزندان شان را به زيور صفات نيكو مي آراستند و به تيراندازي و شكار اهميت زيادي مي
دادند زيرا براي پرورش تن و دفاع لازم بود.»
كمان در اوستا «ثنور» يا «ثنون» و
«ثنورتي» و «تيرايشو» ناميده شده و از آن بسيار شاعرانه و همانند چكامه اي رزمي ياد
شده است. در «تير يشت» و در پاره هاي ۳۷ و ۳۸ و نيز در شاهنامه فردوسي از آرش، پسر
دوم كيقباد و برادرش كيكاووس سخن به ميان آمده و از وي به عنوان يك اسطوره و قهرمان
ملي ياد شده است. بدين صورت كه جنگي ميان ايران و توران آغاز مي شود كه سپاه ايران
در مازندران محاصره مي شود. نبرد ميان افراد افراسياب (شاه توران) و منوچهر، پادشاه
ايران به نتيجه نمي رسد. ايران براي تعيين مرز و آشتي پيشنهاد پرتاب تيري از سپاه
ايرانيان به جانب خاور را مي دهد. قرار اينگونه مورد موافقت قرار مي گيرد كه هر كجا
تير فرود آيد مرز ايران و توران خواهد بود. آرش كه بي نظيرترين كماندار عصر خود بود
به ميدان فراخوانده شد. فرشته زمين (اسفنديارمذ) به آرش گفت تا كماني بردارد و تيري
به جانب خاور پرتاب كند. آرش دانست كه پهناي كشور ايران به نيروي بازو و پرش تير او
بسته است و بايد تمام توان خود را به كار گيرد. پس بر صحنه شد و خود را به شاهنشاه
و سپاهيان نشان داد و گفت: من تندرستم و نقصي ندارم اما مي دانم كه چون تير از كمان
رها كنم همه نيرويم با تير از بدنم بيرون خواهد رفت و جانم فداي ايران خواهد
شد.
آرش تير و كمان را برداشت و بر قله دماوند برآمد و تير را رها كرد تا در
كنار رود جيحون بر درخت گردويي نشست. آنجا را مرز ايران و توران قرار دادند و به
ياد آرش و تير انداختن وي در سال دو جشن برگزار كردند. يكي جشن تيرگان كوچك (۱۳
تير) در روز تير انداختن آرش و ديگري ۱۴ تير، روز به اصابت نشستن تير!
هردوت
مورخ مشهور يوناني پيرامون وضعيت نظام تعليم و آموزش در ايران باستان مي نويسد:
«ايرانيان از ۵ سالگي تا ۲۰ سالگي سه چيز مي آموختند: سواركاري، تيراندازي و
راستگويي.
در كتاب منتخب رساله قوميه در كنار آموزش هنر كمانداري، اوصاف متعلم
اين علم را بدين صفات به تفصيل نوشته اند: اول نيك نهادي، دوم حق شناسي استاد، سوم
حريص نبودن، چهارم راست گفتاري، پنجم خوش خلقي، ششم جوانمردي، هفتم گشاده سينه و
بخشنده بودن، هشتم عادل بودن، نهم قليل الكسل و كثيرالطاعت بودن، دهم درازدست و
صاحب قناعت بودن و كفران نعمت نكردن و بخيل طبيعت نبودن و شرير خصلت و كريه طلعت و
بد طينت نبودن نباشد و نيز تيرانداز بايد كه هميشه به طهارت باشد و جز اين به تير
وكمان و آلات تيراندازي دست نزند.
شاهدان قديمي كه تيراندازي را از زمانهاي
بسيار دور در انجام ميدادند شايد بتوان تاريخ انجام آن را به "عصر سنگي" نسبت دادند
(در حدود 20000 سال قبل از ميلاد مسيح). مردمان اوليه زماني كه در مصر باستان زندگي
مي‌كردند از تير و كمانهاي ابتدايي استفاده مي‌‌كردند كه قدمت استفاده از اين ابزار
به چيزي حدود 5 هزار سال پيش از شروع اولين نشانه‌هاي جنگاوري در روي كره زمين بر
مي‌گردد.
در چين قدمت تير اندازي به زمان حكومت سلسله شانگ (در حدود سالهاي1027
تا 1766) بر مي‌گردد. در زمان جنگ ارابه‌اي هر تيمي از سه مرد تشكيل مي‌‌شد، يك
راننده ارابه، يك نيزه دار، و يك تير انداز. در زمان حكومت ژو Zhou از 256 تا 1027
قبل از ميلاد، خاندان سلطنتي در مسابقات تير اندازي شركت مي‌كردند كه با مراسم جشن
و موسيقي و ... همراه بود.

 

 

گسترش در آسيا

هنگامي كه چيني ها در قرن 6
ميلادي ژاپنيها را با تير اندازي آشنا كردند، اين مساله تاثير برجسته و شگرفي روي
رسوم و سنن مردم آسياي شرقي گذاشت. يكي از هنرهاي رزمي ژاپنيها به نام Kyujutsu
(كمان و نيزه) كه امروزه در اين كشور با نام كيودو (Kyudo)يكي از روشهاي كمان داري
است، از ورود تير اندازي در همان دوران سرچشمه گرفته است. كيدوي مدرن و پيشرفته يكي
از متدهاي پيشرفت و بهبود فيزيكي، ذهني و روحي است.
اساطير تير اندازي
در
قرنهاي پيشين محبوبيت تير اندازي به قدري بود كه حتي تاثير آن را در ادبيات قومي و
شعر سرايي هم ميتوان ديد. حتي در تصوير سازيهايي مانند رابين هود كه از معروفترين و
مطرحترين چهره هاي اين عرصه به شمار ميرفت.مراجع مختلف و متعدد در خصوص تير اندازي
حاكي از وجود داستانها و افسانه هاي گوناگوني در ادبيات كهن يونان است. اوليسز
(Ulysses) قهرمان حماسه اوديسه منسوب به هومر (Homer) شاعر نابيناي يوناني در كتاب
بيستم يكي از بهترين نمونه هاي اين افسانه ها است.

اوليسز به واقع يكي از قهرمانان تير اندازي در اساطير است. پنه لوپه
(زوجه اوديسوس) فكر ميكرد كه همسرش بعد از 20 سال غيبت پس از جنگ بزرگ تروا (Troy)
هرگز باز نمي گردد. خواستگاران فراواني او را احاطه كرده بودند، اما بالاخره اوليسز
از جنگ تروا بازگشت و در قالب يك چوپان به زندگي اش ادامه داد و با استفاده از تير
و كمان و مهارتش در اين رشته توانست به همسرش خبر دهد كه چه كسي است!!
ورزش
تيراندازي مشروعيت دارد و هيچ ايراد شرعي بر اين رشته وجود ندارد. در ورزش
تيراندازي جنسيت مطرح نيست و مرد و زن به راحتي مي‌توانند به ورزش تيراندازي
بپردازند و اين مساله يكي از فاكتورهاي مثبت اين رشته است.
نكته مورد توجه
كاربرد دفاعي رشته تيراندازي است، علي‌رغم رشته‌هاي ورزشي بسياري كه كاربرد آنها
مشخص نيست، ولي كاربرد رشته تيراندازي مشخص است. دفاع نيز در اسلام واجب است و
استراتژي كشور ما نيز استراتژي دفاعي است؛ بنابراين تيراندازي ورزش ديني و ملي است
و با استفتاي انجام شده نيز مشخص است كه شرط‌ بندي در ورزش تيراندازي و ساير
رشته‌هايي كه كاربرد دفاعي دارند حلال است و بازنده ملزم است آن چه كه باخته را به
برنده بدهد
هيجان انگيز ترين
ورزش براي معلولين

 

آيا شما تير اندازي به هدف متحرك را محك زده ايد ؟
شما با هر نوع شرايط جسماني
كه داريد قادر به تير اندازي خواهيد بود . افرادي كه از ويلچر استفاده مي كنند با
حداقل حركت بازو مطمئنا واجد شرايط هستند. تيراندازان مرد و زن از گروه سني مختلف
كه فقط از داشتن يك دست و يا يك چشم برخوردارند ميتوانند در اين رشته فعاليت داشته
باشند
در ابتدا ، احتمالا شما تعجب كنيد كه تير اندازي به هدفهاي متحرك چيست ؟
هيجان انگيزترين ورزش جديد د ردنياي پهناور شبيه آتش سريع است .

■ تجهيزات
اساسي
تير اندازي به هدف متحرك به توانايي نگهداري يك اسلحه هشت پوندي با حداقل
حركت براي چرخاندن به سوي هدف پرواز ( هدف يا سيبلي كه در حالت حركت است ) نياز
دارد . نشانه گيري انگشت و سلاح شما مستقيما و حركت سلاح به طرف چپ و سپس به راست
مي باشد . اگر شما بتوانيدحركت سلاحتان را حداقل در يك گام هدايت كنيد مي توانيد در
مسابقات معلولان به راحتي تير اندازي كنيد . و اگر بتوانيد حركت سلاحتان را دو گام
يا بيشتر ، مي توانيد در مسابقات دوبل و انفرادي تير اندازي كنيد .

■ چرا
تحت فشار روحي ؟
اين خبر خوبي است براي افرادي كه در زندگيشان ميزان بالايي از
استرس را تجربه مي كنند تير اندازي ، استرس را تسكين مي دهد و مردماني كه همگي از ا
هداف و علائق يكساني برخوردارند دور شما جمع مي شوند . بيشتر تير انداران معلولي كه
قبلا بعلت مشغله و فشار كار با مشكل روحي روبرو بودند از اينكه نمي توانستند كار
كنند مجبور بودند داروي ضد افسردگي يا آرام بخش استفاده تا فقط بتوانند سر پا
بمانند وقتي آنها تير اندازي را انتخاب كردند به طور قابل ملاحظه اي بهبود يافتند
…. و خيلي با نشاط شدند و حتي آنهايي كه در زندگيشان دچار سر در گمي شده بودند .

ادامه مطلب